Semua Bab เพื่อนพ่อขอจัดหนัก: Bab 131 - Bab 140

156 Bab

ตอนที่ 131

“มันคงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกนะ”เขาพูดเพราะรู้ว่าไข่ของผู้หญิงจะตกเพียงแค่เดือนละครั้ง และก็อยู่ได้เพียงไม่กี่วันวันต่อมาตอนใกล้ค่ำ แลเห็นนกกากำลังบินกลับรัง ผืนฟ้าเบื้องทิศตะวันตกถูกถักทอเอาไว้ด้วยประกายสีส้มอมแดงท่ามกลางไร่ซึ่งแลเห็นแต่สีเขียวขจีของป่าอ้อย เควินกำลังยืนกอดอก เอนหลังพิงประตูรถกระบะคันใหญ่ ทอดสายตามองใบอ้อยปลิวไสวอยู่ในสายลมยามใกล่ค่ำ สีเขียวของไร่อ้อยกำลังจะถูกห่อหุ้มด้วยความมืดของราตรีกาล คลี่คลุมลงมาช้าๆ หนุ่มใหญ่กวาดสายตามองไร่อ้อยด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจอยู่ลึกๆ กับหยาดเหงื่อแรงกายที่ตนได้ทุ่มเทลงไปในไร่อย่างวาดหวัง จนทุกวันนี้เขากลายเป็นเศรษฐีภูธรที่ผู้คนในวงการอ้อยและน้ำตาลรู้จักดี เควินนึกครึ้มอกครึ้มใจ เขาล้วงโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาหญิงสาวที่กำลังทำงานบ้านให้เขา “ทำงานบ้านเสร็จหรือยัง” เขากรอกเสียงมาสู่ปลายสาย “เกือบเสร็จแล้วค่ะคุณเคน... มีอะไรคะ” น้ำอ้อยตอบกลับมา “วันนี้อย่างเพิ่งรีบกลับนะ... ฉันอยากได้เบียร์เย็นๆเธอช่วยเอามาให้ที... เบียร์ที่แช่อยู่ในตู้เย็นนะ” “ค่ะ... เดี๋ยวหนูเอ
Baca selengkapnya

ตอนที่ 132

คว้าเสื่อออกมาจากหลังรถกระบะ กล่าวพลางเดินนำหน้า หญิงสาวก้าวตามมาช้าๆ จนกระทั่งถึงเนินหญ้าที่แลลงไปก็เห็นไร่อ้อยกว้างไกลสุดสายตา ใบอ้อยเรียวยาวพลิ้วไสวอยู่ในสายลมและแสงแดดอ่อนตอนใกล้ค่ำ “ดื่มด้วยกันนะ”เขายื่นเบียร์อีกกระป๋องมาให้ หญิงสาวรับเอามาแล้วยิ้มขอบคุณ จากนั้นก็พูดคุยกัน ท่ามกลางเสียงลมพัดลู่ใบอ้อย ทั้งสองนิ่งมองตากัน รับรู้ได้ถึงกระแสความรู้สึกของหล่อนกับเขาที่หลั่งไหลอยู่เงียบๆ จากดวงตาที่แลสบกันไปมาเหมือนคนที่มีความในใจ... เพียงแต่ยังไม่มีใครเอื้อนเอ่ยออกมา กระทั่งเควินเป็นคนเริ่ม“วันนี้เธอกลับช้ากว่าทุกวันได้ไหม”เขามองหน้าหล่อน แววตาวามวาวไปด้วยประกายหวาม“คุณจะให้หนูทำอะไรหรือคะ”แอบลุ้นอยู่ในใจ... ว่า ‘งานพิเศษ’ อีกแล้วใช่ไหม? กระทั่งคนที่นั่งซดเบียร์อยู่ใกล้ๆ เอ่ยออกมา“ใช่... งานพิเศษ... ” สิ่งที่ได้ยิน ทำให้หญิงสาวยกกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่มอายๆ ย้อมใจเอาไว้ก่อนดีกว่า... อีตาหื่นคนนี้เอาจริงแน่ๆ “อยากทำกับฉันมั้ย” เขาถามทั้งที่รู้ น้ำอ้อยอาย ใบหน้าแดงเรื่อ หล่อนพยายามซ่อนอารมณ์อ่อนไหวจากสายตาหื่นของเขาที่จับจ้องมองใบหน้าหล่อนไม่ลดละ อ
Baca selengkapnya

ตอนที่ 133

พูดพลางจูบซ้ำๆ ที่ซอกคอ ลาดไหล่ เมื่อโดนจูบไซ้แรงๆ น้ำอ้อยก็ออกอาการหายใจติดๆ ขัดๆ ไม่ง่ายเลยที่จะประคับประคองความรู้สึกให้อยู่ในร่องในรอยอย่างที่ควรจะเป็น“อุ๊ย... พอเถอะค่ะ”หญิงสาวยอมรับว่ารู้สึกหวามไหว และมันทำให้เควินได้ใจ จมูกโด่งเป็นสันจูบไซ้ไล่เลียลงมาถึงทรวงอกอวดอัด เพียงเท่านั้นแขนทั้งสองข้างของหญิงสาวก็ตกลู่ลงข้างลำตัว ร่างกายที่เคยแข็งขืนกลับอ่อนเปลี้ยเหมือนคนไร้กระดูก ปล่อยให้เขาประคองร่างขึ้นอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างง่ายดาย พาเข้ามาในป่าอ้อยหนาทึบ“เอาท์ดอร์ตื่นเต้นอย่าบอกใคร... ” เขาปลุกปลอบ ขณะถอดเสื้อของตัวเองแล้วปูทับลงบนต้นหญ้าสีเขียวที่ขึ้นแซมอยู่ระหว่างกออ้อย ค่อยๆประคองหญิงสาวลงนอน ทอดร่างเปลือยเปล่าลงเคียงขนาบ ท่ามกลางใบรกครึ้มของป่าอ้อยที่สานกันเป็นม่านอำพรางอยู่เหนือศีรษะ“อูย... คุณเคน”น้ำอ้อยได้แต่แหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เสื้อกำลังถูกปลดกระดุมด้วยมือของเขา ร่างน้อยๆ รับรู้ถึงน้ำหนักตัวที่แทรกลงมาระหว่างหน้าขาอ้ากว้าง“อ๊อย... ”ถึงกับสะดุ้งคราง เมื่อเควินเฟ้นฟอนสองเต้า หล่อนทั้งเขินทั้งอาย ไม่กล้ามองตาเขา จึงพยายามมองข้ามปั้นไหล่ขึ้นไปเห็นใบอ้อยพลิ้
Baca selengkapnya

ตอนที่ 134

สองมือขยุ้มแน่นอยู่กับศีรษะของเควินที่เสียบลิ้นเข้ามาสร้างความเสียวร้าวในอุ้งเชิงกราน สติสัมปชัญญะแหว่งวิ่น ใจแตกกระเจิง ระเริงหลงในลีลาลงลิ้นของหนุ่มใหญ่เจ้าของไร่อ้อย“ทนไม่ไหวแล้วใช่ไหม”เขาถามทั้งที่รู้ จากนั้นก็ดันเข่าของหล่อนให้แบะอ้าขึ้นมาชิดลำตัวพร้อมกับจับดุ้นเนื้อแข็งแกร่ง เสียบแทงเข้ามาในรอยแยก ล้ำลึกรุนแรงสุดโคนพวงสวรรค์“อ๊ะ… อูยยยย”คนใต้ร่างสะดุ้งเฮือก เม้มริมฝีปากกับความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ความฝืด คับ แน่น กำลังเสียดสีเข้ามาในร่องเสียว“อ๊า... ของหนูแน่นเหลือเกิน”เสียงเควินบอกความลุ่มหลงติดใจ ใส่ทีไรก็แน่นแบบนี้ทุกครั้ง ความใหญ่โตของเขาทำเอาหล่อนสะท้านเกร็งไปทั้งร่าง“ชอบมั้ย”เขากระตุกยิ้ม“ชอบค่ะ”หญิงสาวตอบอย่างไม่นึกกระดากอาย ภายหลังจากความเจ็บแปลบเล็กๆ แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกซาบซ่านสุดจะบรรยาย ในทุกครั้งที่เขาสอดใส่เข้ามา ความคับแน่นและแรงเสียดสี ทำให้น้ำอ้อยรู้สึกราวกับว่าพรหมจารีของหล่อนได้ถูกทำลายลงอีกครั้ง“โอว… เสียวที่สุด... ซี้ด”มือน้อยๆ ไขว่คว้าสะเปะสะปะไปทั่วหลังไหล่ตึงเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเควิน เมื่อเรือนกายใหญ่โตกระแทกกระทั้นจนร่างของหล่อนเคลื่อน
Baca selengkapnya

ตอนที่ 135

คนที่กำลังสำลักความซ่านเสียว บอกความในใจให้หนุ่มใหญ่ได้รับรู้ สองร่างเปลือยเปล่าซึมซับไออุ่นจากร่างกายของกันและกันราวจะไม่ยอมแยกจาก กระทั่งความเร่าร้อนบรรเทาลง ทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบ จึงพากันกลับออกมาจากไร่อ้อย สัปดาห์ต่อมาตอนสาย ท่ามกลางแสงแดด ขณะที่น้ำอ้อยกำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ที่หน้าบ้านของเควิน จู่ๆ ก็มีรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูสีดำคันหรู แล่นเข้ามาจอดที่หน้าประตูบ้านแปร๊นๆ ๆ ๆ ๆ ๆเสียงกดแตรอย่างคนเอาแต่ใจ ทำให้น้ำอ้อยรีบวางสายยางที่กำลังรดน้ำต้นไม้ รีบวิ่งไปเปิดประตูรับผู้มาเยือนซึ่งดูก็รู้ว่าเป็นคนใจร้อน รออะไรไม่ได้“แกเป็นใคร”คนในรถเอ่ยถามในทันทีที่ก้าวลงมาจากรถ“หนู... เอ่อ... หนูเป็นคนทำงานบ้านให้คุณเคนค่ะ”หญิงสาวตอบ“อ๋อ... ก็บอกมาสิว่าคนใช้ อ้อมค้อมอยู่ได้นังบ้า”ถลึงตาใส่น้ำอ้อยแล้วก็ก้าวฉับๆ ตรงไปยังเทอเรสหน้าบ้าน ราวกับกลัวว่าจะโดนแสงแดดโลมเลียผิวสวยให้หมองคล้ำน้ำอ้อยได้แม่มองตาม จู่ๆ ก็โดนด่าแต่เช้า ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่หล่อนไม่ถือสาคนประเภทนี้“เคนคะ... เคน... อยู่มั้ย”หล่อนเรียกตั้งแต่ยังไม่เห็นเจ้าของบ้าน การใช้สรรพนามที่บ่งบอกถึง
Baca selengkapnya

ตอนที่ 136

หล่อนบอกความกลัดกลุ้ม“แต่มันก็เป็นสิ่งที่คุณได้เลือกเองนะครับ”เควินนึกถึงเหตุการณ์เมื่อในอดีต ตอนที่หล่อนกับเขาตัดสินใจแยกทางกันเฉิดโฉมเลือกที่จะทิ้งเขา ในวันที่ชีวิตของเควินกำลังเจอกับอุปสรรคถึงขั้นเกือบหมดเนื้อหมดตัวเพราะโดนหุ้นส่วนในบริษัทรับเหมาก่อสร้างซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่เขาไว้เนื้อเชื่อใจที่สุด ร่วมมือกับเจ้าหน้าที่การเงิน ยักยอกเงินของบริษัทแล้วพากันหลบหนีไปเสวยสุขอยู่ในต่างแดน ทุกวันนี้ก็ยังตามตัวไม่เจอเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เควินถึงกับต้องตัดสินใจปิดบริษัท เขาเหลือเงินทุนเพียงน้อยนิด ก่อนตัดสินใจหนีความวุ่นวายในเมืองหลวง มาซื้อที่ดินในต่างจังหวัดเพื่อจะทำไร่อ้อยตอนแรกเควินมีเงินซื้อที่ดินเพียงไม่กี่ไร่ แต่ช่างบังเอิญเหลือเกินที่ปู่ของเขาซึ่งเป็นชาวต่างชาติได้ตัดสินใจยกมรดกก้อนใหญ่ให้เควินตอนนี้เควินจึงกลายเป็นเศรษฐีภูธรที่ผู้คนในแวดวงอุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาลรู้จักชื่อของเขาเป็นอย่างดี“คุณดูล่ำซำขึ้นนะคะ”เฉิดโฉมทอดสายตามองดูเรือนไทยหลังใหญ่ของอดีตสามี เป็นเรือนไม้ที่เควินเพิ่งสั่งให้ช่างมาปลูกสร้างเอาไว้กลางไร่อ้อย“แล้วไร่อ้อยหลังเรือนนั่นเป็นของคุณหมดเลยใช่ไหมคะ”เฉิ
Baca selengkapnya

ตอนที่ 137

“เดี๋ยวหนูช่วยจัดห้องพักให้ที... ห้องว่างที่อยู่ตรงข้ามห้องนอนของฉัน” “ค่ะ... ” น้ำอ้อยพยักหน้ารับ ทว่าตอนที่หล่อนกำลังจะเดินออกมา เสียงของเฉิดโฉมก็ดังขึ้นขัดจังหวะ “เดี๋ยว... ” หล่อนหันมาหาอดีตสามี “เคนคะ... ไม่เห็นจะต้องจัดห้องให้วุ่นวาย โฉมนอนห้องเดียวกับคุณก็ได้นี่คะ” “แบบนั้นคงไม่ได้... คุณอย่าลืมว่าตอนนี้เราสองคนเป็นแค่อดีตของกันและกัน... ” เควินจำเป็นต้องย้ำเตือนถึงความเหมาะสม “งั้นหนูขอตัวไปจัดห้องให้คุณโฉมนะคะ” น้ำอ้อยรีบฉวยจังหวะเดินออกมา สายตาที่มองมาอย่างไม่เป็นมิตรทำให้รู้ว่าเฉิดโฉมไม่ชอบหน้าหล่อน “เคนคะ... เพิ่งรู้ว่าเดี๋ยวนี้คุณชอบเด็กๆ” เฉิดโฉมหมายถึงน้ำอ้อย “อ๋อ... น้ำอ้อยใช่ไหม... ผมแค่จ้างเธอมาทำงานบ้านก็เท่านั้น... ไม่มีอะไร” เควินไหวไหล่“แน่ใจนะคะว่าแค่ทำงานบ้านธรรมดา... ไม่มีงานพิเศษ”คำพูดของอดีตภรรยา สะกิดใจเควินเข้าอย่างจัง หล่อนพูดเหมือนตาเห็น ช่างเดาได้อย่างรู้เท่าทันสันดานของสามีซึ่งเป็นคนมีความต้องการทางเพศสูง“บ่ายนี้ผมมีนัด... ตอ
Baca selengkapnya

ตอนที่ 138

น้ำอ้อยรีบออกตัว ปกติหล่อนจะทำงานบ้านให้เขาแค่หกโมงเย็นตามที่ตกลงกันไว้ แต่วันนี้สาเหตุที่ต้องทำเลยเวลามามาก ก็เพราะว่าเฉิดโฉมใช้ให้หล่อนช่วยจัดเตรียมอาหารค่ำและเครื่องดื่มเอาไว้รอเควิน “ยังกลับไม่ได้... ถ้าหล่อนกลับใครจะเก็บกวาดล้างถ้วยล้างจานย๊ะ” เฉิดโฉมรีบสาดเสียงแหวเข้าใส่น้ำอ้อย “งั้นหนูอยู่อีกพัก... เดี๋ยวฉันเพิ่มค่าจ้างให้” เควินหันมากล่าวกับน้ำอ้อย ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลจนเฉิดโฉมได้ยินแล้วนึกหมั่นไส้“ค่ะ... ”คนตัวเล็กพยักหน้ารับครู่ใหญ่ๆ ต่อมา เฉิดโฉมรินเร้าเอาอกเอาใจอดีตสามีหลายต่อหลายแก้วจนเขาเริ่มออกอาการเมาน้อยๆ“อีกแก้วนะคะ”เฉิดโฉมรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินไปชงเหล้าด้วยตัวเอง อึดใจสั้นๆ ต่อมาหล่อนก็กลับมาพร้อมกับแก้วเหล้าที่ถืออยู่ในมือ“แค่แก้วเดียวนะ... ผมไม่ไหวแล้ว”เควินเริ่มมึน เขารับแก้วมากระดกดื่ม รวดเดียวหมดแก้ว “ผมจะขึ้นข้างบนแล้วนะ”เควินหันมาบอกกับอดีตภรรยา ร่างสูงใหญ่หยัดขึ้นจากเก้าอี้ เฉิดโฉมสังเกตเห็นว่าเขาเซน้อยๆ“เดินไหวมั้ยคะที่รัก... ”หล่อนทำท่าเป็นห่วง“ไหว”เขาตอบโดยไม่มองหน้าหล่อน“ท่าทางคุณเมาแล้วนะคะเคน
Baca selengkapnya

ตอนที่ 139

เควินรีบตัดรำคาญ เมื่อคนใต้ร่างพยายามกอดรัดร่างกำยำเอาไว้แน่น มือเรียวลูบไล้แผ่นหลัง ไม่ยอมให้เขาขยับห่างออกจากความแนบชิดที่หล่อนปรารถนา“กลับไปห้องคุณได้แล้ว”เสียงของเควินเข้มขึ้น“เคนคะ... โฉมคิดถึงคุณนะคะ”น้ำเสียงออดอ้อน ช้อนสายตามองหน้าเขาอย่างมีจริต หล่อนไม่อายที่จะบอกว่าผัวใหม่ปรนเปรอให้ไม่อิ่ม... ทำให้ต้องมาออดอ้อนเอากับผัวเก่า“หยุด... แล้วออกไปจากห้องผมได้แล้ว”เสียงเข้มดุทำให้เฉิดโฉมยอมคลายกอด หล่อนขยับลงมาจากเตียง มองสามีเก่าด้วยความรู้สึกโกรธที่เขาปฏิเสธหล่อน แต่เอาเถอะ... เรื่องนี้หล่อนคิดเอาไว้แล้วล่วงหน้า ทำให้ต้องตัดสินใจใส่ยาปลุกเซ็กส์ลงในแก้วเหล้าที่ตัวเองเป็นคนชงให้เขาเมื่อครู่ก่อนหน้า เควินดื่มเข้าไปแล้ว... ประเดี๋ยวรอให้ยาออกฤทธิ์ก่อนเถอะ“กลับห้องคุณได้แล้ว... ผมจะอาบน้ำ”“ก็อาบไปสิคะ... โฉมยังไม่อยากกลับห้อง ขอนั่งฟังเพลงอยู่ในห้องคุณสักพักนะคะ”ความจริงแล้วเป็นเพราะว่าหล่อนรอให้ยาปลุกสวาทออกฤทธิ์“ตามใจ... แต่ห้ามวุ่นวายกับผมนะ”เขากล่าวเสียงเข้มให้รู้ว่ารำคาญ รีบคว้าผ้าขนหนูขึ้นมาพาดบ่า เดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องน้ำครู่ใหญ่ๆ ต่อมายาปลุกเซ็กส์เริ่มออกฤทธิ์ เคว
Baca selengkapnya

ตอนที่ 140

แม้ว่าเฉิดโฉมจะคุ้นเคยกับมันมาก่อน ทว่าเมื่อได้กลับมาเห็นอีกครั้ง ก็ทำให้ยิ่งรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ วูบวาบในอารมณ์ อาวุธประจำกายของผู้ชายคนนี้ช่างยาวใหญ่สะดุดตาเหลือเกิน คิดแล้วอดน้อยใจไม่ได้... ว่าทำไมของผู้ผันบดินทร์สามีใหม่ของหล่อนจึงไม่ยาวไม่ใหญ่เหมือนของผัวเก่าคนนี้“ให้โฉมช่วยนะคะ”โอกาสที่รอคอยมาถึงแล้ว เมียเก่าผู้ถวิลหาของเก่าทุกลมหายใจเข้าออก รีบเดินเข้ามาคว้าข้อมือของสามี จูงออกมาจากห้องน้ำเรือนร่างเปลือยเปล่าขาวสะอ้านของเมียเก่าที่ยังดูแลดูอะร้าอร่ามเย้ายวนใจ บวกกับฤทธิ์ยาปลุกสวาทที่กำลังแล่นพล่านอยู่ในกระแสเลือด ทำให้สมองของเควินไม่คิดถึงสิ่งอื่นใดอีกแล้ว นอกจากความรู้สึกอยากร่วมเพศแรงๆในเวลาเดียวกันนั้นที่ห้องครัวชั้นล่างของบ้าน น้ำอ้อยเก็บกวาดทุกอย่างจนเสร็จเรียบร้อย จานชามก็ล้างคว่ำเอาไว้เป็นระเบียบ รู้สึกโล่งใจที่เสร็จงานของหล่อนเสียทีหญิงสาวเดินตรงมาที่รถมอเตอร์ไซค์ของตัวเองที่จอดแอบเอาไว้ริมรั้วอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ทว่าตอนที่สอดมือเข้ามาล้วงหากุญแจรถมอเตอร์ไซค์ในกระเป๋า กลับพบว่ามันหายไป“ตายจริง... กุญแจหาย”น้ำอ้อยพยายามนึกย้อนไปว่าหล่อนเผลอเอากุญแจไปวางทิ้งไว้ต
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
111213141516
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status