All Chapters of คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Chapter 741 - Chapter 750

แต่ทุกคนไม่ได้สนใจเรื่องของหลินอู๋สักเท่าไร ไม่นานก็กลับมายังประเด็นหลักแล้วช่วงใกล้เที่ยง ตอนที่เฮ่อฉางปั่วคุยกับคนอื่นได้พอสมควรแล้ว เหลียนหนิงฉี่ก็เดินเข้ามาหาเขา “เที่ยงนี้จะไปทานอาหารด้วยกันไหมคะ?”เฮ่อฉางปั่วพูดด้วยน้ำเสียงที่ทั้งสุภาพและดูห่างเหิน “ขอโทษครับ ผมนัดคุยธุระกับคนอื่นแล้ว”เหลียนหนิงฉี่ได้ยิน ก็ไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ “โอเคค่ะ อย่างนั้นไว้ครั้งหน้าก็ได้”ที่เฮ่อฉางปั่วบอกว่านัดคุยธุระกับคนอื่นแล้วแน่นอนว่าเป็นเรื่องโกหก เที่ยงนี้เขาจะไปทานอาหารกับพวกหรงฉือ เพียงแต่คนที่ไปด้วยกันมีเยอะมากเท่านั้นเองหลังจากที่งานประชุมเทคโนโลยีจบลง เย็นวันนั้น หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็ขึ้นเครื่องกลับเมืองตูเฉิงแล้วพวกเฮ่อฉางปั่ว เหลียนหนิงฉี่ เหรินจี่เฟิงต่างก็กลับไปคืนนี้เช่นกัน ดังนั้นจึงนั่งเที่ยวบินเดียวกันดังนั้น บนเครื่องบินพวกเขาจึงบังเอิญเจอกันเข้าอย่างจังจริง ๆ แล้วสองวันนี้โอกาสที่เฮ่อฉางปั่วจะได้คุยกับหรงฉือมีไม่มากนัก ตอนนี้บังเอิญเจอหรงฉือ เขาก็ค่อนข้างดีใจ ยิ้มแล้วพูดว่า “บังเอิญจริง ๆ” หรงฉือพยักหน้า กู้เหยียนกลับไม่ค่อยดีใจ “ช่วยหลีกทางหน่อยครับ”เฮ่อฉ

ตอนที่สั่งอาหาร เหลียนหนิงฉี่ยังเป็นฝ่ายสั่งอาหารที่ปกติเฮ่อฉางปั่วจะชอบทานให้เขาสองสามอย่างเฮ่อฉางปั่วพูดเสียงเรียบว่า “ขอบคุณคุณเหลียนที่ใส่ใจ แต่วันนี้ผมไม่สนใจอาหารพวกนี้ อยากจะทานอะไรผมสั่งเองได้”ถูกเฮ่อฉางปั่วปฏิเสธแบบนี้ เหลียนหนิงฉี่ไม่รู้สึกอับอายและท้อแท้แต่อย่างใด กำลังจะพูดกับเฮ่อฉางปั่วต่อ เฮ่อฉางปั่วก็มองไปทางเฟิงถิงเซินและเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องคุย “ทำไมซินซินไม่มาด้วยกันล่ะ?”เฟิงถิงเซิน “ซินซินไปหาแม่เธอแล้ว”ได้ยินแบบนั้น เฮ่อฉางปั่วก็ชะงักไป พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มคุยกับเฟิงถิงเซินเกี่ยวกับสถานการณ์ธุรกิจทั้งในและต่างประเทศอีกครั้งใครก็ดูออก ไม่ว่าจะเป็นการถามถึงเฟิงจิ่งซิน หรือชวนคุยเรื่องธุรกิจ เฮ่อฉางปั่วล้วนทำไปเพื่อไม่อยากให้เหลียนหนิงฉี่มีโอกาสพูดคุยกับเขายิ่งไปกว่านั้น เฮ่อฉางปั่วมองเฟิงถิงเซิน มองฉีอวี้หมิง มองนั่นมองนี่ไปทั่ว แต่กลับไม่เคยหันไปมองเหลียนหนิงฉี่ที่นั่งอยู่ข้างเขาและใกล้ชิดเขามากที่สุดเลยแม้แต่ครั้งเดียวการปฏิเสธของเฮ่อฉางปั่ว เรียกได้ว่าแทบไม่มีการปิดบังเลยเห็นเฮ่อฉางปั่วปฏิเสธเหลียนหนิงฉี่ชัดเจนขนาดนี้ ฉีอวี้หมิงก็ไม่ได้ให

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินปกติดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ดีมาก แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าหรงฉือกับเฟิงถิงเซินจะ...เธอแย่งของที่ควรเป็นของหลินอู๋ไปตั้งมากมายขนาดนั้นแล้ว ไม่นึกเลยว่าจะยังไม่รู้จักพอ ถึงขั้นเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับแฟนของเธออีก...“ชิวอวี่ ฉันถามคุณอยู่นะ ทำไมคุณถึงดูเหม่อลอย สีหน้าก็ดูไม่ค่อยดีแบบนี้?”เย่ชิวอวี่กัดฟัน กำโทรศัพท์ไว้แน่น สีหน้าทั้งดูน่าเกลียดและน่ากลัวเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาค่อย ๆ ได้สติกลับมา ไม่ได้พูดอะไร......วันรุ่งขึ้น หรงฉือและวิศวกรหลายคนของบริษัทไปเฟิงซื่ออีกครั้งเพียงแต่เคราะห์ไม่ดี บังเอิญเจอพวกเย่ชิวอวี่ที่ลิฟต์ชั้นล่างอีกแล้วคนที่รอลิฟต์กับพวกเขา แน่นอนว่ายังมีพนักงานบางส่วนของเฟิงซื่อด้วยเย่ชิวอวี่เห็นหรงฉือ เห็นว่าคนของเฟิงซื่อเป็นฝ่ายทักทายหรงฉืออย่างเป็นมิตร และเห็นคนของฉางโม่อาสาช่วยพูดแทนหรงฉือ เขาย่อมดูออกว่าไม่ว่าจะเป็นคนของฉางโม่หรือคนของเฟิงซื่อ ต่างก็ชื่นชอบหรงฉือมากยิ่งไปกว่านั้น คนของเฟิงซื่อยังเป็นฝ่ายขอคำชี้แนะกับหรงฉือด้วยตอนที่คนของเฟิงซื่อขอคำชี้แนะกับเธอ หรงฉือจะใช้น้ำเสียงนุ่มนวลตอบเสมอหรงฉือดูเหมือนเป็นคนอ่อนหวาน สุ

ทว่า...เฟิงถิงเซินยังมีงานอื่นต้องทำเมื่อทานอาหารเสร็จ หลังจากที่เขาให้คนขับรถไปส่งหลินอู๋กับเย่ชิวอวี่ ก็ออกไปก่อนเป็นคนแรกแล้วบนรถ เย่ชิวอวี่มองหลินอู๋ ถามว่า “ตอนนี้หรงฉือยังรังแกเธออีกไหม?” งานประชุมเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เมื่อไม่กี่วันก่อน แม้พวกเขาจะพูดคุยกัน แต่รอบตัวมีคนอยู่เยอะ พวกเขาไม่มีโอกาสพูดคุยตามลำพังเลยตอนนี้เป็นโอกาสดีหลินอู๋ได้ยิน ดวงตาก็มืดหม่นลง พูดว่า “นอกจากคนและเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฉางโม่ เธอยังไม่มีความสามารถพอจะมารังแกฉันได้"เย่ชิวอวี่ได้ยินหลินอู๋พูดแบบนี้ คิดว่าเธอดูถูกการเสแสร้งของหรงฉือ และคิดว่าต่อให้ตอนนี้หรงฉือจะใช้วิธีสกปรกบางอย่างจนประสบความสำเร็จไปบ้าง แต่หากไม่มีฉางโม่ ไม่มีอวี้มั่วซวิน หรงฉือก็ยังคงไม่มีค่าอะไรเธอไม่ให้ความสำคัญกับหรงฉือเลยจริง ๆ เย่ชิวอวี่กลับหัวใจหนักอึ้งเธอไม่ให้ความสำคัญต่อหรงฉือขนาดนี้ ก็แสดงว่า...บางทีเธออาจจะยังไม่รู้เรื่องระหว่างหรงฉือกับเฟิงถิงเซินเลยก็ได้...เธอประเมินความไร้ยางอายของหรงฉือต่ำไป และคงคิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะกล้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเฟิงถิงเซินหลินอู๋เห็นเขาทำท่าจะพูดแต่ก็ไม่พูด เลยไม่ค่อย

เวลานี้ เพื่อนของหนานจื้อจือมองเขาแล้วยิ้ม ก่อนจะพูดว่า “คนที่ทำให้นายพูดออกมาตรง ๆ ว่าไม่ชอบได้ อีกฝ่ายต้องเป็นคนที่แย่มากแน่ ๆ เลย”พวกหนานจื้อจือกับหรงฉือยังเดินไปไม่ไกล คำพูดนี้หลินอู๋กับเย่ชิวอวี่ย่อมได้ยินอยู่แล้วหลินอู๋ทักทายอย่างสุภาพ หนานจื้อจือมีท่าทีเย็นชา ตอนที่แสร้งมองไม่เห็นเธอ สีหน้าของเย่ชิวอวี่ก็ดูแย่มากพอแล้ว ยังได้ยินหนานจื้อจือกับเพื่อนของเขาจงใจกดดันหลินอู๋อีก เย่ชิวอวี่ยิ่งโมโหจนแทบทนไม่ไหวเขารู้ ที่หนานจื้อจือกับคนที่เขาไม่รู้จักอีกคน กดดันเธอต่อหน้าหลินอู๋ น่าจะเป็นเพราะหรงฉือชี้นำทำให้พวกเขาเข้าใจผิดในเมื่อเป็นแบบนี้ เขาก็ยังคงโมโหมากอยู่ดี โมโหที่คนอย่างหนานจื้อจือถึงกับตัดสินว่าหลินอู๋มีความผิด ทั้งที่ยังไม่รู้ความจริงของเรื่องราวทั้งหมดอย่างชัดเจนแค่มองแผ่นหลังของพวกเขา เย่ชิวอวี่ก็ทำสีหน้าเย็นชาขึ้นมาเขาอยากจะรอดู หากหนานจื้อจือรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของหรงฉือ เขาจะรู้สึกเสียใจที่ตัวเองเชื่อคำยุยงง่าย ๆ จนทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งไหม!พอคิดถึงตรงนี้ เขากำลังคิดจะเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของหรงฉือให้หนานจื้อจือรู้ หลินอู๋ก็เอ่ยปากพูดเบา ๆ ว่า “พวกเราเปลี่ย