All Chapters of คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Chapter 781 - Chapter 790

“อีกอย่าง ชิงเยว่ยังบอกอีกว่าเธอยังไม่ได้หย่าอย่างเป็นทางการ...”“ถ้าเธอแต่งงานแล้วจริง ๆ อย่างนั้นระหว่างเธอกับอวี้มั่วซวินมันอย่างไรกันแน่? นี่เธอยังไม่ได้หย่าก็ไปมีความสัมพันธ์กับอวี้มั่วซวินแล้ว? มีความสัมพันธ์กับอวี้มั่วซวินก็ช่างเถอะ ยังจะรั้งชิงเยว่เอาไว้ ถึงขั้นไปยุ่งกับแฟนของหลินอู๋อีก โอ้โห เธอนี้ร้ายไม่เบา แถมยังใจกล้าสุด ๆ ไปเลย!”เหรินจี่เฟิงทำหน้าบึ้งตึง และมองไปทางหรงฉือ ก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า “เธอไม่ได้แค่ใจกล้าเท่านั้น”เหยาซินปั๋วมองตามสายตาของเขาไป แม้จะไม่ได้ตั้งใจฟัง แต่ก็สัมผัสได้ว่าดร.ลู่ชื่นชอบและเอ็นดูหรงฉือมาก อีกทั้งยังรู้สึกได้ว่า นอกจากดร.ลู่แล้ว บรรดานักวิชาการระดับแนวหน้าในแวดวงเอไอคนอื่น ๆ ต่างก็ยอมรับในความสามารถของหรงฉือเป็นอย่างมากหรงฉือที่เป็นนักศึกษาปริญญาตรีคนหนึ่ง แต่กลับแซงหน้าหลินอู๋ซึ่งเป็นดร.ที่จบจากต่างประเทศ ภายในเวลาเพียงหนึ่งถึงสองปี เธอก็ก้าวขึ้นมาเป็นดาวรุ่งที่โดดเด่นอย่างมากในแวดวงเอไอ เมื่อเทียบกับเธอ หลินอู๋แทบจะไร้ตัวตน ชื่อเสียงในตอนนี้ของเธอมีท่าทีว่าจะแซงหน้าอวี้มั่วซวินด้วยซ้ำ...เมื่อเห็นว่าตอนนี้หรงฉือวางตัวราวกับเป็นบุค

อารมณ์ของเธอปั่นป่วนภายในใจ แต่ไม่นานเธอก็ทำให้ตัวเองใจเย็นลงเมื่อได้ยินว่ามีคนพูดแทรกขึ้นมา เธอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองไปยังผู้ที่มาเป็นคนที่ไม่รู้จักผู้ที่มาเห็นดร.ลู่ไม่พอใจ ก็รีบยิ้มกลบเกลื่อน “ขอโทษครับดร.ลู่ ผมแค่รู้สึกสงสัยนิดหน่อย เลยเผลอขัดจังหวะตอนที่คุณคุยกับคนอื่นอยู่ ต้องขอโทษจริง ๆ”ผู้ที่มาเป็นแขก ถึงแม้ดร.ลู่จะไม่รู้จักอีกฝ่าย แต่ก็ไม่ควรที่จะถือสาเอาความ จึงพูดว่า “ไม่เป็นไร”พูดจบ ก็มองเห็นคนที่อยู่รอบตัวมองมา รู้ว่าทุกคนกำลังสงสัยว่าเขาจะรับหรงฉือเป็นลูกศิษย์สายตรงจริงหรือไม่เขายิ้มเล็กน้อย สายตาจ้องไปที่หรงฉือ หลังจากนั้นก็มองไปยังทุกคนอีกครั้ง ก่อนที่เขาและผู้ช่วยของเขาจะขึ้นเวทีไปพร้อมกันบนเวที เขายิ้มและมองฝูงชน พูดว่า “ขอบคุณทุกท่านเป็นอย่างยิ่งที่มาเข้าร่วมงานเลี้ยงครบรอบสถาบันวิจัยของผม สำหรับเรื่องลูกศิษย์สายตรง เดิมทีผมตั้งใจว่าจะขึ้นมาบนเวทีก่อนแล้วค่อยถามคุณหรงต่อหน้าทุกคนอย่างเป็นทางการ แต่ในเมื่อทุกท่านทราบเรื่องนี้ล่วงหน้าแล้ว เช่นนั้นผมก็ขอให้ทุกท่านเป็นพยานให้ผมล่วงหน้าด้วยก็แล้วกัน”พูดจบ เขาก็มองไปยังหรงฉือ แล้วพูดว่า “คุณหรง ตอนนี้ผม

เย่ชิวอวี่ไม่ได้มองด้านล่างเวที ไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของคนอื่น และไม่เปิดโอกาสให้หลินอู๋ได้เอ่ยปากเลยเมื่อได้ยินที่ดร.ลู่พูด เขาก็ยิ้มเย้ยหยัน “อ้อ? อย่างนั้นเหรอครับ?”“อะไรที่ทำให้ดร.ลู่คิดแบบนี้ครับ? เป็นเพราะคุณเห็นบทความที่เธอตีพิมพ์เหล่านั้น หรือเป็นเพราะเมื่อครู่นี้คุณคุยกับเธอแล้ว จึงยืนยันว่าความสามารถของเธอโดดเด่นมากจริง ๆ?”ดร.ลู่กำลังจะตอบว่าใช่ เย่ชิวอวี่กลับมองเขา พูดต่ออย่างไม่เปิดโอกาสให้เขาได้เอ่ยปาก “แต่คุณแน่ใจเหรอว่าคุณรู้จักเธอมากพอแล้วจริง ๆ? แน่ใจแล้วเหรอว่าเธอเก่งอย่างที่คุณคิดแบบนั้นจริง ๆ?”เย่ชิวอวี่พูดแบบมีความหมายแฝงทุกคนด้านล่างเวทีตอนแรกที่เห็นฉากนี้ จริง ๆ คนส่วนใหญ่ต่างก็มึนงงกันมาก ไม่รู้ว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นแต่ทุกคนในงานส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะอยู่ในแวดวงเอไอหรือไม่ และไม่ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าบทความวิจัยที่หรงฉือตีพิมพ์เหล่านั้นหรือรางวัลที่เธอได้รับมีความหมายอะไร แต่พวกเขาส่วนใหญ่กลับรู้ว่า ตอนนี้ฉางโม่อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของหรงฉือและอวี้มั่วซวินเป็นหลักที่หรงฉือสามารถทำมาถึงจุดนี้ได้ ได้ยินว่าเพราะในความร่วมมือ ทั้งการสนับสนุนทางเทคนิคและความส

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของดร.ลู่และฝูงคนด้านล่างเวที เย่ชิวอวี่ยังคงยิ้มไม่เปลี่ยน แต่สายตาของเขากลับเย็นชา เขาจ้องหรงฉือเขม็ง พูดว่า “ใช่แล้ว ทุกคนก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมครับ? แต่ดันมีคนทำ-ได้-แล้ว!”‘ทำได้แล้ว’ สามคำนี้ เย่ชิวอวี่เน้นทีละคำอย่างช้า ๆ ความเย้ยหยันที่อยู่ในน้ำเสียงและใบหน้าก็ไม่มีการปิดบังเลยแม้แต่น้อยเมื่อได้ยินมาถึงตรงนี้ ทุกคนย่อมเข้าใจในทันที เย่ชิวอวี่อยากจะบอกกับทุกคนว่าวิธีเข้าทำงานที่ฉางโม่ของหรงฉือนั้นไม่โปร่งใส เธอไม่ได้เก่งอย่างที่ทุกคนคิดขนาดนั้น และบทความวิจัยที่เธอตีพิมพ์เหล่านั้นก็ไม่ใช่ผลงานที่เธอเขียนออกมาด้วยตัวเองหรงฉือจะเก่งอย่างที่ทุกคนคิดขนาดนั้นหรือไม่ ตราบใดที่ไม่กระทบความร่วมมือของทั้งสองฝ่าย เรื่องนี้ก็ดูเหมือนว่าจะไม่เกี่ยวข้องกับคนนอกมากนักหากบทความวิจัยเหล่านั้นที่หรงฉือตีพิมพ์ อวี้มั่วซวินเป็นคนเขียนเองหรือจ้างคนอื่นเขียนแทน นี่ก็จะเข้าข่ายการทุจริตทางวิชาการแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องเล็กมีคนอดพูดไม่ได้ว่า “จริง ๆ แล้ว ตอนที่บทความวิจัยฉบับแรกของหรงฉือตีพิมพ์ออกมา บนอินเทอร์เน็ตก็มีคนสงสัยในความสามารถของเธอแล้ว หลายคนคิดว่าอวี้มั่วซวินเข

หลินอู๋รู้ ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ไม่อาจปล่อยให้เรื่องราวบานปลายต่อไปได้อีกแล้วเธอยิ้มเล็กน้อย เอ่ยปากทันทีว่า “ประธานอวี้ ฉัน...”ทว่าขณะที่เธอเอ่ยปาก เหลียนหนิงฉี่ก็พูดขึ้นว่า “หรือว่ามันไม่ใช่?”เหลียนหนิงฉี่กอดอก มองอวี้มั่วซวินและหรงฉืออย่างดูแคลน น้ำเสียงที่พูดก็ไม่ได้สุภาพเหมือนเย่ชิวอวี่ “ประธานอวี้ ในเมื่อคุณกล้าทำ ทำไมไม่กล้ารับล่ะ? ประธานอวี้ ถ้าคุณกล้ารับ ฉันจะยังถือว่าคุณ...”หลินอู๋คิดไม่ถึงเลยว่าจู่ ๆ เหลียนหนิงฉี่จะพูดออกมา สีหน้าจึงเปลี่ยนและรีบพูดว่า “เสียวฉี่!”หลังจากขัดจังหวะเหลียนหนิงฉี่ หลินอู๋ก็มองอวี้มั่วซวิน กำลังจะพูด แต่อวี้มั่วซวินจะให้โอกาสเธอได้อย่างไร?เขามองเหลียนหนิงฉี่ เหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม “คุณเหลียนใช่ไหม? ถ้าผมจำไม่ผิด คุณเหลียนกับคุณหลินเป็นเพื่อนสนิทกันมากนี่นา ไม่น่าแปลกใจที่ช่วงก่อนหน้านี้คุณเหลียนเพิ่งกลับมาประเทศจีน ก็บุกเข้าไปในฉางโม่ มาดูถูกและเหยียดหยามเสี่ยวฉือของพวกเราเพื่อระบายความแค้นแทนคุณหลิน”“คุณเหลียนและคุณหลินเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมากเลยจริง ๆ นะ”พูดจบ เขาไม่เปิดโอกาสให้เหลียนหนิงฉี่ได้เอ่ยปาก ก็เลื่อนสายตาไปยังหลินอู๋ “คุณห