บททั้งหมดของ Ang Supladong Bilyonaryo at ang kanyang Maid: บทที่ 71 - บทที่ 80

Chapter 72Margarita Isang linggo na akong wala nang gana at hindi makapag-isip ng maayos kung anong trabaho ang papasukan ko. Nagdalawang-isip ako kung magluluto na lang ako ng ulam sa labas para ibenta. Kaya lang, matrabaho at kunti lang ang gamit ko sa kusina.Kaya naguguluhan ako at hindi makaisip ng maayos. Dumagdag pa sa kaisipan ko ang ama ng mga anak ko. Sumisiksik siya palagi sa isip ko. Hindi ko naman dapat siya iniisip at hindi ko na siya dapat pang isiping mabuti. Dagdag problema lang siya sa buhay ko.Kinausap ko na rin ang kasama ko dito sa bahay na baka hindi ko na siya kayang sahuran. Naiintindihan naman niya ako at inutusan ko siyang maghanap ng bagong trabaho na pwede niyang pasukan. Ni-recommend ko siya kay Bela, pero sabi wala pang bakante."Ate, tutulungan na lang muna kita magtinda ng ulam sa labas habang wala pa po akong tawag sa in-apply-an ko na trabaho," sabi ng yaya ng mga anak ko."Sige, para may extra income tayong dalawa. At may maidagdag ako sa sahod mo

Chapter 74Margarita Tuwang-tuwa kami ni Lala na dumarami na ang suki namin. Hindi na rin ito nagtuloy sa trabahong in-apply-an niya dahil hindi nila akalain na mag-boom ang munting karinderya ko. Kaya bumili na rin ako ng medyo malaking kawali at mga lagayan ng mga ulam. Mga anak ko pa rin ang taga-tawag sa mga dumaraan sa tapat ng bahay namin para bumili ng ulam. Lucky charms ko talaga ang dalawang bata na ito.Kadadaldal, hindi nahihiyang magtawag ng mga customer. Minsan, nakikipagbiruan pa sila. May mga galante na nagbibigay ng tips para sa mga bata.Nakalimutan ko pansamantala ang binalita ng kaibigan ko na nasa kulungan ang tatay ko. Ngayong rest day namin ay Thursday, kaya may oras na akong mag-cellphone. Marami na naman akong natanggap na missed calls at messages. Ang kuya ko ang tinawagan ko. Agad naman nitong sinagot ang tawag ko. "Rita, mabuti naman at tumawag ka na. Kumusta ka na?" bungad agad ng kuya ko. "Maayos-ayos naman na ako kahit papaano, Kuya. Kumusta kayo di

Chapter 76 Margarita "Sige po, Attorney Rueda. Salamat po sa advice at sana po matulungan niyo po ang tatay ko," magalang kong sabi. "I'll call Miss Macayan. We are willing to help. Basta magsabi lang ng totoo ang tatay mo para magawan natin ng paraan. Magpapa-imbestiga rin ako sa lugar na pinangyarihan ng krimen," "Maraming salamat po," tumayo na ako. Gusto ko na talagang umalis kanina pa. Kung hindi ko lang kasama ang mga bata, baka kumaripas na ako ng takbo palabas ng opisina. "Sige po, mauna na po kami," hinawakan na ni Lala ang kamay ng anak kong lalaki. Hawak ko naman ang anak kong babae.Hindi puwedeng magtagal kami dito. Ayokong makilala ng mga bata ang lalaking ito. Lumalayo na nga ako, bakit naman pinaglalapit mo kaming dalawa, Panginoon?"Ihahatid ko na kayo. Mainit at mahirap maghintay ng sasakyan sa labas," presente ni sir Harrison.Napasinghap ako ng wala sa oras. Hindi puwede! Ayokong makasama ang lalaking ito. Gulo lang ang dala niya sa buhay ko mula nang awayin

Chapter 78 Margarita "Mado labing labing, you," kanta ng anak kong lalaki. Sumigla sila lalo at naging hyper dahil sa sobrang saya. First time kasi nilang makakain sa loob ng MacDo. "Mali Kuya, Mado labing ko to," sabay pakita sa dalawang daliri niya.Nagbangayan pa talaga silang dalawa kung sino sa kanila ang tama. Mahina namang natawa ang lalaking ito.Wala na akong nagawa. Wala akong laban sa mga batang ito at sa lalaking kinaiinisan ko! Sa lalaking ito yata nagmana sa katigasan ng ulo ang mga anak ko.Nakikinig naman ang mga anak ko, pero kapag may gustong gawin, sabihin, at maglaro sa mga bawal, ginagawa talaga nila. Nakasimangot akong sumunod sa kanila dahil pati ang anak kong si baby Molly ay humawak na rin sa kamay ng lalaking ito. Sa isip ko, sinusuntok ko ang mukha ng lalaking ito. Galit na galit ang isip ko sa pagsuntok at sabunot sa lalaki. Masamang tingin pa akong nakatingin sa likuran nito. Bigla itong tumingin sa likuran, sakto namang inambaan ko siya ng su

Chapter 80 Margarita Naging normal ulit ang takbo ng buhay ko dahil hindi na nagpakita pang muli si Sir Harrison. Pero sa kaibuturan ng puso ko, umaasam na sana dumalaw siya dito. Sa isip ko naman, ayaw ko na lang siyang makita. Heto at may komunikasyon ulit ako sa pamilya ko at nakikibalita sa bahay tungkol kay Tatay. Sana matulungan kami ng PAO. Sa linggong nagdaan, may palaging nagbibigay ng bulaklak sa aming dalawa ni baby Molly. Iba rin ang binibigay kay baby Hollis. Palagi silang natutuwa at masayang-masaya sa mga natatanggap nilang mga laruan, pagkain, at kung ano-ano pa. May kutob na ako kung sino ang salarin kundi si Sir Harrison. Siya lang naman ang nasa isip ko na magbigay ng mga ito sa aming mag-iina. Sino pa nga ba? "Hello po, anong bibilhin niyo?" rinig kong tanong ni baby Molly sa lalaking nakatayo sa harapan ng mga tinda naming ulam. "Pwede bang bilhin ang Nanay mo?" biro ng lalaki. "Bawal po. Hindi po siya pakain at hindi puwedeng bilhin. May Tatay na po kami