LOGINSynopsis Siya si Attorney Harrison, isang matagumpay ngunit ubod ng supladong abogado, na ang isip ay higit sa lahat. Nagulo ang tahimik niyang buhay nang kumuha siya ng bagong kasambahay, si Margarita, na isang palaban na babae, determinado, at hindi natatakot na sabihin ang kanyang nasa isip. Habang sila ay nagbabangayan, nagsasagutan, at nagbibiruan, nagsimulang makita ni Harrison si Margarita, na nagbibigay liwanag sa napakaboring niyang buhay na hindi niya naramdaman sa fiancée niya. Naging masaya ang bawat araw ni Harrison dahil sa atensyon na ibinibigay ni Margarita sa kanya. Hindi lang niya matanggap na nahuhumaling na siya kay Margarita dahil sa kanyang pride at takot na umamin sa nararamdaman. Lalo na't nalaman na ni Margarita na may fiancée na siya. Pero huli na ang lahat dahil iniwan na siya ng babaeng bumago sa buhay niya. Pinilit niyang kalimutan si Margarita, pero hindi kayang turuan ang puso, siya pa rin ang hinahanap-hanap. Hiniwalayan niya ang fiancée niya at nagsimula siyang hanapin si Margarita. Ginawa niya ang lahat para bumalik lang sa kanyang buhay si Margarita. Mapaamo at mapamahal ulit ito sa kanya. This time, hindi na niya pakakawalan pa.
View MoreChapter 1
"Sabi nila bahay ang lilinisan ko at nag-iisa lang ang magiging amo ko. Whooah! Parang palasyo naman ang laki ng bahay na ito. Baka kahit isang araw hindi ko matapos linisin ang buong bahay. Magkandaligaw-ligaw pa ako. Baka tigok ang abot ko nito," bulalas ko. "Nagrereklamo ka ba?" "Huh? Sino ang nagrereklamo?" tanong ko agad. "Hindi pa nga nagsisimula ang laban, susuko na ako? Para sa pamilya ko ang laban na 'to." Sabay lingon ko sa nagsalita, nagulat at napatulala pa ako. "Follow me!" ma-awtoridad na sabi ng poging lalaki na ito. Siya ba ang amo ko? Naupo ito sa upuan niya. Parang opisina siguro niya ito. Ako naman ay nakatunganga lang. "Sit!" "Saan po sir?" kabado niyang tanong. "Damn!" nainis na yata ang poging ito. "Mamili ka sa apat na upuan na nasa harapan ko kung saan mo gustong umupo! Don't waste my time, baka masesante kita agad!" iritadong sabi ni pogi. Nagulat ako, ito pala ang magiging boss ko. Napanganga ako, excited tuloy akong magtrabaho dito dahil araw-araw may yummy akong makikita. "Stop staring at me, woman!" pagalit na sabi nito. Napahilot pa sa sentido niya. "Can you tell me about how you usually handle things around the house?" "Eh, sir, pwede pa-translate sa Tagalog po?" kimi ko na tanong. "Masipag at marunong ka ba sa gawaing bahay? Ayaw ko ng tatamad-tamad na kasambahay. Ayaw ko sa kasambahay na hindi marunong sumunod sa bawal at hindi bawal sa loob ng pamamahay ko. Naiintindihan mo ba?" "Wala akong inuurungan na trabaho, sir. Kailangan ng taga-linis ang palasyo na ito. Kailangan ko rin ng pera kaya give at take lang tayo. Kung kinakailangan mag-ala Wanda ako para mahukos-pukos ko ang trabaho ko sa napakalaking bahay na ito, gagawin ko, sir! Ituturing ko na parang bahay ko na ito, sir. At kung sino man ang burara at makalat, ako mismo ang sisisante sa kahit sino. Kahit ikaw pa, sir, kahit sino ka man," sagot ko agad. Nakita ko itong nakakunot ang noo. "Are you done?" seryoso nitong tanong sa akin. "Makakaalis ka na," "Tanggap na ba ako, sir?" tumili ako kahit wala pang sagot. "Not yet! I-training ka na muna ni Manang ng isang linggo. Siya na bahala sa'yo. Makakalabas ka na!" pagsusungit ng magiging amo ko. Nawala ang excitement niya. Kailangan niyang pagbutihin ang trabaho niya para magustuhan siya ni sir at si Manang. Sana makuha niya ang kiliti nila. "Manang, nagtatrabaho po ba kayo dito?" magalang kong tanong. "Hindi. Taga-sita lang ako dito, taga-bantay sa mga tamad na katulong, taga-turo ng mga gawaing bahay, at sermon sa mga malalanding katulong," istrikta nitong sagot sa akin. "Ang ganda naman po ng trabaho ninyo dito, Manang. May ganito pa lang trabaho dito?" kimi kong sabi. May naalala ako kaya nagtanong ulit ako. "Ahm... Manang, ano po ang trabaho ko dito?" alanganin ko pa na tanong. "Ano ba ang in-applyan mong trabaho? Hindi ba katulong? Ano ba trabaho ng katulong dito?" mataray na tanong ng matanda. "Taga-linis po ng bahay, taga-laba, taga-luto, taga-hugas, taga-walis, taga-palengke, at taga-bantay ng amo kapag may ginawa siyang masama sa sarili," dagdag ko pa sa huli. "At kung may bata, aba Manang, kalabisan na iyon. Magiging wonder robot na ako niyan," sabi ko pa. "Hindi ka pa nga nagsisimula, nagrereklamo ka na!" napapitlag ako sa nagsalita na pumasok sa loob ng kusina. Si sir, sungit pala. "Good afternoon, Sir," bati agad ng matanda. "Wala pong nagrereklamo dito, sir. Sir, yes sir!" sabay salute ko pa. Natigil lang ako nang kalabitin ako ng matanda. Napayuko naman ako agad nang makita kong masamang tingin ang ipinukol ng amo ko sa akin. "Buy me food, I'm hungry!" pasupladong utos nito sa akin. "Saan po ako bibili ng food, sir?" tanong ko. Pero tumalikod na ang amo namin. Naglakad palabas ng kusina. "Sa fast food restaurant diyan lang sa labas. Paglabas mo ng mansyon, pakaliwa ka lang at makikita mo na ang fast food restaurant," marami pang sinabi sa akin bago ako umalis para bumili ng pagkain ng amo namin. 'Kabago-bago ko pa lang dito, ito na agad ang unang utos ng masungit kong amo. Hindi ko pa nga alam ang pasikot-sikot dito eh.' nag-maktol ang isip ko. Nagmadali na akong nagtungo sa gate. "Gosh... Wala bang bike dito para makarating agad sa gate? Aba, ang layo ng nilakad ko mula sa mansyon, ah. Bweisit na 'yan!" reklamo ko pa. Kaliwa raw, sabi ni Manang. Pero nagtanong na lang ako sa nakita kong security guard. Tinuro naman nito agad. Nakahinga ako ng maayos dahil malapit lang pala talaga ang bilihan ng pagkain. Maraming tao ang nakapila kaya pumila na rin ako. Sana lang 'wag magsungit ang amo ko kapag matagal ako dito dahil mahaba ang pila. Nang ako na ang bibili, sinabi ko agad ang order ko. Nagtaka ako kung bakit number ang binigay nila. Ako naman si tanga, agad na lumabas ng fast food restaurant bitbit ang number na ibinigay ng cashier. Umuwi akong mansyon na nagtataka dahil wala naman akong ideya sa pagbili ng pagkain sa mga ganitong fast food restaurant. Tamang karenderya lang kami kumakain ng mga kapatid ko. Kahit si Honeybee at Clown, hindi pa namin napasukan ito, pa kayang restaurant na ito. Pagpasok ko sa kusina, nadatnan ko roon si Manang na mukhang nagluluto na. "Oh, ang bilis mo naman, eneng?" takang tanong nito sa akin. "Eh, ito lang po kasi ang binigay ng cashier number lang. Anong gagawin ko sa number, Manang? 'Yong order ko pagkain tapos ito ang ibinigay ng cashier," simangot ko. "What the... idiot!" sigaw ng amo ko. "Ipapakain mo sa'kin ang table order number na 'yan? Where's the food? Saang lupalop ka ba ng mundo at hindi mo alam ang simpleng pag-order ng pagkain? Fvck!" galit na galit na sigaw ng amo ko. "Ito kasi ang binigay ng cashier, sir. Kaya umuwi na ako agad. Akala ko ganito 'yung kakainin mo... I mean akala ko i-deliver nila dito." natatakot kong sagot. "Go take the food now, habang may pasensya pa ako sa'yo. Baka hindi kita matansya, papalayasin na kita agad dito! Fvck!" mura na naman nito. Kaya nagmadali na akong bumalik sa fast food restaurant para makuha ang pagkain ng amo kong gwapo na may ubod ng sama ng ugali. Parang dinosaur, idagdag pa na mukhang kakain ng fresh na taong katulad ko. Nakakatakot. Pagkuha ko sa order ng pagkain ay agad na rin akong umalis doon. Lakad-takbo ang ginawa ko para makarating lang sa mansyon agad.Finally Ralph Pov Babe..." basag ang boses niya. Alam niyang hindi siya narinig ni Hershey. Hindi rin nito alam na naroon siya. Hindi nito alam na ang lalaking inakala nitong nawala ay nakatayo lamang sa labas. Malapit na lang sila sa isa't isa. Mahigpit na humawak si Ralph sa dingding. Gusto niyang pumasok, pero hindi niya magawa. Dahil bawal at ayaw naman niya na magpumilit. He still respect the rules of this hospital and Hershey of course. May tamang oras para magkita sila. Gusto niyang tawagin ang pangalan nito. Gusto niyang yakapin ito at sabihin na buhay siya. Na hindi siya tumigil sa paghahanap sa kanya. Na hinanap niya ito kung saan-saan. Na hindi niya ito kinalimutan kahit kailan.Gusto niyang sabihin na hindi nawawala sa puso niya ang pagmamahal niya sa kanya. Na nangungulila na siya ng sobra. Na-mimis na niya ng sobra. Pero nanatili siyang nakatayo lang doon. Dahil sa unang pagkakataon matapos ang tatlong taon, hindi na siya natatakot na hindi na niya ito mahahanap
Want to see her Ralph POV "Pûtang ina..." mura niya. Ang gago mo lang talaga na wala kang awa sa bata at kay Hershey. Si Mateo ay pinsan niyang buo. Magkapatid ang Mommy niya at ang Daddy ni Mateo. Ang pinsan niyang ilang taon nang hindi niya nakakausap. Ang taong minsan niyang itinuring na kapamilya. Pero nanloko sa kanya at gustong agawin ang ari-arian na iniwan ng parents niya sa kanya. Hindi niya akalain na kikidnap siya ng mga inosenteng tao. At sa pinakamasama, sasaktan pa talaga niya. Hindi niya alam na ganito kasama ang pinsan niyang ito. At biglang may naalala si Ralph. Ang sabotahe sa negosyo niya. Ang pagguho ng gusali sa building na pinapatayo niya sa Amerika. Ang mga taong kumilos sa loob ng kompanya ng kanyang ama laban sa kanya. Ang mga dokumentong paulit-ulit na nawawala. Ang aksidenteng muntik nang kumitil sa kanyang buhay. Hindi sa paghihinala, pero parang coincidence ang lahat. Hindi ba't masyado nang maraming pagkakataon para tawagin lahat ng iyon na aksid
He's shocked Hindi maaari. Kahit ilang segundo ko lang na nakita ang mukha ng babae. Hindi siya puwedeng magkamali. Si Hershey nga ang isa sa nakidnap at ang pinsan ko pa talaga ang gumawa nito sa kanila ng bata ng kasamaan. "Hershey." Mahinang sambit ko sa pangalan niya habang nakatingin sa screen ng TV. Napatiimbagang ako ng maalala ko kanina kung paano nila basta na lang itulak palabas ng van si Hershey. At hinayaan nila na nakahandusay si Hershey sa semento. Alam kong nasaktan ito sa pagkakatilapon niya sa semento. Mga gago kayong mga hayup kayo! "Damn you, Mateo!" Galit kong sambit. Nanginginig ang kamay kong hinawakan ang gilid ng mesa. Para masuportahan ko ang katawan ko sa biglaan kong panghihina. God! Buhay siya. Buhay si Hershey. Sa wakas nakita ko na siya. Matapos ang tatlong taon kong paghahanap... Nakita ko rin siya.Tuwang-tuwa ang puso ko na nakita ko na si Hershey. Pero hindi sa paraang pinangarap ko siyang makikita. Hindi nakangiti at hindi siya ligtas. Kun
Ang Mukha sa Balita Ralph Pov Tahimik ang buong opisina nang gabing iyon. Tamad pa siyang umuwi sa bahay niya. Pareho lang rin naman na tutunganga siya kapag may iniisip. Mag-isa na lang si Ralph sa conference room, nakaharap sa laptop at ilang dokumentong kailangan niyang tapusin bago umuwi. Ilang linggo na mula nang bumalik siya sa Pilipinas. Wala pa rin siyang malinaw na balita tungkol kay Hershey. Ang tanging alam niya ay may posibilidad na nakabalik na ito sa bansa. At mula nang malaman niya iyon, hindi na mapakali ang isip niya. Paano pala kung ilang taon na silang nasa iisang bansa? Kunwari lang na nasa Amerika ang matagal na niyang hinahanap dahil sa mga mukhang pera na private investigator. Paano kung minsan lang silang nagkasalubong, pero hindi niya napansin? 'Possible kaya iyon?' tanong pa niya sa isip niya. Paano kung malapit lang pala ito sa kanya sa loob ng tatlong taon? Pero dahil sa mga mukhang pera, nilayo siya ng mga ito kay Hershey. "Damnit!" bulal
7. Ang Binatang Mapagmahal at Ang Nawalang Dalaga Hershey Tatlong araw siyang nagkulong sa kwarto. Panay iyak niya nang malaman na nasa hospital si Ralph dahil sa natamong injury sa panga niya. "I hate you! I really hate you!" sigaw niya sa inis at sama ng loob sa kuya niya. Kung ano-ano na lan
Chapter 3Sa palengke na malapit lang sa exclusive subdivision kami namalengke. May dala kaming parang trolley para sa mga binili namin. Strikto na kasi ang lugar na ito. Bawal na ang paggamit ng maraming plastic. "Manang, may banyo ba dito?" tanong ko. Naiihi na kasi ako."Diretso lang ito, tapos
Chapter 2Isang linggo ko na dito sa mansyon nakakapagod, nakakatakot, at nagagalit ang amo. Nakakawalang lakas ng katawan ang palaging pagsigaw ni sir. Parang araw-araw may regla. Nakakaubos siya ng lakas at pasensya. Kaya para gumaan ang paligid nagpatugtog na lang ako ng kanta. Wala namang sina
Chapter 1"Sabi nila bahay ang lilinisan ko at nag-iisa lang ang magiging amo ko. Whooah! Parang palasyo naman ang laki ng bahay na ito. Baka kahit isang araw hindi ko matapos linisin ang buong bahay. Magkandaligaw-ligaw pa ako. Baka tigok ang abot ko nito," bulalas ko."Nagrereklamo ka ba?""Huh?












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore