บททั้งหมดของ EXCLUSIVE ESCORT OF A RUTHLESS TYCOON (SSPG): บทที่ 311 - บทที่ 320

SABAY na umuwi sina Lyca at Vanna. Hindi na siya nagpaiwan pa sa university sa takot na baka nakaabang na naman sa labas si Mayor Oscar. Habang naglalakad sila papalabas ng gate, mahigpit ang pagkakahawak niya sa braso ni Lyca. Mabilis ang pintig ng puso niya, at pakiramdam niya'y kahit anong sandali, may biglang susulpot na kotse at babati ng pamilyar na boses na kinatatakutan niya. Pero wala. Wala ang mamahaling itim na kotse ng matandang alkalde. Nakahinga siya ng maluwag. Para siyang tinanggalan ng mabigat na batong nakapatong sa dibdib. Sa unang pagkakataon ngayong linggo, nakaramdam siya ng kaunting kapanatagan. Hawak-kamay silang naglakad ni Lyca. "Buti na lang at makakauwi tayong hindi kinakabahan," ani Lyca na nakangiti nang malaki habang sinusulyapan siya. Ngumiti si Vanna bilang pagsang-ayon, pero bahagya pa rin ang pagngiti niya. Hindi pa rin lubusang nakakawala sa anino ng takot. Nakalayo na ang magkaibigan sa university. Pero, unti-unting nawala ang magandang ngiti

PINAGMAMASDAN ni Vanna ang dating bahay na tinirhan nilang magkapatid noon. Ito ang bahay na tinuluyan nila matapos siyang gumaling sa malubhang sakit. Sandali lamang silang nanirahan dito, dahil makalipas ang ilang buwan ay dinala na sila ni Ate Velora sa poder ni Kuya Dewei, ang asawa ng kapatid niya. Parang kailan lang, pero ngayon, ang bahay ay pag-aari na ng pamilya nina Ate Len. Ang tahimik ng paligid, pero para kay Vanna, ang katahimikan ay may dalang bigat, mga alaala ng kahapon na hindi na maibabalik. Naalala niya ang dating tagapag-alaga nila. Parang nanay ang turing niya rito, siya na rin halos ang nagpalaki sa kanya sa mga taong sakitin siya. Mabait, maasikaso, at laging nariyan sa tabi niya. Tuwing may sakit siya, ito ang nagbabantay, naghahaplos sa likod niya, at nagdarasal nang mahina habang nakayuko sa paanan ng kama. Napabuntong-hininga si Vanna. Parang kahapon lang ang lahat. Pero ngayon, isa na lang itong alaala, tulad ng bahay na hindi na kanila. "Tao po... tao

PUMASOK si Zander sa loob ng bahay nila. Hinanap kaagad ng kanyang mata ang ina. Ginabi na siya ng uwi, pero inaasahan pa rin naman siya ng ina na umuwi. "Ma..." tawag niya. Tumungo siya papunta sa kusina. Habang papalapit ay napangiti siya nang makita ang isang babae na abala sa ginagawa sa lababo. "Ma, andito lang po pala kayo. Kanina ko pa po kayo tinatawag. Bakit nasa kusina pa rin kayo? Alas nuebe na po ng gabi..." dire-diretsong sabi ni Zander. Nilapitan niya ang ina at agad hinalikan sa pisngi. Pero, bigla siyang natuod nang mapagtantong hindi iyon ang kanyang ina. Hinalikan pa naman ang pisngi nito, na ipinagdiwang na rin ng kanyang kalooban. Nanlalaki ang mga mata niyang tumitig sa babae, at sa isang iglap, parang tumigil ang lahat. "Vanna?" halos pabulong pero malinaw niyang nasambit. Ang babaeng matagal na gumulo sa kanyang isipan. Ang pinangarap niya noon. Anong ginagawa ni Vanna sa bahay nila? Ang alam niya ay hindi siya nito naalala. Bigla atang naalala nito ang

"CONTRACT husband?" ulit ni Zander na napakunot ang noo. "Vanna, seryoso ka ba sa sinasabi?" "Oo. Alam kong ang hirap paniwalaan para sa'yo, pero kailangan ko lang talaga. Sa sitwasyon ko ngayon, hindi na sapat 'yong manahimik lang ako. Kailangan kong may ipakitang hindi sa matandang 'yon na hindi na niya ako dapat guluhin dahil pag-aari na ako ng iba. Iyon lang ang naiisip kong paraan para hindi na ako guluhin ni Mayor Oscar." Mahabang paliwanag ni Vanna, sabay tango saka umiwas ng tingin. "At ako ang naisip mong kunin bilang contract husband mo?" tanong ni Zander na may bahid ng gulat. "Ikaw lang ang taong alam kong mapagkakatiwalaan ko, Kuya Zander." Muling sagot niya, ngayon ay tumingin na kay Zander. "Kapag nalaman ng tao na may asawa ako, malaki ang tsansang umatras si Mayor Oscar. Ayaw ko ng gulo at lalong ayaw ko sa matandang 'yon." Napalunok si Zander. Hindi niya alam kung matutuwa ba siya o lalong mape-pressure sa mga rason ni Vanna. Parang mahirap iyong naisip ng dalag

BIGLANG lumayo si Zander nang bumalik sa wisyo. "S-Sorry. Hindi ko sinasadya na halikan ka," mahina niyang bulong, pero hindi niya alam kung para ba kay Vanna ‘yon, o para sa sarili niya na hindi nagawang lumayo agad. Hindi agad nakasagot si Vanna. Hawak pa rin niya ang labi niya na parang hindi makapaniwala sa nangyari. Napayuko siya, pilit itinatago ang pamumula ng mukha. Si Zander ang first kissed niya. May puwang sa puso niya ang nagdidiwang. Ganoon pala ang mahalikan sa labi. Para siyang binuhusan ng init sa buong katawan. Mula sa kanyang batok hanggang sa talampakan, parang may dumaloy na kuryente. Hindi ito 'yong halik na napanood niya sa mga pelikula. Mas totoo at mas nakakakaba. Nakakayanig ng kanyang damdamin. Napakagat siya ng kanyang labi, tila ba gustong ulitin ang sensasyon ng tamis ng unang halik. Pero kasabay ng kilig ay ang mabilis na kabog ng kanyang dibdib. Hindi lang dahil sa tuwa kundi sa takot. Takot na baka hindi iyon ganoon kahalaga kay Zander. Baka para sa