บททั้งหมดของ ยุทธการรักของเหล่าภรรยา: บทที่ 321 - บทที่ 330

338

ตอนที่321 ปิ่นหงส์

รุ่งสางลั่วซือซือตื่นขึ้นด้วยใบหน้าที่อิดโรยเล็กน้อย ก่อนจะมองหาที่มาของกลิ่นหอมชวนให้รู้สึกหิว หญิงสาวถึงกับเผลอยิ้ม เมื่อเห็นบนหินแบน ๆ ก้อนใหญ่ มีไก่ย่างที่เพิ่งสุก ข้าง ๆ มีขนมสามสี่ชิ้น ถ้วยชาและดอกกล้วยไม้ป่า ที่ขึ้นอยู่ริมน้ำตก นางจำมันได้ นางเห็นเมื่อวานตอนลงจับปลา หญิงสาวรีบหุบยิ้ม ก่อนจะแสร้งมองไปทางอื่น เมื่อคนพเนจรเดินตรงมาที่นาง พร้อมผลไม้ป่าที่นางไม่รู้จักอีกหลายลูก “ไปล้างหน้าแล้วมากินข้าวเช้าได้แล้ว กองทัพต้องเดินด้วยท้องมิใช่หรือ ไก่ย่างกำลังร้อน ๆ เย็นแล้วจะไม่อร่อยเอานะ” “ของข้ารึ” “ใช่ พอดีข้าได้ไก่ป่ามาเลยทำให้เจ้า ลองกินสูตรลับของข้าดูแล้วเจ้าจะติดใจ” “แค่ทำไก่ย่างใคร ๆ ก็ทำได้ ข้าเพิ่งเคยได้ยิน นี่ล่ะว่ามันต้องมีสูตรลับด้วย” “เกิดมาเจ้าเคยเข้าครัวกี่ครั้งกัน อยู่ในกองทัพก็มีทหารทำให้กิน เร็วเข้ามันจะเย็นซะก่อน” ลั่วซือซือจำต้องลุกขึ้น เดินไปยังแอ่งน้ำเล็ก ๆ ที่มีน้ำใส ๆ พร้อมดอกไม้เล็ก ๆ ลอยอยู่เต็มไปหมด หญิงสาวอดที่จะยิ้มไม่ได้ นางมั่นใจว่าสิ่งที่เห็นไม่ใช่ฝีมือของฉีกงกงอย่างแน่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-02
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่322 เขาแซ่ถง

ตำหนักใหญ่ ณ ห้องบรรทม “ตาเฒ่าจะมัวนอนให้เขากรอกยาพิษอยู่ทำไม ดูตาพวกข้าสิแทบจะบอดอยู่แล้ว มิได้หลับได้นอน ถ่อลมถ่อแดดมาหาท่านเนี่ย” “เบา ๆ เดี๋ยวใครก็มาได้ยิน แค่นี้ทำเป็นบ่นไปได้ พี่เจ้าถูกขังอยู่ยังไม่พูดสักคำ เฉย ๆ เอาน่า ร้องไห้เสียใจกับข้าสักนิดก็ได้ นางจะได้เชื่อสนิทใจ” คนที่นอนหน้าซีดอยู่บนเตียงเอ่ยออกมา ทั้งที่ดวงตายังปิดสนิท สองพี่น้องได้แต่ถอนหายใจ ผู้คนมักขนาดนามพวกเขาห้าพี่น้อง ว่าร้ายกาจเสมือนปีศาจ แต่ปีศาจตัวจริง นอนแสร้งเป็นผักอยู่ตรงนี้อย่างไรเล่า “ร้องทำไม ข้า...” “พระนางหลี่เต๋อเฟยเสด็จ” เป็นฉีกงกงที่ขานบอกจากด้านนอก ทำให้สามพ่อลูกต้องเงียบเสียงลง ฮ่องเต้ยังคงแสร้งนอนนิ่งเสมือนคนใกล้สิ้นใจ ส่วนสองพี่น้องมีสีหน้าเป็นกังวลแทนอาการหัวเสียเมื่อครู่ ส่วนขันทีอีกสองคน ที่ยืนอยู่อีกด้านต่างพากันก้มหน้า “ลูกสี่ลูกห้า เจ้ามาถึงกันแล้วรึ เป็นอย่างไรบ้าง เหนื่อยหรือไม่ลูกแม่” “ถวายบังคมเต๋อเฟย” สองพี่น้องประสานมือให้แก่หลี่เต๋อเฟย ส่วนขันทีอีกสองคนก็ทำเช่นเดียวกับผู้เป็น
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-03
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่323 น้องเช่นนั้นรึ!

กลางดึก ณ ตำหนักองค์รัชทายาท เสียงอาวุธกระทบกันดังขึ้นรอบทิศ ทำให้เจ้าของตำหนักพร้อมด้วยน้อง ๆ ชายหญิง ต้องออกมายังลานกว้างหน้าตำหนัก ซึ่งในตอนนี้เต็มไปด้วยทหารในใต้บังคับบัญชาของเขา ส่วนอีกฝั่งเป็นคนของแม่ทัพใหญ่หลัวชี ร่างงามของหลี่เต๋อเฟยเยื้องนาดเข้ามาอย่างช้า ๆ ติดตามมาด้วยองค์ชายหกพระโอรสของนาง การต่อสู้หยุดลงชั่วขณะ โดยทหารขององค์รัชทายาทได้ยืนป้องกันผู้เป็นนายเอาไว้ “นี่มันหมายความว่ายังไง ไยเต๋อเฟยอาจหาญถึงเพียงนี้ หรือท่านคิดจะกบฏ” “องค์รัชทายาทอย่าได้คิดเช่นนั้นเลย เรียกว่าแค่มาขอที่นั่งของพระองค์ให้แก่จิ้นถงจะดีกว่า” “งูพิษ! เสียแรงที่เสด็จรักและเอ็นดูเจ้ามาตลอด” “รักและเอ็นดูเช่นนั้นรึ ฮ่า ๆ ช่างน่าขันนัก หากเขาเป็นอย่างที่เจ้าว่าจริง ทำไมตำแหน่งมารดาแผ่นดิน จึงไม่มอบมันให้แก่ข้าเสียทีเล่า” “มักใหญ่ใฝ่สูง มิรู้จักเจียมตน เจ้ารู้อยู่แก่ใจว่าเพราะเหตุใด องค์หญิงบรรณาการเช่นเจ้า มิอาจก้าวสู่ตำแหน่งนั้นได้” องค์รัชทายาท มองสตรีที่ยืนอยู่อีกฟากด้วยแววตาแข็งกร้าว เขาไม่คิดว่านางจะชิงลงม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-04
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่234 ไม่ก้มหัว

ท้องพระโรง หลี่เต๋อเฟยยืนเผชิญหน้ากับพระสวามี คนที่นางคิดว่าเขากำลังจะตาย แต่ที่ไหนได้เขากลับยืนรอนางอยู่ที่นี่ ใบหน้างามเชิดขึ้นสูงหาได้รู้สึกสำนึกผิดแม้แต่น้อย “เจ้าคิดดีแล้วหรือที่ทำเช่นนี้” “ฝ่าบาทไม่น่าลุกมาให้เหนื่อยเลยนะเพคะ เรื่องในวังหม่อมฉันดูแลแทนได้” “ดูแล หรือกำลังเปลี่ยนคนนั่งบัลลังก์กันแน่” “แล้วอย่างไรเพคะ จากพระองค์เป็นลูกหก ตรงไหนกันที่เสียหาย” “เจ้าย่อมรู้ดีแก่ใจเต๋อเฟย” “เพราะลูกหกเป็นโอรสที่เกิดจากข้า องค์หญิงบรรณาการเช่นนั้นหรือเพคะ รึเพราะเขาเป็นเพียงลูกสนม มิใช่ฮ่องเฮาเช่นคนอื่น ๆ” “เจ้าทำสิ่งใดไว้ ไยจึงคิดว่าผู้อื่นไม่รู้” “ใช่! เพราะมีพวกสู่รู้มากจนเกินไป ข้าถึงได้ลงมือช่วงชิงมันให้เร็วขึ้นเท่านั้น” “เจ้าสังหารไทเฮากับอู๋เสียนเพื่อปิดปากสินะ เจ้ากลัวว่าสักวันเขาจะต้องเปิดโปงเจ้า” “แล้วอย่างไร อู๋เสียนเจ้าคนมักมาก หวังเพียงสุขสบายโดยมิต้องทำสิ่งใด ส่วนยัยแก่พันปีนั่น ก็หวังเพียงใช้ข้ากำจัดเสี้ยนหนาม และกุมอำนาจทั้งหมดเอาไว้ในมือ โ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-05
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่235 ลูกสะใภ้

ตึก! เสียงเข่ากระแทกลงกับพื้น หญิงสาวเริ่มมีเหงื่อซึมทั่วใบหน้า ฉับ! ศีรษะของนักฆ่ากระเด็นตกลงแทบเท้าของหลี่เต๋อเฟย ลู่หยางรีบเข้าประคองร่างของลั่วซือซือ ก่อนจะให้นางพิงอกแกร่งเอาไว้“เกิดอะไรขึ้น”ลั่วซือซือสิ้นเรี่ยวแรงที่จะตอบชายหนุ่ม หญิงสาวทำได้เพียงยกหลังมือให้ชายหนุ่มได้เห็น ก่อนจะหมดสติไปในทันที“ซือซือ! อดทนไว้ ข้าอยู่นี่แล้ว”ลู่หยางล้วงเอาขวดยาเล็ก ๆ ออกมาก่อนจะเปิดจุก เทสิ่งที่อยู่ในขวดเข้าไปในปากของหญิงสาว ทุกการกระทำของชายหนุ่มทำให้หลี่เต๋อเฟย ที่ยืนอยู่ไม่ห่างพุ่งเข้าหา เพื่อที่จะขัดขวางฉึก! ชายหนุ่มคว้าดาบที่วางอยู่ข้างตัว แทงสวนออกไปอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาในตอนนี้ ยิ่งกว่าคำว่ากรุ่นโกรธ ในสายตาของเขา หลี่เต๋อเฟยเป็นเพียงมดปลวก ที่เขาพร้อมบดขยี้ให้ตายคาฝ่าเท้าเมื่อใดก็ได้หลี่เต๋อเฟยดวงตาเบิกกว้าง ก่อนจะทรุดลงกับพื้น เลือดสีเข้มไหลออกมาจากเรียวปากงาม ก่อนที่นางจะมองเลยไปยังบุตรชาย ที่ตอนนี้นอนแน่นิ่งอยู่แทบเท้าของลู่เฟย“หากข้าเป็นเจ้า ข้าจะนิ่งเฉยต่อชะตากรรมแต่แรก มิดิ้นรนพาตนเองและลูกชายมาตาย เพียงเพราะความทะเยอทะยานอย่างคนสิ้นคิดเป็นอันขาด”“อย่าบังอาจมาสอนข้า”“
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่236 เข้าไปไม่ได้

“ข้าจะไปตุ๋นรังนกเม็ดบัวให้ทุกคนนะเจ้าคะ”ลู่ฮูหยินเอ่ยขึ้นบ้าง ก่อนจะเดินไปหยุดยืนยังตรงหน้าสามี พร้อมรอยยิ้มละมุน ทว่ามันกลับเย็นเยียบไปทั้งสันหลังเลยทีเดียว“ตกลง”‘ข้ามิได้กลัวนางสักนิดเดียว แค่รู้สึกเกรงใจนางก็เท่านั้น’ลู่ฟงปลอบใจตนเองอยู่ลึก ๆ สายตาภรรยามีหรือเขาจะอ่านมันไม่ออก หากไม่ทำตามย่อมเป็นเขา ที่จะต้องถูกลงโทษจากนาง“ท่านอาจารย์เห็นหรือไม่ขอรับ มิว่าจะเกิดอะไรขึ้นลู่ฟง มิเคยทอดทิ้งข้าเลย เช่นเดียวกับท่านอาจารย์เลยนะขอรับ”“ไปพูดไกล ๆ น้ำลายจะลงยาของซือซือ เจ้านี่นะ! หากขุนนางมาเห็นเจ้ามิรู้จักโต ทั้งที่ผมสองสีแล้วเช่นนี้ เขายังจะกล้ามั่นใจในตัวเจ้าอยู่อีกไหม” “ที่นี่มีแค่ครอบครัว ส่วนขุนนางโฉดคงเป็นชาติหน้ากระมังขอรับที่จะได้เจอกันอีก”ในคำเย้านั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง ไต้ซือมู่ชินรู้ดีว่ามันคือความเคียดแค้น ศิษย์ของเขาคนนี้เป็นคนเช่นไร มีหรือเขาจะไม่รู้ ยึดมั่นคุณธรรม เมตตาประชาชน แต่ถ้าเมื่อใดมีคนคิดทำร้ายหรือแตะต้องครอบครัว จากคนขี้เล่นอารมณ์ดี จะกลายเป็นปีศาจร้ายในพริบตา“พ่อหนุ่มพยุงนางลุกขึ้นหน่อยสิ อย่าร้อนใจไปข้าอยู่ทั้งคนนางไม่เป็นอะไรไปหรอก”หลังจากใช้เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-07
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่237 ไม่เท่าไหร่

เวลาผ่านไปครึ่งวัน ด้านนอกตำหนัก ฮ่องเต้กับสหายรัก กำลังปรึกษากันเรื่องฤกษ์ยามแต่งงานของลูก ๆ พร้อมกับร่ำสุราอย่างมีความสุข ส่วนด้านในห้องบรรทม กลับดูอบอวลไปด้วยความรัก ที่ต่างฝ่ายต่างยังไม่กล้าพูดออกมาได้เต็มปากนัก ห้องนอนที่เคยมีกลิ่นยา ตอนนี้เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธ์ ลู่หยางเวลานี้อาบน้ำโกนหนวดเคราออกแล้ว ความหล่อเหลาของเขาทำให้ใบหน้างามซับสีเลือด ร่างกายที่ยังอ่อนแรง ทำให้นางได้แค่รอให้เขาคอยปรนนิบัติเหมือนเด็กคนหนึ่ง “น้ำแกงใส่ใจมาแล้ว ดื่มสักหน่อยนะ เจ้าจะได้มีแรง” “นี่มันใส่ใจตรงไหนกัน” “นี่ไง” ลู่หยางคว้ามือบาง มาวางทาบอกแกร่งของตนเอง ก่อนจะส่งสายตาหวานเชื่อมให้แก่นาง “คนบ้า! มิรู้จักอายผู้อื่น” “หากเป็นเมื่อก่อน ข้าคงไม่กล้าทำถึงเพียงนี้ แต่ในวินาทีที่ข้าเกือบจะเสียเจ้าไป ข้าไม่อยากที่จะรออีกแล้ว เวลาเป็นสิ่งที่บอกอะไรไม่ได้ เจ้ายินดีที่จะให้โอกาสข้าได้พิสูจน์มันหรือไม่” “นานแค่ไหน” “ข้าอยากมีเจ้าไปตลอดชีวิต” “แต่เราเพิ่งรู้จักกัน” “จ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-08
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่238 ขอบคุณ

ห้าปีต่อมา อัครเสนาบดีลู่ฟง หลังจากแต่งงาน ลั่วซือซือได้ย้ายตามสามี ไปอยู่ยังบ้านของท่านตาท่านยายที่ต่างเมือง มิถึงขวบปีนางได้ตั้งครรภ์ ตอนใกล้จะคลอด พี่น้องพ่อแม่ทั้งสองฝ่าย ต่างเดินทางไปรอรับขวัญหลานกันพร้อมหน้า ยิ่งเมื่อรู้ว่าเด็กที่เกิดเป็นแฝดชายหญิง สงครามแบ่งหลานก็ได้เกิดขึ้นทันที ฮ่องเต้ถึงขั้นประกาศจะสละราชบัลลังก์ เพื่อย้ายไปเลี้ยงหลานที่วังบุพผา แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง องค์รัชทายาทอิดออดไม่ยินยอมรับตำแหน่ง ซ้ำยังวนเวียนที่จะสละตำแหน่งอีกคน เพื่อย้ายไปรักษาการอยู่ชายแดน องค์ชายรองก็เริ่มจะไม่อยากอยู่วังแล้วเช่นกัน ความอลหม่านกับการขึ้นนั่งบัลลังก์ ทำให้ฮ่องเต้จำต้องนั่งอยู่ต่อไป จนกว่าลูก ๆ จะตกลงกันได้ว่าใครจะเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์จริง ๆ แคว้นอื่นพี่น้องแย่งชิงบัลลังก์กันจนนองไปด้วยเลือด แต่พี่น้องสกุลลั่วกับพากันอยากออกท่องโลก หมายจะปล่อยบิดาชราเฝ้าบัลลังก์เพียงลำพัง แน่นอนว่าลั่วซือซือและลู่หยางรู้เหตุผลของพี่ๆ เมื่อค้นพบความสุขและหัวใจแล้ว มีใครบ้างอยากเสียมันไป สตรีมากมายอาจอยากวิ่งเข้าสู่กรงทอง แต่ยังม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-09
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่239 สตรีเยี่ยงข้าคือภรรยาผู้อ่อนโยน

จวนสกุลหยวน ณ ลานฝึกทหาร กั๋วเจี่ยจวิ๋นกำลังควบอาชาสีดำสนิท อยู่กลางลานฝึก ซึ่งเป็นม้าที่บิดามอบให้เมื่อปีก่อน นี่คือสิ่งเดียวที่ทำให้นาง มองข้ามเรื่องวุ่นวายของการแต่งงาน ที่ไม่เคยมีความรู้สึกใด ๆ ต่อกันระหว่างนางกับสามี “ฮูหยินระวัง! เจ้าค่ะ” ไป่ไป่ร้องขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อม้าของผู้เป็นนาย ยกข้าหน้าสองข้างขึ้นสูง ทว่าคนบนหลังม้ากลับยังสงบนิ่ง หญิงสาวเอ่ยปลอบม้าคู่ใจเบา ๆ โดยมือข้างหนึ่งรั้งบังเหียน อีกข้างลูบบนแผงคอของมัน เพื่อให้ม้าที่กำลังแตกตื่นรู้สึกผ่อนคลายและสงบลง เมื่อทุกอย่างกลับสู่ปกติ กั๋วเจี่ยจวิ๋นมองไปที่ต้นเหตุในทันที หญิงสาวขบกรามแน่น นางไม่อยากที่จะมีปัญหากับผู้ใด แต่ดูเหมือนจะเป็นคนอื่น ที่มักยื่นเท้าเข้ามาในพื้นที่ของนางมิหยุดหย่อน “พี่สะใภ้ เจ็บที่ใดหรือไม่เจ้าคะ” ร่างบางของหยวนปิงเชี่ยที่ยืนตัวสั่นอยู่กลางลานฝึก เอ่ยถามกั๋วเจี่ยจวิ๋นทั้งที่ตนเองยังมิหายตื่นกลัว “ข้าไม่เป็นไร ขอบใจเจ้ามากที่เป็นห่วง แต่คราวหน้าคราวหลังจะทำอะไร คิดให้มากสักหน่อยก็ดี มิใช่พรวดพลาดเข้ามาโดยมิบอกกล่าว หา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-09
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่240 น่ากลัว

ห้องหนังสือเรือนเชียวหลาง มือหนายื่นกระดาษในมือจ่อที่เตาสำหรับต้มชา แม่ทัพหนุ่มหลางไม่ได้แสดงความรู้สึกใด ๆ ผ่านทางสีหน้าและแววตา มีเพียงเยือกเย็นเท่านั้นที่โอบล้อมรอบกายเขา“อีกเจ็ดวันข้าต้องออกเดินทางไปนอกเมือง เจ้าช่วยเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อยด้วย” หยวนเชียวหลางสั่งการด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ขอรับ ว่าแต่เรื่องนี้ท่านแม่ทัพ จะให้ข้าน้อยไปแจ้งแก่ฮูหยินด้วยหรือไม่ขอรับ” คนสนิทเอ่ยถามเช่นทุกครั้ง เมื่อท่านแม่ทัพต้องออกไปนอกเมือง แม้จะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว แต่มันคือคำถามปกติสามัญตามหน้าที่ เพื่อไม่ให้บ่าวไพร่เอาไปพูดในทางเสียหาย ที่อาจส่งผลต่อชีวิตคู่ของผู้เป็นนายได้ “แล้วแต่เจ้า ข้าจะไปพบท่านพ่อสักหน่อย จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยก็แล้วกัน” “ขอรับ” ชายหนุ่มมองตามผู้เป็นนายด้วยความงุนงง เพราะปกติแล้วคำตอบของท่านแม่ทัพ จะต้องสั่งห้ามเขาบอกหรือรายงานสิ่งใดต่อฮูหยิน แต่ในครั้งนี้กลับพูดกึ่งอนุญาตแทนเสียนี่เรือนจวิ๋น “ฮูหยิน คนสนิทของท่านแม่ทัพมาขอพบเจ้าค่ะ” กั๋วเจี่ยจวิ๋นเงยหน้าจากหน้ากระดาษ ที่นางก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-10
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
293031323334
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status