“ฮ่า ๆ ถ้อยคำของคุณชายถงชีหลางช่างบาดลึกนัก แต่จะว่าไปแล้วมันควรเป็นข้า ที่ต้องพูดคำนั้นเสียมากกว่า เพราะในสายตาของข้า ท่านก็เป็นแค่บุรุษไร้น้ำยาผู้หนึ่งเท่านั้น”“ปากดีนักนะ!”“เอาสิอยากแสดความเป็นสามีของข้านักมิใช่รึ! ถอดเสื้อผ้าของท่านออก ขึ้นเตียงแล้วแสดงความเป็นชายของท่านให้ข้าได้ยลสักหน่อยสิ! เผื่อข้าจะรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง ถ้าไม่ทำก็อย่าได้มาวุ่นวายกับข้าอีก”“แพทศยา! เจ้ามันมิคู่ควร ที่จะร่วมหมอนกับข้าด้วยซ้ำไป”ชายหนุ่มตะคอกหญิงสาว ด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธที่ยากจะดับลงได้ ยิ่งเมื่อคำพูด สีหน้าและแววตาของหญิงสาว มิต่างอันใดกับการเติมน้ำมันลงบนเชื้อไฟ“แล้วท่านคู่ควรเช่นนั้นรึ! หากไม่ต้องการจะนอนในห้องนี้ เชิญ! นั่นประตูข้ามิส่ง”เอ่ยจบหญิงสาวได้สะบัดแขนจนมือของชายหนุ่มหลุดออก ก่อนจะเดินไปยังโต๊ะกลางห้อง ที่มีสุรามงคลและอาหารอีกหลายอย่างจัดวางอยู่ หญิงสาวนั่งลงอย่างใจเย็น ก่อนจะคว้าตะเกียบคีบอาหารส่งเข้าปากอย่างหิวโหย ตลอดทั้งวันนางแทบไม่ได้กินอะไรเลย สุราบ่าวสาวที่รินเอาไว้ทั้งสองจอก หญิงสาวได้ยกขึ้นดื่มเพียงคนเดียวจนหมด ก่อนจะรินใหม่ยกดื่มเสมือนน้ำธรรมดา หาใช่สุรารสร้อนแรงแม้แ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-04
เข้าสู่ระบบ
