All Chapters of พลาด 2: Chapter 1 - Chapter 10

“ซินน์ แม่มีอะไรจะคุยด้วย” ฉันรีบวางหนังสือนิยายเล่มโปรด ก่อนจะดันตัวลุกจากโซฟา เดินไปหาคุณแม่ที่ประตู “คะ คุณแม่มีอะไรรึป่าว ทำไมหน้าเครียดแบบนั้นละคะ” คุณแม่เดินเข้ามาในห้องฉัน ก่อนจะปิดประตู แล้วล็อค? ล็อคทำไม? “ลูกเสียตัวแล้วใช่ไหม?” อะไรของคุณแม่เนี่ย ฉันตกใจจนเผลอถอยหลังไปหนึ่งก้าว อยู่ ๆ คุณแม่ก็เข้ามาถามเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ เห็นฉันเป็นคนแบบไหนกัน ฉันแค่ชอบเที่ยวกลางคืน ไม่ได้ไปนอนแผ่ให้ผู้ชายในผับซะหน่อย “คุณแม่ถามแบบนี้ทำไมคะ มีใครบอกอะไรคุณแม่รึป่าว” คุณแม่เอามือกอดอกมองฉันหัวจรดเท้า เหมือนพยายามจะจับผิดฉันยังไงอย่างงั้น “ลูกออกเที่ยวทุกวัน จะไม่ให้แม่คิดได้ไง นี่ถ้าคุณพ่อรู้นะ โดนแน่ซินน์!” อึก… เสียงกลืนน้ำลายฉันเอง คุณแม่บ่นฉันเป็นร้อยแปดฉันเอาหูทวนลมอยู่แล้ว แต่ถ้าถึงมือคุณพ่อ ฮือ… ฉันอาจจะโดนหนัก คุณพ่อฉันดุมาก ฉันกลัวมาก! ฉันเริ่มหน้างอคอตก เมื่อคุณแม่ เอาคุณพ่อมาขู่ “คุณพ่อยังไม่รู้เหรอคะ ซินน์ไปหาไออุ่นไง ไม่ได้นอกลู่นอกทางซะหน่อย” ไออุ่นเป็นเพื่อนสนิทฉันเอง เป็นลูกสาวเจ้า

คุณพ่อโทรหาใคร… หัวใจฉันเต้นรัว เมื่อคุณพ่อเห็นว่าฉันมองสงสัย คุณพ่อก็ลุกขึ้น เดินไปที่ห้องทำงานแทน เห็นแบบนั้นฉันก็รีบวิ่งไปถามคุณแม่ทันที “คุณแม่ คุณพ่อจะทำอะไรซินน์ ไม่ส่งซินน์ไปอยู่ที่อื่นนะคะ นะคะ ซินน์ไม่ไปนะ ยังไงซินน์ก็ไม่ไป” คุณแม่มองฉันด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะเดินไปนั่งถอนหายใจยาว ๆ ที่โซฟา “ทำไมลูกถึงชอบเที่ยวซินน์ ไปได้ทุกวัน ลูกคิดว่าที่แอบ ๆ ไปคุณพ่อไม่รู้เหรอ บ้านเรามีกล้องวงจรปิดแทบทุกมุม” “แต่หนูไปกับเพื่อนสนิททั้งนั้น ไม่เคยยุ่งกับผู้ชายที่ไหนเลยนะคะ แต่ไปดริ้งค์และก็เต้น รีเล็กซ์ ๆ ไงคะคุณแม่ ฮือ ๆ คุณแม่ต้องช่วยซินน์นะ นะคะ” คุณแม่ส่ายหน้าเบา ๆ แล้วหันไปทางอื่น “แม่ช่วยไม่ได้ เลิกขอร้องแม่เถอะ” ‘ครืน ครืน ครืน~’ ฉันกำลังจะเดินไปหาคุณแม่อีก แต่ต้องหยุดชะงัก เมื่อคุณแม่ยกมือปราม เพราะมีสายเข้า “ว่าไงหวาน... โอ้ยแก ฉันสุดจะทนแล้ว ฉันพยายามแล้ว ที่เราคุย ๆ กันไว้ ฉันว่ามันถึงเวลาแล้วล่ะ อืม... คุณเซ็นคุยกับหมอนายอยู่ เดี๋ยวก็รักเองล่ะ เอาไปได้ไหม คุณเซ็นเครียดม

ฉันกินคอกเทลหมดไปหกเจ็ดแก้ว น้ำปั่นก็ยังไม่ตอบ สงสัยเรียนอยู่มั้งตอนนี้คนทยอยเข้ามาจองโต๊ะแล้ว เพลงก็เริ่มเปิดคลอเบาๆ มีแต่ฉันที่นั่งอยู่ที่เดิม ทั้งเหม่อ ทั้งร้องไห้ เหมือนคนอกหัก..แต่ไม่ใช่ แค่พ่อแม่หาแฟนให้!คุณแม่ยังโทรหาฉัน ส่วนคุณพ่อก็ยังเป็นคุณพ่อ ไม่สนใจฉันหรอก นิ่ง เย็นชาเหมือนเดิม เฮ้อ... ชีวิต ใครก็ได้มาจีบฉันหน่อย ฉันอยากมีแฟนเป็นของตัวเอง คุณพ่อกับคุณแม่จะได้ไม่คลุมถุงชนฉันแบบนี้!ตึง~ Mom พอฉันไม่รับโทรศัพท์ก็ไลน์มาแทนMom : ซินน์ ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ ลูกชักจะเอาแต่ใจเกินไปแล้ว เข้าบ้านเดดไลน์ 22:00 / ช้ากว่านี้แม่จะเปลี่ยนรหัสคีย์การ์ด กลับบ้านได้แล้ว กลับมาคุยกัน !ไม่กลับ เรื่องอะไรฉันจะกลับ กลับไปนอนแช่ในห้อง เครียดคนเดียว ขออยู่แบบนี้ดีกว่าฉันอ่านไลน์คุณแม่..แต่ไม่ได้ตอบอะไรไป จนคุณแม่ไลน์มาอีกรอบMom : แม่จะให้ยามเป่าแอลกอฮอล์ซินน์ก่อนขึ้นตึก แม่ไม่ว่านะ ถ้าลูกจะเที่ยว แต่นี่มันทุกวัน! พอได้แล้ว ทำตัวให้สมกับเป็นสะใภ้ลุงนายหน่อยสิสะใภ้!!! ฉันไม่แต่ง! และฉันก็ไม่ได้ไปไหนไกล นี่ก็ผับลุงเอส ผับไออุ่น เฮ้อ คุณแม่จู้จี้จุกจิกชะมัดเลยฉันยกคอกเทลรัวๆ ไม่สนใจ และไม่ตอบคุณแ

"เอ่อ แล้วซินน์ล่ะ..ทำไงดีครับแม่ ให้นอนกับผมเหรอ ?" ผมถามแม่ไปอายๆ ใครจะไม่อายวะ พาผู้หญิงเข้าบ้านตอนแม่อยู่"จะแต่งกันอยู่แล้ว นอนๆไปเถอะ" แม่ผมพูดชิลๆ ไม่ได้สนใจอะไร แล้วถ้าพ่อเธอมายิงหัวผม แม่จะช่วยผมได้ไหมล่ะ!"แม่พูดเล่นใช่ไหม-_-" แม่ผมหันมาขมวดคิ้วใส่ทันที ก่อนจะเอามือปิดปากหาว"แม่จะพูดเล่นทำไม นาวินแม่ง่วงแล้ว ลูกก็เบาๆแล้วกัน เดี๋ยวพ่อแม่เขารู้..จะซวย^^"!!!! ครับ แม่ผมเอง ผมนั่งนิ่งกับคำพูดแม่อยู่แปปนึง ก่อนที่แม่ผมจะเดินมาหอมแก้มผมซ้ายขวา"แม่ไปนอนแล้วลูกรัก ฝันดี" ทิ้งท้ายไว้เท่านี้ แล้วเดินขึ้นห้องไปผมนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย มันไม่เรื่อยเปื่อยหรอก ก็เรื่องซินน์นี่ล่ะ คืนนี้ผมจะทำยังไงดีวะ.. เครียดโว้ย!ผมค่อยๆเดินขึ้นห้องตัวเอง เดินไป คิดไป จนมาหยุดยืนนิ่งที่หน้าประตู... เอาไงดีวะ!!!?เฮ้อ...สวยก็สวยอยู่หรอก ทั้งสวยทั้งน่ารักเลยล่ะ ผมควรทำยังไงดี มันได้เหรอวะแบบนี้ มันได้เหรอ!!ผมค่อยๆเปิดประตูเข้ามาในห้อง ก่อนจะเดินไปยืนมองซินน์..ที่นอนหลับอยู่บนเตียงยัยนี่ยังไม่แปรงฟันเลยนี่หว่า ผมควรปลุกเธอไปแปรงฟันก่อน!"เธอ..ไปแปรงฟันก่อนสิ" ซินน์ขยับตัวนิดหน่อย ก่อนจะโบกมือปฏิเสธ

ผมนั่งรอแม่ที่โซฟา ไม่มีใครฟังผมเลย ทำไมวะ ผมดูเป็นคนหื่น ฉวยโอกาสมากรึไง"นาวิน ได้ทำหรือเปล่า" พ่อผมก็ด้วย!!! พ่อไม่เชื่อผมเลย ตั้งแต่แม่ไปส่งซินน์ พ่อยังเค้นผมไม่หยุด!"ป่าวครับพ่อ พ่อเชื่อผมสิ-_-" ผมเอามือนวดขมับครั้งแล้วครั้งเล่า อยากทำนะเว้ย แต่ใครจะทำได้ สงสาร.."แม่เชื่อ...ว่าลูกไม่ได้ทำ^^" อยู่ๆแม่ผมก็เดินยิ้มเข้ามา ก่อนจะเดินอ้อมไปนั่งข้างๆพ่อ"ผมบอกแล้ว...เอ่อ แม่ ซินน์เป็นยังไงบ้างครับ" ผมขยับไปถามแม่เบาๆ ไม่อยากพูดดัง กลัวเธอเสียหาย"ร้องไห้ คิดว่าลูกทำอะไรจริงๆ ตอนนี้พ่อแม่เขาก็คิดอย่างงั้นแล้ว" เฮ้ย! ชิบหายแล้ว"ผมจะไปอธิบายเอง" ผมดันตัวลุกจากโซฟา แต่แม่ผม รีบคว้ามือผมไว้ก่อน"ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น! เงียบไว้ อย่าอธิบายเชียว" อะไรวะ ทำไม!? ผมหันกลับไปมองแม่สงสัย จนแม่ผมยิ้มกว้างออกมา"หนูซินน์ยอมแต่งงานกับลูกแล้ว^[]^" เฮ้ยยยยย!!!"จริงเหรอ จริงเหรอครับ!!""จริง เรื่องที่ลูกไม่ได้ทำอะไร..แม่กระซิบบอกลุงเซ็นกับป้าณีเวียแล้ว นี่คือแผน ฉะนั้นต่อหน้าพ่อแม่เขาก็เงียบๆไว้ เดี๋ยวซินน์สงสัยเอา^^"สุดยอดแม่ผม !!แม่ดี๊ด๊า จนพ่อผมหันไปมองแม่ แล้วถอนหายใจ.."สงสารว่าที่ลูกสะใภ้จ