All Chapters of เด็ก (ขายตัว) ของมาเฟีย NC20+: Chapter 191 - Chapter 200

“ข้าวฟ่าง!!” เอ็มเจร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจก่อนจะรีบคว้าขวดเหล้าไปถือเอาไว้เองเพราะเห็นข้าวฟ่างกำลังกระดกเหล้าแบบเพียวๆถึงเธอจะมาที่คลับของเขาแต่ก็ใช่ว่าเขานั้นจะมีเวลาคอยดูแลเธอได้มากขนาดนั้น และก็ไม่คิดด้วยว่าข้าวฟ่างจะดื่มจนเบอร์นี้ ตอนแรกออกมาดูก็เห็นว่าเธอดื่มเต้นตามปกติ พอออกมาดูอีกทีก็กลายเป็นสภาพนี้ไปแล้ว“อือ...ครายเหย๋อ...หล่ออ่า มีแฟนอ๊ะยาง..” ข้าวฟ่างดูเมาได้ที่แล้ว คำพูดของเธอสายตาของเธอมันไม่เหมือนเธอคนเดิมแล้ว มันเหมือนว่าข้าวฟ่างกำลังหลุดไปอีกโลกหนึ่งเลย“ข้าวฟ่างมีสติหน่อย นี่พี่เอง” เขาพูดเชิงดุ เพราะหากว่านี่ไม่ใช่เขาป่านนี้เธอคงโดนพาไปทำอะไรไม่ดีไปแล้ว“อือ...พี่ไหนเหรอ ฉันลูกคนเดียว”“…..” เอ็มเจถอนหายใจออกมา เขาไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับเธอให้มากความไปอีก เพราะตอนนี้ข้าวฟ่างก็เมามากแล้วพูดอะไรไปเธอก็คงไม่รู้เรื่องหรอก รอให้เธอสร่างเมาก่อนดีกว่าแล้วค่อยว่ากันอีกที“พี่เอ็มพาข้าวฟ่างกลับเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันพาอ๊ะอายกลับเอง” เต็มดาวพูด เพราะเธอเองก็พยุงเพื่อนอีกคนมาด้วยเช่นกัน เพราะสองคนนี้เมาหนักแบบหัวราน้ำกันเลย“เราไม่เมาใช่ไหม?”“ไม่ค่ะ”“งั้นก็ขับรถกลับดีๆ ล่ะ พ

ในยามเช้าแสงแดดสาดส่องรำไรลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องเป็นแสงกระทบเปลือกตาวูบวาบ ทำให้คนที่นอนอยู่บนเตียงค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา"อึกอื้อ!" อาการปวดหัวอยากรุนแรงทำให้ข้าวฟ่างรีบเอามือกุมขมับของตัวเอง พร้อมกับพลิกตัวไปมา แน่นอนว่าเธอรู้ว่านี่คืออาการแฮงค์อย่างหนัก เพราะเมื่อคืนเธอเองก็ดื่มหนักไปใช่ย่อยเลยเหมือนกัน"โอ๊ย! ทำไมปวดไปทั้งตัวเลยเนี่ย!" ทันทีที่เธอขยับร่างกายเธอก็ได้รู้ว่าไม่ใช่แค่เธอปวดศีรษะเพียงอย่างเดียวแต่เธอปวดไปทั้งตัวเลยราวกับว่าเธอไปทำกิจกรรมบางอย่างมาอย่างหนักหน่วงร่างเล็กดีดตัวลุกขึ้นนั่ง เธอมองไปรอบๆ ตัวเองด้วยความสงสัย เพราะห้องที่เธอนอนอยู่นั้นมันไม่คุ้นตาเอาซะเลย จะว่าเป็นโรงแรมก็ไม่ใช่เพราะโรงแรมเขาก็ไม่ได้จัดระเบียบห้องแบบนี้แกร๊ก~"ตื่นแล้วเหรอ?""พี่เอ็ม? ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง""ก็เมื่อคืนเราเมาหนักเลยน่ะสิ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย พี่หากุญแจบ้านเราไม่เจอ จะพาเรากลับบ้านแล้วไปตะโกนเรียกคนที่บ้านให้มาเปิดประตูมันก็ไม่ใช่เรื่อง พี่ก็เลยพามาที่คอนโดของพี่ก่อน""ถึงว่าตื่นขึ้นมาถึงได้ปวดเนื้อปวดตัวปวดหัวไปหมดเลยเนี่ย ฉันคงไม่ได้ทำอะไรน่ารังเกียจไปหรอกใช่ไหม?"

เวลาผ่านไปหลังจากที่ตกลงกันเรื่องวันนั้นได้ทั้งสองก็กลับมาใช้ชีวิตกันตามปกติ ทำงานด้วยกัน ทำอะไรหลายๆ อย่างด้วยกัน แน่นอนว่าความสัมพันธ์มันก็ดีขึ้นตามเช่นกัน ข้าวฟ่างชอบความสัมพันธ์แบบนี้ที่สุดเลย เพราะมันทำให้เธอค่อยๆ ได้เรียนรู้กับฝ่ายตรงข้ามไปทีละนิด การถูกบอกเล่าจากคนอื่นว่าเขาเป็นคนดีอย่างนั้นอย่างนี้มันไม่เท่ากับการที่เธอมาเรียนรู้เองแบบนี้หรอก เธอมีชีวิตเดียวมีหัวใจดวงเดียว เพราะฉะนั้นจะให้ใครเข้ามาอยู่ในหัวใจของเธอเธอก็ต้องดูให้ดี และต้องมั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นจะไม่มีวันทำร้ายหัวใจของเธอเด็ดขาดครืด ครืด ครืด~"ค่ะพี่เอ็ม"( เราอยู่ไหน )"มาเดินเที่ยวห้างค่ะ"( พี่เคลียร์งานที่คลับเสร็จพอดีเลย เอาไว้พี่จะแวะไปหานะ )"ค่ะ"เขาบอกว่ามีงานที่คลับซึ่งมันก็ไม่เกี่ยวกับเธอ ข้าวฟ่างเลยไม่ได้ไปด้วยถึงแม้จะเป็นคนสนิทของเขาแต่งานของเธอหน้าที่ของเธอก็อยู่แค่บริษัทเท่านั้น"กรี๊ด!! กรี๊ด!!"เสียงของคนที่มาเดินเที่ยวห้างกรี๊ดกร๊าดกันจนเข้าฟ่างอดไม่ได้ที่จะหันไปมองแต่เธอก็เห็นเพียงคนหลายคนกำลังรุมล้อมอะไรบางอย่างอยู่ เธอไม่เห็นว่าคนคนนั้นเป็นใคร ข้าวฟ่างจึงได้หันมองแค่นั้นและเดินเข้าร้านเสื้

ตกกลางคืนเอ็มเจ Video Call หาข้าวฟ่างเหมือนที่เคยทำอยู่ทุกวัน เพราะอยากให้เธอไว้ใจเขาให้มากกว่านี้ ทั้งสองพูดคุยกันในหลายเรื่องรวมถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ด้วย"พี่ดูหน้าของฉันสิมันมีรอยมือด้วย พรุ่งนี้ฉันต้องโดนคนที่บริษัทมองแน่ๆ เลย บนหน้ามีรอยแดงแบบนี้เนี่ย" ข้าวฟ่างพูดพร้อมกับทำหน้าบูดบึ้ง เพราะบนใบหน้าของเธอมันมีรอยที่ถูกตบอยู่ชัดเจนมาก เครื่องสำอางก็สามารถปกปิดได้อยู่แหละ แต่ก็คงจะทำให้คนอื่นสงสัยถ้าเห็นว่าเธอแต่งหน้าจัดกว่าปกติ( ถ้าเรากลัวว่าคนอื่นจะเห็นก็หยุดอยู่บ้านได้นะพี่อนุญาต รอให้หน้าเราหายดีก่อนแล้วค่อยกลับไปทำงานต่อ )"ได้ยังไงล่ะฉันไม่ได้ใช้หน้าทำงานสักหน่อยฉันใช้มือทำงาน"( เป็นรอยนิดเดียวเองคงไม่มีใครสังเกตเห็นหรอก ) เขาพยายามพูดปลอบใจ"ทำไมกิ๊กของพี่ถึงได้มือหนักขนาดนี้เนี่ย"( เพลงเขาไม่ใช่กิ๊กของพี่สักหน่อย เราไม่เคยเป็นอะไรกันเลย )"....."( เรานี่ก็แสบใช่ย่อยเลยเหมือนกันนะ ทำไมถึงได้ต่อยเขาหนักขนาดนั้นล่ะ )"ฉันก็แค่เอาคืนตอนที่ฉันเคยโดนรังแกเมื่อก่อนด้วย"( ..... ) เอ็มเจไม่ได้ตอบ เขามองผ่านหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองที่เห็นข้าวฟ่างกำลัง นั่งอยู่หน้ากระจกพร้อมก

"อืม..."ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ ฉันถึงได้คว้าพี่เอ็มเข้ามาจูบได้ แต่จริงๆ ฉันก็ไม่ได้เมานี่นายังดีที่ตรงนี้มันเป็นมุมมืดไม่มีใครเข้ามาเห็น"อือ...ข้าวฟ่างเป็นอะไร?""...." ฉันไม่ได้ตอบ แต่ดึงคอเสื้อของพี่เอ็มเข้ามาจูบอีกรอบแทน ฉันรู้แต่ว่าฉันอยากจูบเขา ทั้งที่พี่เอ็มก็ดีกับฉันขนาดนี้ทำไมฉันถึงไม่รู้ตัวให้มันเร็วกว่านี้นะ นี่ฉันทำร้ายคนที่รักฉันมากขนาดนี้ได้ยังไงกัน"แฮ่กอืม..." พี่เอ็มกอดเอวฉันเอาไว้แน่น พอเราเริ่มจูบกันนานขึ้นความรู้สึกจากที่ต้องการจูบเฉยๆ มันก็เริ่มเปลี่ยนไป ฉันรู้สึกว่าฉันต้องการมากกว่านี้"อืม...พี่เอ็ม""ทำไมเราถึงได้ยั่วพี่ขนาดนี้นะ""ทำไมฉันไม่รู้ใจตัวเองให้เร็วกว่านี้"".....""พี่ดีกับฉันตั้งเท่าไร แต่ฉันกลับมองข้ามพี่ไป ฉันทำไม่ดีกับพี่ตั้งหลายอย่าง แต่พี่ก็ไม่เคยรังเกียจฉันเลย""หึหึเด็กน้อย" พี่เอ็มเค้นหัวเราะในลำคอ ก่อนที่จะคว้าคอของฉันไปจูบ ลิ้นร้อนสอดแทรกริมฝีปากของฉันเข้ามาตวัดเลียราวกับว่ากำลังควานหาอะไรบางอย่างในปากของฉัน"อึกอืม..."ทั้งที่เราสองคนกำลังจะกลับกันแล้วแท้ๆ แต่ดันมาทำเรื่องแบบนี้กันได้"รู้ใช่ไหมว่าถ้าทำแบบนี้จะโดนอะไรจากพี่""พี่ไม่กล้าทำฉั