Semua Bab เด็ก (ขายตัว) ของมาเฟีย NC20+: Bab 201 - Bab 210

หนึ่งเดือนต่อมา“น้องข้าวฟ่างเดี๋ยวก่อนค่ะๆ” ฉันหยุดเดินเพราะพี่ในที่ทำงานเรียกไว้ วันนี้มาทำงานทีหลังพี่เอ็มเพราะฉันแวะไปหาไอ้เต็มมาเลยไม่ได้มาพร้อมกับพี่เอ็มเหมือนกับทุกวัน“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันถาม“รู้หรือเปล่าว่าท่านประธานมีโครงการจะพาพนักงานไปพักผ่อนที่ต่างจังหวัด”“ไม่รู้เลยค่ะ เกิดอะไรขึ้นคะทำไมพี่เอ็มถึงได้ตั้งโครงการนี้มา”“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่พี่ทำงานอยู่ที่นี่มาสี่ปีท่านประธานไม่เคยทำเรื่องแบบนี้เลย แล้วอีกอย่างท่านประธานก็ดูอารมณ์ดีมากขึ้นด้วยตั้งแต่ที่น้องข้าวฟ่างมาทำงาน”“ทำไมเหรอคะพี่?”“ท่านประธานน่ะได้ชื่อว่าเป็นเสือยิ้มยาก หน้านิ่งได้ตลอดทั้งวัน แต่พอน้องข้าวฟ่างมาอยู่ที่นี่พี่ก็ได้เห็นท่านประธานยิ้ม”“อ๋อ...”“พี่นึกว่าเรารู้เรื่องแล้วซะอีกนะเนี่ย”“ยังไม่รู้เลยค่ะ แต่เดี๋ยวฟ่างช่วยจัดการเรื่องนี้ต่อให้นะคะ”“ขอบใจมากนะน้องข้าวฟ่าง”“ค่ะพี่”ฉันรีบเดินไปขึ้นลิฟท์และกดไปยังชั้นบนสุดในทันทีเพราะห้องทำงานของฉันก็อยู่ที่นั่น ฉันทำงานอยู่ในห้องเดียวกันกับพี่เอ็มนั่นแหละ"สวัสดีค่ะน้องข้าวฟ่าง""สวัสดีค่ะพี่จ๋อม พี่เอ็มอยู่ข้างในใช่ไหมคะ" พี่จ๋อมคือเลขาของพี่เอ็ม

ข้าวฟ่าง Talkได้อยู่บ้านหลังเดียวกันไม่พอยังได้นอนเตียงเดียวกันอีกด้วยเพราะบ้านหลังนี้มันมีแค่เตียงเดียว และก็ไม่ได้มีที่นอนสำรองเอาไว้ให้ด้วย จะให้พี่เอ็มลงไปนอนบนพื้นแข็งๆ ก็ดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย"จัดของเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำซะสิอากาศมันเย็นนะเดี๋ยวไม่สบาย""ถ้ารู้ว่าไม่สบายง่ายขนาดนั้นฉันคงไม่มาหรอก""พี่กลัวว่าเราจะเป็นหวัดเฉยๆ กลัวว่าร่างกายจะปรับไม่ทันก็แค่นั้น""....." ฉันไม่ได้เป็นอะไรหรอก แต่พี่เอ็มชอบทำเหมือนกับฉันเป็นเด็กอยู่เรื่อยเลย ฉันไม่ใช่คนที่ป่วยง่ายขนาดนั้นสักหน่อย"ไม่ได้ยินที่กะญอบอกเหรอ ตกดึกที่นี่จะหนาว นี่ก็เริ่มดึกแล้วนะ""....." ฉันไม่ได้ตอบ แต่ปรายตามองไปที่ หน้าจอโทรศัพท์ของตัวเอง ตอนนี้จะเรียกว่าดึกแล้วก็ได้ เพราะที่นี่เงียบกริบไม่เหมือนกับในเมืองเลยสักนิด"สามทุ่มแล้ว ไปอาบน้ำได้แล้วไปเดี๋ยวพี่จะเตรียมที่นอนเอาไว้ให้""มีหมอนข้างอยู่ใบนึงเอาขั้นกลางไว้ ส่วนพี่ก็นอนข้างบนกับฉันเนี่ยแหละ""หืม...ให้พี่นอนข้างบนด้วยเหรอ""ก็ตกกลางคืนมันหนาวแถมพื้นข้างล่างก็แข็ง นอนแบบนี้หนาวตายพอดี""โอเคๆ""....." ฉันลุกเดินไปอาบน้ำในห้องน้ำยังดีนะที่ที่นี่มีน้ำอุ่นให้อาบ ไม่อย

ข้าวฟ่าง Talkฉันมาเก็บใบชาที่ไร่ชาของชาวบ้านเขา พี่เอ็มก็ตามมาด้วยนั่นแหละ รายนี้ไม่ยอมให้ฉันมาคนเดียวแน่ เพราะไม่ว่าฉันจะเดินไปที่ไหนเขาก็จะเดินตามหลังไปติดๆ ตามเป็นเงาเลยล่ะ"การเก็บใบชาเขาจะเก็บที่ยอดอ่อนนะครับยอดตรงนี้เลย""อ๋อค่ะ""เก็บเสร็จแล้วก็เอาใส่ตรงนี้ครับ พอถึงเวลาชาวบ้านก็จะเอากลับไปที่บ้านของตัวเองแล้วก็รวบรวมทำตามวิธีการของชาวบ้านที่เคยทำ จากนั้นก็รวบรวมส่งขายอีกทีครับ""อ๋อ...ดูเหมือนจะง่ายนะแต่ก็ดูยุ่งยากไม่น้อยเลย""ครับ กว่าจะส่งออกขายได้ก็มีหลายขั้นตอนอยู่ครับ""....." ฉันได้แต่พยักหน้า ดูเหมือนว่ามันจะง่ายนะ แต่พอลองทำเข้าแล้วจริงๆ มันไม่ได้ง่ายเลยดูยุ่งยากจะตาย" ตามสบายกันเลยนะครับผมขอตัวกลับไปที่บ้านก่อน""ค่ะ"ฉันพยักหน้าก่อนจะหันกลับมาเด็ดใบชาต่อ พี่กะญอบอกว่าไร่ชามันกว้างใหญ่ชาวบ้านเด็ดกันไม่หมดหรอก บางที่ทิ้งไว้มันก็ไม่ได้เสียหายมันก็จะแตกยอดไปเหมือนเดิม"เราไม่กลัวหนอนเหรอ""ที่เขาเรียกกันว่าหนอนชาเขียวน่ะเหรอ""ใช่ ที่ตัวมันจะอ้วนๆ สีเขียวๆ""ไม่อ่ะอย่าบอกนะว่าพี่กลัว""เปล๊า! พี่ไม่ได้กลัวสักหน่อยพี่ก็แค่ถามเราว่าไม่กลัวหนอนเหรอแค่นั้นเอง""....." ฉันห

วันหยุดข้าวฟ่างนัดกับเพื่อนออกมาดื่มข้างนอกเพราะเธอมีเรื่องไม่สบายใจหลายอย่างและอยากจะคุยกับเพื่อนบ้าง เธอไม่รู้ว่าจะไปคุยกับใครไม่รู้จะไปปรึกษาใคร"ฉันเห็นแกบอกว่ามีเรื่องจะถามเรื่องอะไร?" เต็มดาวถาม"ฉันแค่มีเรื่องไม่สบายใจ แต่เรื่องนี้พวกแกอย่าเอาไปบอกใครนะ"เต็มดาวและอ๊ะอายหันมองหน้ากัน ก่อนที่จะหันกลับมาพยักหน้าให้กับข้าวฟ่าง"ฉันรู้สึกว่าพี่เอ็มแปลกๆ""เขามีผู้หญิงคนอื่นเหรอ?" อ๊ะอายถาม"เปล่าไม่ใช่แบบนั้น แต่ที่ฉันบอกว่าพี่เอ็มแปลกไปก็เพราะว่าฉันรู้สึกว่าพี่เอ็มมีเรื่องอะไรปิดบังฉันอยู่""อะไรยังไงไหนเล่ามาซิ" เต็มดาวพูดข้าวฟ่างยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ราวกับว่ากำลังใช้สิ่งนี้กล่อมใจตัวเอง"จำเรื่องที่ฉันมีปัญหากับพี่เพลงจนโดนตำรวจจับได้ไหม" เรื่องนี้มีไม่กี่คนที่รู้ เพราะมันยังไม่ทันได้เป็นข่าว แต่ข้าวฟ่างก็เล่าเรื่องนี้ให้กับเพื่อนๆ ของเธอฟังอยู่เหมือนกัน"จำได้ๆ""แกไม่สงสัยเลยเหรอว่าพี่เอ็มปิดข่าวได้ยังไง พี่เพลงก็เป็นดาราดังเอาจริงถ้าเกิดเรื่องขึ้นขนาดนี้มันน่าจะเป็นข่าวปิดไม่มิดหรอก แต่นี่ฉันยังไม่เห็นข่าวสักแอะเลยแม้กระทั่งพวกเพจปลอมๆ ที่จะออกมาโพสต์ข้อความนั่นนี่ก็ไม่มี""

ข้าวฟ่างนอนร้องไห้อยู่ทั้งคืน เช้ามาตาทั้งสองข้างของเธอมันก็บวมเฉ่งจนเธอไม่กล้าออกไปเจอหน้าใครในบ้าน และเธอก็นอนอยู่ในห้องทั้งวันจนกระทั่งตกช่วงหัวค่ำก็ออกไปนัดเจอกับเพื่อนๆเธอไม่ได้รับสายของเอ็มเจเลย แม้กระทั่งข้อความที่เขาส่งมาเธอก็ไม่คิดที่จะเปิดอ่านความรู้สึกของเธอตอนนี้มันแปลกไปหมด มันบอกไม่ถูกว่าเธอโกรธหรือเกลียดเขา แต่เพราะมันยังมีความรู้สึกดีๆ อยู่มากกว่าเธอถึงได้น้อยใจที่มารู้เรื่องนี้ทีหลัง และน้อยใจที่เอ็มเจทำงานแบบนี้ เธอรู้ดีว่ามันเป็นงานอันตรายที่ต้องเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยง และก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงต้องทำงานแบบนี้ทั้งที่หุ้นที่บริษัทของเขาแต่ละแห่งก็พอที่จะทำให้เขาอยู่ได้สบายแล้ว"ฟ่างตกลงแกเป็นอะไร นัดพวกฉันออกมาเจอแต่พอมาถึงแล้วแกกลับนั่งดื่มไม่สนใจพวกฉันสองคนเลย สรุปเรียกพวกฉันออกมาทำไม?" อ๊ะอายพูด เพราะปกติจะไม่ได้มีการนัดเจอในช่วงวันธรรมดาแบบนี้ และการที่ข้าวฟ่างจะนัดเจอกับเพื่อนๆ ก็คงจะต้องมีเรื่องทุกข์ใจอย่างแน่นอน"ไม่รู้ดิ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี""ทะเลาะกับพี่เอ็มอีกแล้วเหรอ?" เต็มดาวถาม"อืม...""อย่าบอกนะว่าต้นเหตุมันมาจากนางดาราดังนั้นอีกแล้วอ่ะ?!""เป