Chapter 15 "S-sino ba talaga ako?" naguguluhang tanong ko dito. Napatingin sa akin si Davis, at sa unang pagkakataon, hindi ko mabasa ang ekspresyon niya. Hindi na siya nakangiti. Hindi na siya nang-aasar. Ang nakikita ko lang sa mukha niya ay isang bagay na mas nakakatakot—seryoso siya. "Tama ang tanong mo, Zamara," sagot niya, malamig ang boses. "Sino ka ba talaga?" Nanatili akong nakatitig sa kanya, hinihintay ang sagot, pero imbes na sumagot, tumingin siya sa lalaki na nag-abot ng tablet sa kanya kanina. "Prepare the files," utos niya. "It's time she knows." Mas lalong lumakas ang kaba sa dibdib ko. Ano'ng ibig niyang sabihin? "Bakit parang alam mo na ang sagot, Davis?" tanong ko, pilit pinapanatili ang matatag na boses ko kahit na ang totoo, parang may bagyong bumabangga sa loob ko. Lumapit siya sa akin, hinawakan ang magkabilang balikat ko at tumitig sa mga mata ko na parang gusto niyang ipaalala na hindi ito biro. "Dahil, Zamara," mahina pero matigas ang boses
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-15
เข้าสู่ระบบ
