All Chapters of NINONG NOAH'S LOVE CONTRACT : Chapter 281 - Chapter 290

LETTISIA LORRAINE“Bakit tayo nandito?” tanong ko ulit sa kanya.“Wala lang, gusto ko lang. Saka baka hindi ka pa nakakapunta sa dagat kaya naisip ko na dalhin ka,” sabi niya sa akin.“Hindi nga, kaya hindi ako marunong lumangoy,” sabi ko sa kanya.“Ano lang ang alam mo? Parang lahat yata ay hindi mo alam,” sabi niya sa akin.“Ang alam ko? Matulog, kumain at maligo lang,” sagot ko sa kanya kaya naging tahimik na naman siya.Hindi na lang ako nagsalita at ganon rin siya. Pareho kaming tahimik na nakatingin sa dagat. Ang ganda ng panahon, magandang pagmasdan ang mga alon. Mahaba ang byahe kaya hapon na kami nakarating dito. Kung hindi niya siguro sinira ang phone ko ay baka may pictures pa ako ngayon dito.“Nash, puwede mo ba akong picturan? I mean for memory lang. Kasi first time ko lang na pumunta sa ganitong lugar,” sabi ko sa kanya.“Okay,” sagot niya sa akin.“Pero mamaya na lang kapag sunset na,” sabi niya sa akin.“Thank you,” sabi ko sa kanya.“Sabihin mo lang kapag may mga gust

LETTISIA LORRAINE“Kiss me back, Zia.” natigilan ako sa narinig ko na pangalan na sinambit niya.“Anong sabi mo?” tanong ko sa kanya.“Ang sabi ko—”Bigla na lang siyang nawalan ng malay at sa tingin ko ay tulog na siya ngayon.“Zia?” sambit ko dahil katunog ng pangalan ko ang sinabi niya.“Sino ba ang Zia na sinasabi mo?” tanong ko sa natutulog na si Nash.Hinilot ko ang ulo ko ng bahagya dahil bigla na lang sumakit. Tinulak ko na lang si Nash para makatulog siya ng maayos. Inayos ko ang unan at kumot niya at humiga na rin ako. Mabuti na lang talaga at tulog na siya dahil kinabahan talaga ako sa kanya. Akala ko talaga ay may gagawin siya sa akin. Mabuti na lang at natumba na kaya wala na akong dapat ipag-alala.Hindi ko alam kung bakit ba sumasakit ang ulo ko. Mas minabuti ko na lang na matulog na lang para naman makapag-pahinga ako. Nasobrahan lang yata ako sa pagbabasa kanina. Pumikit na ako para matulog na dahil bumibigat na rin talaga ang talukap ng mga mata ko.“Alle! Where are

LETTISIA LORRAINE“Hindi ka namin ibabalik sa kanya,” napatingin ako sa may pinto dahil narinig ko si Fabio na dumating.“Tama siya, apo. Hindi ka namin ibabalik sa kanya. Alam ko na hindi kayo okay ni Nash. Pero bigyan mo siya ng time, bigyan mo lang siya at alam ko na magiging maayos rin kayong dalawa,” sabi sa akin ni grandma kaya lalo akong umiiyak.“Huwag ka ng umiyak. Nandito lang kami para sa ‘yo,” sabi pa sa akin ni Fabio.“Thank you po sa inyo,” sabi ko dahil sobrang blessed ko talaga sa kanila.“Fab, puwede mo ba akong tulungan?” tanong ko sa kanya.“Saan?”“Na alisin ito,” sagot ko sa kanya sabay turo sa prosthetics na nasa mukha ko. Sa tingin ko kasi ay ito na ang tamang oras para makita nila ang tunay kong mukha. Hindi ko na kailangan pa na magtago o itago ang mukha ko. Lalo pa nasabi ko na rin naman ang mga nangyari sa akin.“Okay,” sagot niya sa akin at nakangiti pa siya.Siya ang tumulong na alisin ang mga nilagay ko sa mukha ko. At nang matanggal ito ay nakahinga na ak

LETTISIA LORRAINEAng buong akala ko ay doon na si Nash uuwi sa condo niya pero hindi dahil dito sila umuuwi ng babae niya. Ilang araw ng ganito at ni minsan ay hindi ko siya kinausap. Wala akong balak na kausapin siya. Dahil ayaw ko na magkaroon kami ng hindi pagkakaunawaan ng babae niya. Ayaw ko ng gulo, ayaw ko ng may nagagalit sa akin.Sa nakikita ko kasi ay okay naman silang dalawa. Kaya mas mabuti na wala siyang alam na ako at si Lettisia ay iisa lang. Wala kasing dahilan para malaman pa niya. Mas gusto ko ito, mas tahimik ang buhay ko. Masaya naman ako na si Fabio ang kasama ko. Katunayan ay sa monday sasama na ako sa kanya sa company niya.Doon na ako magtatrabaho. At may condo na rin na binigay sa akin si Daddy Noah. Lahat sila ay supportive sa akin. Lahat sila maliban kay Nash na walang alam. At wala kaming balak na ipaalam pa sa kanya ang tungkol dito. Tuwing kasabay ko silang kumain ay parang hirap na hirap ako laging lunokin ang pagkain na kinakain ko. Sa totoo lang ay hi

LETTISIA LORRAINE“Ano ba ang alam mo tungkol sa akin kaya ka ganyan magsalita? Kilala mo ba ako?” tanong ko sa kaniya.“Halata naman na wala kang alam. Makikita sa kamay mo. Para ka ring asawa ko, walang alam gawin,” sabi niya sa akin.“Magkaiba kami ng asawa mo, may mga alam naman ako. Nakapagsaing naman ako,” sabi ko sa kanya.“‘Yan lang naman ang kaya mong gawin,” sabi niya kaya ako itong nagpipigil na sigawan siya.Nakakainis na naman siya. Kumain na lang ako at hindi ko na siya pinansin pa. Masarap ang ulam kaya nagustuhan ko at marami akong nakain. Hinayaan ko na lang rin siya na ipaghimay ako. Kagustuhan naman niya kaya bahala siya. Okay na rin para hindi ako mahirapan. Masyado pa naman ang lalaking ito. Medyo nakakaurat siya pero gwapo pa rin naman.Biglang bumait nga siya eh kaya nakakapagtaka talaga siya. O baka dahil sa maganda na ako kaya mabait na sa akin. Pero noong pangit ako ay parang itatapon na niya ako. Bahala na siya basta ako hindi na magpapakita pa sa kanya bilan