All Chapters of เมื่อสามีขอหย่า: Chapter 31 - Chapter 40

เสียงกริ่งประตูรั้วดังขึ้นยังไม่ทันที่ชาญชัยจะขยับตัว พริมาก็ลุกเดินออกจากบ้านไปแล้ว“ชาญอยู่ไหม ?”“มาหาผัวชาวบ้าน มีเรื่องอะไรสำคัญเหรอคะ ?” พริมากอดอกยืนประจันหน้ากับอรอุมาโดยมีแค่รั้วบ้านที่สูงเท่ากับระดับอกกั้นอยู่“พี่มีเรื่องจะคุยกับชาญ เรื่องร้านน่ะ”ถ้าเอาเรื่องงานมาอ้าง อรอุมารู้ดีว่าชาญชัยจะไม่ปล่อยผ่านและพริมาก็จะไม่มีปากมีเสียง“แต่วันนี้วันหยุด ถ้าจะคุยเรื่องงานก็รอวันจันทร์ ไม่มีใครสอนมารยาทเหรอคะว่าอย่ารบกวนเวลาพักผ่อนของคนอื่น”“พี่รู้ค่ะว่าเป็นวันหยุดของชาญกับน้องพริก พี่แค่จะปรึกษาเรื่องร้านนิดหน่อย อีกอย่างพี่กับชาญก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล เราเป็นเพื่อนบ้านกันนะคะ”“เอาแบบไม่ตอแหลนะ พริกไม่ได้อยากเป็นเพื่อนบ้านกับพี่ เพราะงั้นแล้ว ถ้าเจอหน้า ไม่ต้องทัก ไม่ต้องกลัวว่าเป็นการเสียมารยาท สำหรับพริกแล้วการเข้ามายุ่งกับครอบครัวคนอื่นโดยที่เขาไม่ต้องการ มันดูเป็นการเสียมารยาทมากกว่า เข้าใจนะคะ”พริมาหันหลังจะเดินเข้าบ้านไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักและอารมณ์โกรธเกรี้ยวก็พุ่งปราดเข้ามาทันทีหลังจากได้ยินที่อรอุมาพูด“ถ้าชาญรักน้องพริกแล้วจะกลัวอะไรล่ะคะ ต่อให้พี่แก้ผ้าล่อชาญ ถ้าชาญไม่

“พริกมีปัญหานิดหน่อยค่ะ”“นั่งสิ”พริมาก้มศีรษะแล้วลากเก้าอี้ออกมานั่ง ใบหน้าฉายชัดว่ากำลังรู้สึกผิดกับความผิดพลาดของตัวเอง“เพิ่งซื้อบ้านนี่ อย่าบอกนะว่าผ่อนไม่ไหว ?”“ไม่ใช่ค่ะ ปัญหาเรื่องอื่น” ก้มหน้าตอบเพราะไม่อยากให้เจ้านายมองเห็นความกังวลใจผ่านจากสีหน้าและแววตา พริมาไม่เคยมีปัญหาเรื่องเงิน แม้รายได้ไม่ได้มากมาย แต่ก็ไม่ขัดสน“เรื่องอะไร อย่าบอกนะว่าเรื่องสามี”เงยหน้าแล้วสบตากับเจ้านายก่อนจะพยักหน้าเนิบช้าแล้วรีบก้มหน้าด้วยความระอายใจที่ไม่รู้จักแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันได้“ยังไง ไหนเล่ามาสิ”“อยู่ ๆแฟนเก่าของสามีพริกก็กลับมาค่ะ เขาบอกว่าจะแย่งสามีไปจากพริก”“หนักเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะ แล้วสามีเป็นยังไง มีท่าทีอะไรไหม ?” เรื่องแบบนี้มีให้เห็นทั่วไปในสังคม มือที่สาม เล่นชู้ มีสารพัดสิ่ง“ไม่ค่ะ เขาบอกพริกว่าไม่ได้คิดอะไรกับแฟนเก่าแล้ว เขารักพริก” พริมาเชื่อสุดใจว่าชาญชัยรักเธอ รักมาก แต่อย่างไรเธอก็ตัดความกังวลใจออกไปไม่ได้สักที ทั้งที่พยายามแล้วพยายามอีก“เขาบอกขนาดนี้ ยังไม่พออีกเหรอ ?”เจ้านายสาวถามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความแปลกใจ ฝ่ายชายออกตัวขนาดนี้แล้วมัน

“เออ! พริกคิดแบบนั้น พริกคิดทุกวันว่าพี่จะทิ้งพริกกลับไปหามัน!” ไม่อยากหลอกตัวเองและโกหกชาญชัยอีกแล้ว ถ้ายิ่งฝืน ใจก็ยิ่งแย่“พริก โคตรดูถูกความรักของพี่เลย”ขอบตาของชาญชัยร้อนผ่าว น้ำตาทำท่าว่าจะไหลออกมาประจานความเจ็บปวดจากการถูกเมียรักดูถูกความรักที่เขามีให้ ร่างกายอ่อนแรง มันเหนื่อย มันล้า คิดว่าที่ผ่านมาเข้าใจกันดีแล้ว ทว่าเหมือนกับยังพายเรือวนอยู่ในอ่าง หาทางออกไม่เจอสักทีต้องทำอย่างไร ทุกอย่างมันถึงจะดีขึ้นต้องปรับตัวแบบไหนอีก ต้องพิสูจน์ถึงขั้นไหนมันถึงจะเพียงพอที่จะทำให้เมียเชื่อใจกันได้ชาญชัยไปแล้ว เขาออกไปจากบ้านเหมือนทุกครั้งที่มีปากเสียงกัน พริมานั่งซึมอยู่กลางห้อง มองกระปุกยาที่วางอยู่บนโต๊ะ ใครบอกว่าเธอไม่อยากมีลูกกับเขา ใครบอกว่าเธอไม่อยากเป็นแม่แค่ตอนนี้เธอกลัวกลัวว่าถ้าท้องแล้วต้องมีเรื่องให้เครียดอยู่ทุกวัน มันจะส่งผลกระทบไปที่ลูกและอาจจะทำให้ชาญชัยพลอยลำบากไปด้วยพริมาหมุนฝากระปุกยานอนหลับแล้วหยิบยาออกมาหนึ่งเม็ด กลืนเม็ดยาลงไปทั้งน้ำตาวันนี้เธอได้พึ่งมันแล้วขอหลับแบบเต็มตื่น ถ้าเป็นไปได้ อยากหลับโดยไม่ต้องตื่นมาอีกเลยก็ยังดี“อะไรอีกวะ ? ร้องไห้มาเหรอ ?” เห

พริมาขอลางานเพราะสภาพร่างกายไม่พร้อมที่จะทำงานหรือทำอะไรนอกจากนอน หลับ ๆตื่น ๆตลอดทั้งวัน พอได้ยินเสียงรถของชาญชัยขับมาจอดที่โรงจอดรถ คนที่นอนอยู่ก็ลืมตาขึ้น ชันตัวขึ้นมานั่งโดยที่ยังอยู่ในชุดนอน“กลับมาแล้วเหรอคะ ?” พริมาเป็นฝ่ายเอ่ยปากทักชาญชัยก่อน สีหน้าของเขาดูอิดโรย เสื้อผ้าก็ใส่ชุดเดิมกับเมื่อวาน “พริกมีอะไรจะบอก...”“พริกกินข้าวก่อนได้เลยนะ ไม่ต้องรอพี่ พี่มีธุระต้องไปทำ ขอไปอาบน้ำก่อน”ยังไม่ทันที่พริมาจะบอกข่าวดีให้ชาญชัยรู้ เขาก็ชิงพูดแล้วเดินขึ้นไปบนบ้าน ทิ้งให้คนที่รอมาทั้งวันนั่งอึ้งด้วยความตกใจชาญชัยยังโกรธเธอพริมายิ้มเก้อ ทาบมือลงกับหน้าท้อง ปลอบใจตัวเองว่าเขาคงเหนื่อยจากงานมาทั้งวัน รอให้เขาเสร็จธุระแล้วค่อยบอกข่าวดีให้รู้คืนนี้ก็ได้นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกไม่ถึงสิบนาที ชาญชัยก็ลงมา สบตากับพริมาครู่หนึ่งคล้ายกับว่าจะบอกอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่พูดจนพริมาชิงถาม“จะกลับดึกไหมคะ ?”“พี่ยังไม่รู้ พริกนอนก่อนได้เลย ไม่ต้องรอพี่”วันนี้เขาไม่ได้ไปทำงาน เมื่อคืนดื่มหนัก ภพภัคเลยหิ้วกลับไปนอนที่คอนโดด้วย เพิ่งได้รับสายจากทีมว่าอรอุมาเชิญไปร่วมงานเลี้ยงฉลองเปิดร้านเดิมทีปฏิเสธไปแ

“ชาญจำแหวนวงนี้ได้ไหม ? แหวนที่ชาญซื้อให้อุ๋ย” ชูมือข้างซ้ายให้ชาญชัยดู ถ้าเขาไม่โง่ ก็ต้องรู้ว่าเธอยังมีความรู้สึกดี ๆให้เขาอยู่ “แหวนวงนี้พิสูจน์ความรักที่อุ๋ยมีให้ชาญ”“เคยอายบ้างไหมเวลาที่จะพูดจะทำอะไรออกมา ?” แหวนทองที่อรอุมาสวมอยู่บนนิ้ว เขาเป็นคนซื้อให้จริง ตอนนั้นมันเป็นของขวัญชิ้นแรกที่เขาเก็บเงินอยู่หลายเดือนกว่าจะซื้อได้“ไม่อาย อุ๋ยจะทำทุกอย่างให้ชาญรู้ว่าอุ๋ยยังรักชาญ ถึงอุ๋ยจะเคยทำผิดต่อชาญ แต่ชาญเป็นผู้ชายคนเดียวที่อุ๋ยรัก”“อุ๋ยเก่งมากเลยนะ ขนาดบอกว่ารักผม ยังอ้าขาให้คนอื่นเอาได้ ผมพยายามแล้วนะอุ๋ย พยายามที่จะไม่หยาบคายกับอุ๋ย แต่ดูเหมือนอุ๋ยจะไม่สำนึก ผมจะพูดกับอุ๋ยเป็นครั้งสุดท้าย ต่อให้ไม่มีพริก ผมก็ไม่กลับไปเอาอุ๋ย ผมเหนื่อยแล้วนะอุ๋ย อย่าพยายามอีกเลย เรื่องระหว่างเรามันจบไปนานแล้ว มันไม่มีอะไรให้ต้องรื้อฟื้นขึ้นมาอีก ที่อุ๋ยบอกว่ายังรักผม ผมขอบคุณมาก แต่ผมไม่ได้รัก ไม่ได้คิดอะไรกับอุ๋ย ถ้ายังอยากให้ผมมองอุ๋ยเป็นเพื่อน ก็ต่างคนต่างอยู่เถอะ อย่าให้ความรู้สึกเฉยของผมที่มีต่ออุ๋ยเปลี่ยนเป็นเกลียดเลย” แค่เรื่องของพริมา เขาก็แทบจะหาทางออกได้ยากแล้ว เพิ่งเข้าใจวันนี้ว่าค