All Chapters of เมื่อสามีขอหย่า: Chapter 51 - Chapter 60

ชาญชัยเอาแต่พร่ำเพ้อหาแต่เมียเก่า ดื่มทุกวัน ทั้งที่มันออกจากบ้านไปตั้งหลายเดือน แต่เขาก็ยังไม่ยอมตัดใจ นอกจากจะไม่ตัดใจแล้ว ยังไม่ยอมให้เธอมีโอกาสได้เข้าใกล้เลยด้วยซ้ำ หนีไปอยู่คอนโดของ ภพภัคตั้งหลายเดือน กว่าจะรอให้เขากลับมาที่บ้าน กว่าจะหาจังหวะเข้าใกล้เขาได้ ก็ต้องจ้างนักสืบจับตามองเขาอยู่ทุกวัน‘ยาปลุกเซ็กส์’ เป็นทางเลือกสุดท้ายที่คิดว่าเอาชาญชัยได้อยู่หมัด ขอแค่ได้กลับไปมีความสัมพันธ์ทางกายกับเขาอีกครั้ง เรื่องอย่างอื่นก็จัดการได้ไม่ยาก“ถ้าไม่ทำแบบนี้ ชาญก็ไม่กลับมาหาอุ๋ย คนที่เหมาะกับชาญคืออุ๋ย ไม่ใช่น้องพริก ชาญกับเมียจะไม่มีวันได้กลับมาคืนดีกันอีก” อรอุมาย่างเท้าเข้ามาหา เห็นชาญชัยกำลังต่อสู้กับความกระสัน ใบหน้าสวยหวานก็ผุดรอยยิ้ม“อย่าเข้ามา!” ชาญชัยตวาดสุดเสียง ถ้ายังอยู่ในห้องกับอรอุมา เขาอาจจะสู้กับฤทธิ์ยาไม่ได้ ต้องหาทางออกให้ตัวเอง ถ้าไม่เช่นนั้น เขาจะต้องเสียใจไปตลอดทั้งชีวิตหางตาคู่คมเหลือบไปเห็นกระปุกยาสีขาวที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง ไม่ชักช้า ชาญชัยก้าวฉับไปหยิบขึ้นมาแล้วเทกรอกปากทีเดียวจนหมดตายเป็นตาย!ชาญชัยกลืนยาลงท้องครบทุกเม็ดท่ามกลางความตกใจของอรอุมา“ชาญทำบ้าอะ

“พี่...พี่ขอโทษ” อรอุมาร้องไห้เหมือนจะขาดใจ เธอรักชาญชัย รักจนไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี เห็นแก่ตัวคิดว่าถ้าทำให้เขากลับมามีสัมพันธ์ทางกายกับเธอได้ แค่เท่านี้ก็จะมัดเขาไว้กับเธอได้ตลอดไป“กูไม่รับคำขอโทษจากมึง ถ้าพี่ชาญเป็นอะไรไป มึงต้องรับผิดชอบ!” พริมาปาดน้ำตาทิ้ง นัยน์ตาคู่งามแข็งกร้าว อรอุมาต้องรับผิดชอบกับการกระทำของตัวเองทั้งหมดหันหลังเดินจากไปอย่างทันที ถ้าหนักแน่นและมั่นคง เชื่อใจชาญชัยอย่างที่เคยเชื่อ ไม่ยอมแพ้มารยาของอรอุมา เรื่องในวันนี้ก็คงไม่เกิด“ไอ้ชาญมันรักพริกมากเลยนะ” พอเห็นเมียเพื่อนเดินกลับมาด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ ดวงตาเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตา ภพภัคก็อดที่จะเป็นห่วงและอยากปลอบประโลมให้ผ่านช่วงเวลาหน่วงหัวใจไปได้ “มันไม่อะไรกับอุ๋ยเลย ครั้งนี้มันยอมตาย ถ้าต้องนอนกับอุ๋ย พริกคิดดูเถอะว่าใจมันเด็ดขนาดไหน”“พริกผิดเองค่ะที่ปล่อยมือพี่ชาญ พริกโง่ที่รู้ทั้งรู้ว่ามันตั้งใจทำให้พี่ชาญกับพริกทะเลาะกัน พริกก็ยังเดินตามเกมมันอีก” เธอก็รักชาญชัย รักมาก รักจนไม่อยากทนอยู่กับความเจ็บปวด รักจนไม่อยากเห็นเขาเสียใจหรืออึดอัดกับการที่ต้องมาคอยรองรับอารมณ์เกรี้ยวกราดอย่างไร้เหตุผลของเธอ “พริกพ

ตื่นมากลางดึก ชาญชัยก็กวาดตามองไปยังรอบห้อง ใจชายเจ็บหน่วงเมื่อเห็นคนที่แสนคุ้นเคยนอนขดตัวอยู่ในผ้านวมผืนบางอยู่บนโซฟาพริมานอนเฝ้าเขาดวงตาคู่คมจับอยู่กับใบหน้าอ่อนหวานที่ปรากฏความเศร้า ดวงตาคู่งามหลับพริ้มนิ่งสนิท ริมฝีปากบางเล็กไร้สีแต่งแต้มกายหนาค่อย ๆขยับใบหน้า ร่างกายยังรู้สึกเหนื่อยอ่อน เสียงความเคลื่อนไหวของคนที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ปลุกให้คนที่เพิ่งข่มตาหลับได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงให้ตื่นขึ้น“พี่ชาญ” พริมาถลกผ้าห่มที่คลุมกายออกแล้วลุกมาหาชาญชัยด้วยความเป็นห่วง “ฟื้นแล้วเหรอคะ เจ็บตรงไหนไหม ?”มือขาวเล็กจับที่ใบหน้า เลื่อนลงมาตามเนื้อตัวแล้วมาหยุดที่หลังมือหนาที่มีเข็มให้น้ำเกลือเจาะติดอยู่ มือชาญชัยเย็นเฉียบ“ทำไมมือเย็นจังคะ หนาวเหรอ ?”พริมาดึงผ้าห่มมาห่มให้ทั้งตัว กายบางสะดุ้งยวบเมื่ออยู่ ๆคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ร่ำไห้ออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย“ร้องไห้ทำไมคะ เจ็บเหรอ เจ็บตรงไหน ? เดี๋ยวพริกเรียกหมอให้” ยังไม่ทันได้กดออดเรียกเจ้าหน้าที่ ชาญชัยก็คว้าจับที่มือแล้วยกขึ้นไปแนบที่แก้มสาก“พี่ขอโทษ ขอโทษนะพริก ขอโทษทุกสิ่งทุกอย่าง ขอโทษจริง ๆ” คำเอื้อนเอ่ยขอโทษไหลลื่นไม่มีหยุดหย่อ

“อุ๋ยมาหากู บอกว่าจะไม่ยุ่งกับกูแล้ว กูก็ดันโง่ไปเชื่อ ถ้าไม่ได้ยานอนหลับของพริก กูคงตัดสินใจโดดออกจากหน้าต่าง” นึกถึงตอนที่ร่างกายทรมานด้วยพิษของยาปลุกเซ็กส์แล้วยังขยาดไม่หาย โชคดีแค่ไหนที่ยังพอมีสติและยังพอมีแรงกรอกยานอนหลับเข้าปาก“อุ๋ยแม่งเลวของแท้เลยว่ะ เล่นงานผัวเก่าติดคุกเลย เห็นว่าเพิ่งพ้นโทษออกมา กูแนะนำมึงแจ้งความเอาเรื่องอุ๋ยให้เด็ดขาด ไม่ต้องสงสาร ไม่ต้องเห็นใจ เรื่องมันจะได้จบจริง ๆสักที” ทำเลวจนเกิดเป็นนิสัย ไม่โดนเอาจริงสักที คนแบบนี้ต้องจัดการให้เข็ดหลาบ ให้ไปสำนึกอยู่ในคุกสักปีสองปี ออกมาจะได้เป็นผู้เป็นคน มีความคิดดี ๆเหมือนคนอื่น“กูให้หมอเจาะเลือดไปตรวจแล้ว รอได้หลักฐานครบก่อน” โชคดีที่ยังพอมีสติขอให้หมอเอาเลือดไปตรวจหายาเพื่อจะใช้เป็นหลักฐานในการดำเนินคดีกับอรอุมา ไม่มีความเห็นใจ ไม่มีการยอมความใด ๆทั้งนั้น ให้กฎหมายตัดสินความผิดของผู้กระทำผิดก็แล้วกัน“แต่กูว่าถ้ามึงโดดหน้าต่าง มึงน่าจะไม่เจ็บตัวเท่ากับการกินยานะ” พอเห็นว่าสีหน้าของเพื่อนดูผ่อนคลายมากขึ้น ภพภัคก็เย้าอย่างเป็นจริงเป็นจัง ผ่านเรื่องแย่นี้มาได้ คิดว่าเพื่อนคงรู้แล้วว่าจะจัดการกับคนที่คิดไม่ดีได้อย่

“มึงเห็นข่าวยัง ?”“ข่าวอะไร ?”ภพภัคส่งมือถือให้เพื่อน มีข่าวผู้หญิงถูกทำร้ายร่างกายอาการสาหัส จะเป็นหรือจะตายมีเปอร์เซ็นต์เท่ากัน ตำรวจยังจับคนร้ายไม่ได้เพราะเจ้าทุกข์ยังไม่สามารถให้ปากคำใด ๆและตอนนี้ก็ยังรักษาตัวอยู่ในห้องไอซียู“อุ๋ยถูกซ้อม คราวนี้เจ็บหนัก อาจไม่รอด”ชาญชัยอ่านเนื้อความในข่าวด้วยใบหน้านิ่ง ๆแม้ไม่เห็นสภาพของอรอุมา แต่ก็พอจะจินตนาการได้ว่าคงเจ็บหนัก ในฐานะที่เคยรู้จักและเป็นอดีตคนเคยรัก เขาก็สงสารและเวทนา แต่พอนึกถึงสิ่งที่อรอุมาทำไว้กับเขาก็คิดว่ากรรมใดใครก่อ กรรมนั้นตามสนองส่งมือถือคืนให้เพื่อนแล้วระบายลมหายใจออกมาอย่างเนิบช้า อรอุมาจะเป็นจะตาย ต่อจากนี้เขาไม่รับรู้ ที่ผ่านมาเขาทำหน้าที่เพื่อนได้อย่างเต็มที่ เอาเข้าจริงถ้าไม่เกิดเหตุนี้ขึ้นมาก่อน อย่างไรเขาก็ต้องดำเนินคดีกับอดีตคนรักอยู่ดีคิดเสียว่าใครทำอะไรไว้ก็รับกรรมไปตามที่ทำ ถ้าอรอุมายังมีความดีหลงเหลือ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็จะคุ้มครองเธอเอง“แล้วคดีมึงจะเอายังไง จะปล่อยหรือเอาเรื่อง ?” ภพภัคเกลียดที่อรอุมาทำร้ายชาญชัยก็จริง แต่ก็ไม่ได้อยากให้ต้องมาเจ็บตัวถึงขั้นยังไม่รู้เป็นรู้ตายอรอุมาทำผิดก็สมควรได้รับโทษ