Semua Bab CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน: Bab 11 - Bab 20

ก็ไม่ได้อยากดู แต่ตามันดันเห็นเอง… MEI : พี่รามไปนอนห้องเหมยไหมคะ? คนข้าง ๆ แค่เปิดดู แต่ไม่ได้พิมพ์ตอบกลับ มันกดล็อกหน้าจอแล้วหันมองฉันที่ทำหน้าบึ้งคอยท่าอยู่ก่อนแล้ว รามหัวเราะเบา ๆ มันคงจะรู้ว่าฉันเห็นอะไร แขนหนักดึงคอฉันเข้าหาตัว ก่อนจะตะโกนใส่หูแข่งกับเสียงเพลง

“ไอ้รามเนี่ยนะ?” “ใช่! เพื่อนมึงนั่นแหละ” ฉันตบเข่าฉาดออกท่าออกทางอย่างนึกโมโห “มีอย่างที่ไหนจะยอมให้เขาหลอก!” “กูว่าไม่หรอก” เจินส่ายหัวท่าทางไม่เชื่อ “มันจะไม่ได้ยังไง! ก็พอกูบอกมัน มันก็บอกว่าไม่เห็นเป็นไร มันรวย! มึงดูความโง่ของมันสิ!” “หึ ๆ” เจินห

“ไม่มีใครรับสายเลย” ฉันทิ้งมือข้างที่ถือโทรศัพท์ลงอย่างเซ็ง ๆ “…” รามถอนหายใจเบา ๆ หันมองหน้ากันผ่านความมืด มีแค่แสงไฟจากกระบอกไฟฉายเท่านั้นที่ยังคงสาดแสงไปมาในห้องที่โคตรจะรกรุงรัง และเต็มไปด้วยฝุ่นผงลอยอยู่ในอากาศ “กูไม่ชอบเลย” ฉันพยายามไม่คิดถึงเรื่องผีสางนางไม้ แต่ก็ช่วยไ

CLOSE FRIEND CHAPTER 13สามวันต่อมา การแข่งขันกีฬาจะมาถึงในวันพรุ่งนี้แล้ว เราซึ่งเป็นรุ่นพี่ปีสี่ทุกคนเลยต้องพากันหอบเป้คนละใบเพื่อมานอนที่มหา’ลัย จัดแจงทุกอย่างให้เป็นไปตามแผนที่วางไว้ ช่วยงานคนอื่นให้ราบรื่นไปได้ด้วยดี ถึงไอ้ครามจะอยากโดดแค่ไหนแต่ก็ได้เห็นหน้าเบื่อโลกของมันนั่งรวมกลุ

CLOSE FRIEND CHAPTER 14หลายวันผ่านไป ผ่านมาก็หลายวันแต่ฉันก็ยังทำใจให้ชินเวลามองหน้ารามไม่ได้สักที ความใกล้ชิดของเราก็ยังคงเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน รามทำตัวตามปกติได้แล้ว ในขณะที่ฉันยังคงประหม่าทุกครั้งที่มันเข้าใกล้ อย่างตอนนี้เรากำลังอยู่ที่คอนโดเจิน ฉันว่างมากเลยซื้อวัตถุดิ