All Chapters of คลั่งสวาทเมียเด็ก: Chapter 21 - Chapter 30

Chapter 22“หน็อยไอ้คนหน้าม่อ ไปให้พ้น ไปตายไกล ๆ เลยยิ่งดี”“ถ้าพี่ตายหนูบัวจะเหงา และคิดถึงพี่มากนะ ผัวแก่น่ารัก ๆ แบบพี่หายากนะ” ผู้ใหญ่สิงห์จอมเต๊าะเดินเคียงข้างเด็กสาว ไม่ว่าเธอจะเดินไปไหนเขาก็ตามติดเธอแจ บัวชมพูค้อนวงใหญ่ ไม่ชอบที่เขาตามวอแว แต่ไม่ว่าจะเดินไปไหน เขาก็ตามไม่หยุด“ใครจะคิดถึงคนผีบ้าหน้าม่อแบบนี้ ไม่แน่นะ ถ้าพี่ผู้ใหญ่ตายจริง ๆ ก็จะหมดคนชีกอ หมดคนลามกไปอีกคน แผ่นดินคงสูงขึ้นเยอะ”แหม่ คำพูดช่างแสบสันร้ายกาจ ถามว่าโกรธไหม ไม่โกรธ ต่อให้ด่าเป็นแมงกุ๊ดจี่ขี้วัว คนอย่างเขาก็จะไม่เจ็บกับคำพูดของบัวชมพู ต่อให้ร้ายแค่ไหน เขาก็ทนได้และสู้ไม่ถอย“ไม่สูงหรอกจ้ะ เพราะพี่ไม่ตายง่าย ๆ”“ลืมไปค่ะ ว่าแก่ ๆ หนังเหี่ยวหน้าด้านแบบนี้ตายยาก โดยเฉพาะคนแก่อย่างพี่ผู้ใหญ่ นรกยังไม่อยากรับ กลัวไปเต๊าะสาวในนรก แล้วท่านพญายมต้องปวดหัว” “พี่ไม่ตกนรกหรอก เพราะพี่ขึ้นสวรรค์กับหนูบัวทุกวัน ตกนรกทำไมร้อนก็ร้อน ขึ้นสวรรค์กับหนูบัวทุกวันมีความสุขกว่า”“อย่ามาพูดทุเรศแบบนี้นะ!” บัวชมพูแหวใส่แล้วทุบกำปั้นเข้าที่แขนผู้ใหญ่สิงห์ดังปัก “พี่เจ็บนะหนูบัว” ลูบแขนปอย ๆ“เจ็บตายไปเลย”“พี่ยอมตายนะ ถ้าได้

Chapter 24“พี่ผู้ใหญ่” “เลือกพี่ได้ไหม เลือกพี่แทนผู้ชายคนอื่น พี่อยากเป็นคนที่ทำให้หนูมีความสุข” คำพูดของเขาทำหัวใจบัวชมพูอุ่นซ่านขึ้นมาอย่างประหลาด มันบอกไม่ถูกเลยว่าว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร แต่มันรู้สึกดี รู้สึกเหมือนหัวใจฟูฟ่องล่องลอย กับคำพูดของหนุ่มใหญ่อย่างเขาไม่ใช่ว่าหลงคารมเขา แต่การถูกรักมันย่อมดีกว่าการถูกเกลียด ผู้ใหญ่สิงห์ใช้คำพูดตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม ทำให้รู้ว่าทุกคำพูดของเขากำลังบอกอะไร เขาอยากมีเธอเป็นเมียเป็นแม่ของลูก ร้องขอความรักจากเธอบัวชมพูเคยมีแฟน เธอเคยมีความรัก แต่มันก็พังลงไม่เป็นท่า ดินแดนคือผู้ชายที่เธอรักมาก เขาเลือกที่จะฟังคำพูดของแม่เขา ปล่อยมือเธอเพื่ออนาคตของตัวเองเธอไม่มีอะไรเหมาะสมกับเขา พ่อแม่ของดินแดนเป็นคนมีหน้ามีตา พ่อเป็นกำนัน ส่วนแม่เป็นครู ดินแดนบอกเลิกเธอเพื่อไปเรียนต่อที่กรุงเทพ ตอนที่เลิกกันเขา บัวชมพูเสียใจมาก ก็ได้แต่ปล่อยปลง บอกตัวเองให้ทำใจ และเริ่มต้นใหม่กับชีวิตตัวเอง ผ่านมาอีกหลายปี เธอได้เจอดินแดนอีกครั้ง เขายังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิม แต่เธอไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมกับเขาอีกแล้ว เขาเลือกที่จะปล่อยมือเธอ เธอก็ไม่ควรพาหัวใจตัวเองไปเจ็บ

Chapter 26“พี่ไม่ได้ใจเสาะ แต่พี่อยากน้ำแตกด้วยการถูกหนูบัวกระแทกมากกว่า”“…” บัวชมพูไม่พูดแต่เลื่อนตัวมาใกล้ “พี่ผู้ใหญ่ก็รีบใส่ถุงสิคะ” อารมณ์มาคุอิดออดไปก็แค่นั้น ในเมื่อเขาต้องการเรื่องอย่างว่า เธอเองก็ต้องการ เอาก่อนค่อยว่ากันทีหลัง หมดเวลามาเล่นตัว“ได้สิ” ผู้ใหญ่สิงห์คว้ากางเกงมาล้วงดูข้างใน แต่ก็ต้องหน้าแห้ง เมื่อถุงยางที่เขาพกติดตัวหายไป “ถุงยางพี่มันหายไปไหนไม่รู้”“งั้นก็อด” บัวชมพูทำท่าจะลุกขึ้น แต่ผู้ใหญ่สิงห์รีบดึงแขนเอาไว้ อารมณ์มาเต็มขนาดนี้ ถ้าไม่ได้ปลดปล่อย เขาคงงุ่นง่านเป็นไอ้บ้าแน่นอน“แต่พี่ปล่อยนอกได้”“ไม่เอา ไม่อยากเสี่ยงท้อง”“ใส่ถุงก็เสี่ยงอยู่ดีแหละ” ผู้ใหญ่สิงห์ ก่อนจะตาโตเมื่อเขาเกือบหลุดพูดบางอย่างออกมา“งั้นไม่ต้องเอาค่ะ เรากลับกันดีกว่า ไปเอาที่บ้านก็ได้”“หนูบัว” ผู้ใหญ่สิงห์เสียงอ่อย ทำหน้าเหมือนจะเป็นจะตายให้ได้ “พี่ตายแน่ พี่ทนไม่ได้แน่”“ต้องทนให้ได้สิคะ” บัวชมพูเสียงเรียบ ดึงเสื้อตัวเองมาถือเอาไว้เหี้ย! ยังไม่ได้กระแทกเลย จะฟาวล์เพราะลืมถุงยาง แม่งเอ้ย คราวหลังจะพกใส่กระเป๋าเสื้อ กระเป๋ากางเกง เอาติดไว้แม่งทุกที่“ไม่ได้ พี่ทนไม่ได้ พี่จ่ายไม่อั

Chapter 28(“มั่นใจใช่ไหมว่าจะทำ”)“มั่นใจ ขอแค่นังนั่นตาย หรือฉิบหายวายวอด มะนาวยอมทำทุกอย่าง ในเมื่อผู้ใหญ่สิงห์เลือกมัน มะนาวก็จะทำให้มันตาย”(“มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงเปลี่ยนใจยอมทำ ทั้งที่เมื่อก่อนเธอปฏิเสธมาตลอด”)“ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว ในเมื่อมะนาวไม่ใช่คนที่ถูกเลือก จากคนที่มะนาวรัก มะนาวก็ไม่จำเป็นต้องปกป้องคนอย่างเขาอีกต่อไป ในเมื่อผู้ใหญ่สิงห์รักนังเด็กนั่นมาก เขาก็ควรได้ลิ้มรสความเจ็บปวด จากการสูญเสียคนที่รัก”(“จุดอ่อนของผู้ใหญ่สิงห์คือเด็กนั่น การจะหักเขี้ยวเล็บผู้้ใหญ่สิงห์ได้ ต้องจัดการแก้วตาดวงใจให้ย่อยยับ”)“ใช่ค่ะ ได้มันไม่เท่าไหร่ก็หลงมัน หลงจนโงหัวไม่ขึ้น มะนาวไม่ยอมหรอก เสี่ยตู่ต้องช่วยมะนาวด้วยนะคะ ต้องช่วยมะนาวจัดการคนร่านอย่างนังเด็กนั่น”(“ได้ เดี๋ยวเธอมาหาฉัน มาคุยรายละเอียดแผนการของเรา”)“ค่ะ” มะนาวกดวางสาย แล้วใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาตัวเอง เธอจะเอาคืนนังเด็กนั่น ให้มันเจ็บปวดทุกข์ทรมานยิ่งกว่าเธอ “แกเสร็จฉันแน่ นังบัวชมพู ถ้าฉันไม่ได้แกก็ต้องไม่ได้ แกก็ต้องตาย ต้องฉิบหายด้วยมือฉันเอง”ในเมื่อโดนเขี่ยทิ้ง เหมือนเศษขยะไร้ค่าไร้ราคา คนที่เจ็บต้องไม่ใช่เธอคนเ

Chapter 30“กรี๊ดดดด! หยุดนะพี่ผู้ใหญ่ หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!” บัวชมพูเข้าแยกผู้ใหญ่สิงห์ออกจากดินแดน ถ้าไม่ห้ามดินแดนตายแน่นอน เพราะฉะนั้นต้องห้ามก่อนที่เรื่องจะบานปลายมากกว่านี้“หยุดเหรอ? หยุดให้ไอ้เวรนี่มาตีท้ายครัวเหรอ ไอ้เวรนี่ มันเป็นแฟนเก่าบัว มันอยากได้บัวคืน พี่ไม่ยอมหรอกนะ!” ผู้ใหญ่สิงห์เสียงห้วน มือกระหน่ำชกใบหน้าดินแดนไม่หยุด“ยอมไม่ยอมมันก็เรื่องของพี่ แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ อย่าลืม!” เหมือนไม้หน้าสามฟาดลงใบหน้า แสบพริกหม่าล่าไม่พอ ยังรู้สึกเหมือนโดนทุบด้วยไม้หน้าสาม เจ็บจุกเมื่อเมียบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน‘นอนด้วยกันทุกวัน บอกไม่ได้เป็นอะไรกัน’เย็ ดเข้าเป้าทุกดอก แล้วบอกไม่ได้เป็นอะไรกัน แม่งงง! เหี้ยชะมัด!“เป็นผัวเมีย พี่เป็นผัวหนูบัวเป็นเมีย!” ผู้ใหญ่สิงห์เสียงกร้าว เขาหึงจนไม่สนอะไรแล้ว“ไม่ใช่! พี่ไม่ใช่ผัวบัว ที่อยู่ด้วยกันก็เพราะพันธะหนี้สิน” ดูคำพูดเมียเด็กของเขา เกิดมาอายุ41ย่าง42 เพิ่งจะหึงหนัก โมโหจนลมออกหูก็วันนี้แหละ“หนี้สินแล้วยังไง” ผู้ใหญ่สิงห์เหวี่ยงร่างดินแดนที่สะบักสะบอมลงไปกองกับพื้น แล้วดึงแขนบัวชมพูเข้าหาเขา “หนี้มันก็แค่จุดเริ่มต้น ตอนแรกก็แค่ล