Lahat ng Kabanata ng Desired by the Billionaire : Kabanata 1 - Kabanata 6

TRAVIS Montejar"S-Sir Travis?" hindi halos makapaniwala --- may kasama pang pagdududang bulalas ng katulong na nagbukas sa akin ng gate. Matagal akong pinagmasdan nito mula sa nakababang salamin ng sasakyan. Titig na titig ito sa akin, sa aking mukha, sa aking mga mata. Kung hindi pa ako sunod-sunod na bumusina ay parang hindi ito mababalik sa huwisyo. Nang tumabi ito sa gilid ay saka ko lang naiusad ang sasakyan.Binabati ko ito because she still recognized me. Ilang taon na ba akong hindi umuwi sa mansyong iyon? Eight years? Ten? Eversince my mother died, I never stepped foot on that place anymore. Ngayon lang ulit. At pilit na pilit pa. Itinigil ko lang ang sasakyan sa nakita kong space sa may garden kahit pa nakitang bukas at may bakante sa indoor parking lot saka bumaba. Tinanggal ko ang suot na shades upang mas malinaw na pagmasdan ang paligid. Nag-angat ang mga mata ko at lumibot sa harap ng mansyon. Nothing changed. Ganoon pa rin ang disenyo niyon mula sa pagkakaalala ko. H

Czarina PARANG may mga dagang nagri-rigodon sa dibdib ko nang mga sumunod na sandali. Tahimik habang nasa biyahe na kami ng aking stepson. Matapos ako nitong sigaw-sigawan kanina, tinawag ako nitong stepmom. Hindi ko man ibig maniwala, ngunit nang tuluyan kong makita ang hitsura nito ay unti-unti rin akong nakombinsi. Sigurado ako na siya nga ang nag-iisang anak ni Richard na sinasabi ni nanay noong nakaraan. Hindi ko na kailangan pa ng konpirmasyon para malaman iyon dahil sapat na ang ebidensyang makikita sa mukha nito. It was like I was looking at my husband's younger-self. Kuhang-kuha ng lalaking kasama ko ngayon ang halos lahat ng physical attributes ng ama nito. From his hairline, his eyes, his jawlines, his nose at sa timbre ng boses. Kaya pala imahe ni Richard ang biglang pumasok sa isip ko unang beses na marinig ang boses nito. Kahit ang intimidating, domineering na tindig na ama nito ay kuhang-kuha rin. Nanlalamig ang pakiramdam ko nang mga sandaling 'yon na parang hin

CZARINANAALIMPUNGATAN ako nang maramdamang may yumuyugyog sa balikat ko. Pagmulat ko ng mga mata ay agad ko ring naipikit iyon nang tumama sa mukha ko ang liwanag ng araw. Napangiwi ako nang sunod namang maramdamang may kumurot sa aking tagiliran."Gumising ka na. Tanghali na!"Nang marinig ang boses ni nanay ay parang binuhusan ako ng malamig na tubig at kagyat na bumalikwas ng bangon. Nasapo ko ang ulo na bigla na lang ding sumakit. Hindi ko na halos matandaan kung anong oras ako nakatulog kagabi, pero ang tanging natatandaan ko ay pabangon-bangon ako sa kama hindi ako dalaw-dalawin ng antok."Aray naman, 'nay. Wala naman akong pasok ngayon." Sabado iyon pagkakaalam ko. Wala kaming Saturday class sa school. "Miski na! Wala ka sa bahay at hindi ka na dalaga ngayon kaya masanay ka nang gumising palagi nang maaga kahit walang pasok."Wala akong nagawa kung hindi tuluyan nang umahon sa kama. Oo nga pala. Hindi na ako ang dating Czarina na malaya. May asawa na nga pala at nag buwan na