บททั้งหมดของ TEMPTATION WITH MY NINONG: บทที่ 91 - บทที่ 100

Nakatitig lang si Abraham sa screen ng laptop niya. Tanging ang ilaw ng maliit na lampshade at sa screen ng laptop ang pinagmumulan ng liwanag sa paligid. Tinatapos niya ang mga dokumentong hindi niya nagawang tapusin sa opisina kanina.At habang nagtatrabaho ay hindi niya mapigilang mapailing habang iniisip ang nangyari kanina sa kusina. They were almost caught. Halos manghina ang mga tuhod niya dahil sa labis na kaba, but he couldn't control himself anymore. He's been dying to fùck Yvonne again. Walang oras na lumipas na hindi niya inasam na malasap ang katawan nito. Pero kailangan niyang manindigan sa desisyon niya.Napabuga na lang siya ng hangin at pilit na itinuon ang focus sa ginagawa. Inayos niya ang pagkakaupo at nag-unat ng katawan, pero laking gulat niya nang may humagid sa balikat niya pababa sa kanyang dibdib."Ninong..."Muling lumapit sa kanya sabay sukbit ng magkabilang braso nito sa kanyang balikat."Yvonne, please, tumigil ka na—" Hindi niya natapos ang sinasabi dahi

Nakangising lumabas si Yvonne. Nakapinta sa kanyang mukha ang matagumpay na ngisi. Para siyang lumulutang sa langit dahil sa labis na tuwa. Akala niya’y magpipigil pa rin ang Ninong niya sa kanya, na itutulak pa rin siya nito palayo. Mabuti na lang talaga at tuluyan na itong bumigay, dahil maging siya ay hindi na alam kung ano pa ang puwede niyang gawin kung sakali mang tanggihan pa rin siya nito.Papasok na sana siya sa loob ng kwarto niya nang biglang may magsalita sa likuran niya, “Saan ka galing?”Natigilan siya at napalingon. Kunot-noo niyang sinalubong ang titig ni Astrid. “S-Sa labas... nagpahangin,” mabilis niyang sagot. Hindi niya napigilan ang bahagyang pagkautal dahil nagulat siya sa biglaang pagsulpot nito. “Why?”“Sa labas?”“Yes. I couldn’t sleep so I went out para magpalamig,” kaswal niyang sagot dito. “Why do you ask?”“Well, hindi kasi kita nakita sa kwarto mo kanina,” sagot nito na mas lalong nagpakunot ng noo niya.She gave her a weirded look. “You checked my room?”

Nitong mga nagdaang araw ay pansin ni Yvonne ang kakaibang kinikilos ni Astrid. Pakiramdam niya’y palagi itong nagmamasid sa kanya, and it’s creeping her out already. Hindi rin siya makahanap ng tiyempo upang masolo si Abraham dahil palagi itong nakabuntot sa lalaki. Nagsisimula na siyang mainis dito, pero hindi niya lang pinapahalata dahil ayaw niya ng gulo.“I feel like she’s watching us all the time,” sumbong niya sa lalaki habang papunta sila sa opisina. “It’s creeping me out already, Ninong. I don’t feel comfortable anymore,” dagdag niya pa at hinilot ang sintido dahil sa kirot na nararamdaman. Ilang araw na siyang hindi nakakatulog nang maayos dahil sa pagkapraning.“You’re probably overthinking, Yvonne. You’re paying her too much attention,” tugon ng lalaki sa kanya habang nakatuon ang mga mata sa daan. “You’re probably observing her way too much,” dagdag pa nito saka saglit na ipinatong ang palad sa hita niya. “Calm down, okay?”Tumango na lang siya kahit na hindi niya magawan

“How was she?” nakangiting tanong ng ina ni Axel nang ikwento niya rito na nakilala na niya ang anak ng Tito Jude niya.Sumilay ang matamis na ngiti sa kanyang labi. “She’s a little unpredictable, mom, but I like her unpredictability. She’s so real, so genuine,” paglalarawan niya sa babae saka napasandal na lang sa couch at inalala ang mala-anghel na mukha ng dalaga.“I can see that,” tugon naman ng kanyang ina saka ipinatong ang palad sa balikat niya. “So, what’s your next move? Are you gonna introduce yourself and tell her you’re her future husband?” sabik nitong dagdag.Umiling siya sa ina. “No, mom. I won’t do that. Not yet,” pagtanggi niya saka huminga nang malalim. “You know she hates that man she was arranged to marry, right? And I don’t want to be that hated man. I want her to know me more, us, to know each other more and deeper. I want to build a genuine close relationship with her, so when the time comes that I introduce myself to her, hindi na siya magagalit dahil kilala na

Kabado man sa nakaraang komprontasyon ay natuloy pa rin ang plano nila Yvonne at Abraham na sabay na pumunta sa outing ng mga executive.“Are you sure she won’t find out?” tanong ng dalaga. Makailang beses na niyang inulit ang tanong na ‘yon sa Ninong niya, dahil hindi mawala-wala sa isipan niya ang reaksyon ni Astrid habang nakatingin sa kanya. That woman looked like she would choke her to death any moment.“There’s no way she would find out,” kumpiyansang tugon ng lalaki at hinawakan pa ang kamay niya para bigyan siya ng kasiguraduhan. “So don’t worry, and just enjoy this little break we have,” dagdag nito at matamis na ngumiti sa kanya.Marahan siyang tumango at sumandal sa upuan sabay tingin sa labas ng bintana. Maybe she’s just worrying too much and overthinking about last time. Baka masyado lang niyang iniisip si Astrid na umabot na sa puntong kung ano-ano na lang ang naiisip niya.“You won’t enjoy our trip if you keep on thinking about Astrid,” muling sambit ni Abraham sa kanya