Lahat ng Kabanata ng Love in Disguise : Kabanata 11 - Kabanata 20

-STEVE- "Parang nawalan ng lakas ang mga tuhod ko sa ginawa natin kanina." Nakangiting nakatitig lang ako sa maamong mukha ni Lorna. "You like it?""No!" Mariing tanggi nito. "Nadala lang ako sa kamanyakan mo, bwésit ka!" Natatawa lang ako sa sinasabi ni Lorna. Hanggang sa marating namin ang ang aking kotse. "Paano itong damit ko?""Huwag mong problemahin ang hindi naman problema," sagot ko rito. Dahan-dahang ibinaba ko si Lorna nang marating namin ang kotse. Dinala ko ito sa may front seat. Pagdakay, pumasok na ito sa loob ng kotse.Ewan ko ba kung dadalhin ko ba ito sa bahay o sa hospital. Dahil kung sa bahay, malamang baka maubos namin ang lahat ng sulok ng mansion sa kalibúgán ko. Tinitigasan pa naman ako pagka-kasama ko ito. Umikot ako at pumasok sa loob ng kotse, binuhay ang makina saka ito pinaharurot ng takbo. "Hindi ka ba nagugutom?" tanong ko kay Lorna."Hindi naman, gusto ko sanang magpahinga. Feel ko kasi parang pagod na pagod ang buong katawan ko.""Uuwi na lamang ta

-STEVE-"MR. LUCCHESE, lalabas ka bang naka-borless, are you out of your mind?!" Asik ni Lorna sa akin."Mabuti at pinaalala mo, babe. Tiyak na pagpipiyestahan ng ilang mga mata ang aking tinatagu-tagong katigasan," pilyong sagot ko.Pansin kong hindi makatingin ng diretso sa aking mga mata si Lorna. "Ibaba mo na kasi ako!" Inis nitong utos sa akin."Baka ma out of balance ka. Hindi ka pa naman naka-recover sa ginawa ko sa'yo," tudyo ko rito. Umirap lang si Lorna sa sinabi ko.Napukaw ang aming pansin nang marinig namin ang ilang yabag na papalapit sa aming gawi. Kapwa kami napalingon ni Lorna sa isang kawaksi. "Yes, Manang?" "Sir, nariyan na po ang mga taong sinabi niyo sa akin.""Let them in.""Yes, sir."Tumalikod na ang kawaksi at hinarap kong muli ang hindi maipintang mukha ni Lorna. "What's the matter?" "Nanghihina pa rin ang tuhod ko. Bakit kasi ginawa pa natin iyon," nakangusong reklamo pa nito. "Worth it naman 'yon. Isa pa, pareho tayong nag-enjoy sa init na kailangang ila

-STEVE-MABUTI na lamang at tumahimik na si Lorna. Dahil kung hindi, talagang makakatikim ulit ito nang walang-hanggang sarap nang mapagparusa kong dila.Fúck, kinakabahan ako sa tuwing dumarating sa punto na tinitigasan ako. Talagang hindi pwedeng walang mangyaring kainan sa amin ni Lorna. Bawat daiti ng aming katawan ay nagbigay init at lagablab sa aking kamalayan.Ano bang meron ang babaeng ito at binubuhay nito ang mala-dragon kong diwa? "D—Dito na muna kayo sa couch, sir. Tatawagan ko po ang Lucchese Hotel para maihanda ang private suite na para sa inyo ni Ma'am." Pansin kong medyo nauutal ang manager ng mall na pagmamay-ari ng aming pamilya. "Bilisan mo at ayokong pinaghihintay." Hindi ngumingiting utos ko rito."Y—Yes, Mr. Lucchese.""Good."Dahan-dahan kong ibinaba si Lorna sa couch. Narinig ko ang marahas nitong buntong-hininga."Nakakahiya ang hitsura ko, Steve.""Okay lang 'yan, ako ang kasama mo kaya normal na ganyan ang hitsura mo, baby girl.""Tigil-tigilan mo nga ako

-Lorna-"Hmm, sino ang hinahanap ng magaganda mong mga mata?" "I'm looking for Steve Lucchese," sagot ko sa tanong ni Armand."I see, my cousin, huh? Nag-iba na pala ang taste niya sa isang babae."Inis na hinarap ko si Armand nang marinig ang sinabi nito. "Pardon?" Mataray kong tanong dito."I mean, you're beautiful. Pero... alam ko ang tipo ng isang Steve Lucchese lalo na pagdating sa babae. Please don't be offended but that's the truth. Masyado kang simple.""Excuse me, we're not lovers and I'm not one of his girls. I'm his mother's private nurse. Narito ako para samahan siya sa business party na 'to.""Oh, I see. But you have this aura who captures every men's attention, my lady."Awtomatikong tumaas ang isa kong kilay sa sinabi nito. "I'm sorry pero hindi ako nadadala sa mga pambobola mo, Mr. Lucchese, excuse me," ani ko at mabilis na naglakad para hanapin ang dalawa. What the, nasaan na ba kasi si Steve kasama ang tila halatang haliparot na babae. Ewan ko ba pero labis akong n

-STEVE-NAGISING ako na wala sa aking tabi si Lorna. Pero may nakita akong sticky note sa may bedside table. Kunot-noong binasa ko iyon.[Good morning, nauna na ako sa hospital. Ang daya mo talaga hindi mo man lamang ako ginising kagabi. Hindi tuloy tayo nakabisita kay Mommy].Sumilay ang matingkad na ngiti mula sa aking mga labi. Nauna na pala ito sa akin, kaya bumalikwas ako ng bangon at nagmamadaling tinungo ang banyo para maligo. I did my daily routine first. Pagdakay, itinapat ang sarili sa shower. Pagkatapos kong maligo ay ibinalot ang sarili ng white towel. Lumabas mula sa banyo at nagbihis. I wear a white polo shirt and pants. Lumabas ng suite at naglakad patungo sa elevator. Bumukas ang elevator, sinalubong agad ako ng ilang pagbati ng ilang mga employees ng Lucchese Hotel. Ang ilan ay napansin kong nagulat pa dahil sa presensiya ko. Marahil ay hindi inaasahan ng mga ito na narito ako ngayon sa mismong hotel.Tango lang ang naging tugon ko sa bawat bumabati sa akin at sa mg