All Chapters of เจ้าบ่าวมัจจุราช: Chapter 21 - Chapter 25

ตอนที่ 21.เฮย์เดนหรี่ตามองน้องชายอย่างไม่เชื่อ “เสือผู้หญิงอย่างนายเคยปล่อยให้ผู้หญิงสวยๆ หุ่นๆ ดีหลุดมือไปสักคนทีไหนกันล่ะ อุ้มพระมาทั้งโบสถ์พี่ก็ไม่เชื่อหรอก” เฮย์เดนลุกขึ้นยืนและขอตัวจะขึ้นห้องไปพักผ่อน“แต่ผมไม่ได้มีอะไรกับแม่นางแบบนั้นจริงๆ นะครับ พี่ซานเซสเชื่อผมนะ”ผู้เป็นพี่ชายคนที่สามส่ายหน้าดิกและลุกขึ้นยืน “ก็อย่างที่พี่เฮย์เดินบอกนั่นแหละ ต่อให้นายอุ้มพระมาทั้งโบสถ์ก็ไม่มีใครเชื่อคำพูดของนายหรอก พี่ไปนอนก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องรีบไปทำงานแต่เช้า นายเองก็ควรขึ้นไปนอนเช่นกัน” ซานเซสพูดจบก็ก้าวยาวๆ เดินออกไปจากห้องรับแขกตามหลังเฮย์เดนพี่ชายไปติดๆ ทิ้งให้อาร์แซนมองตามไปจนลับตา“คนอย่างผมถ้าไม่เช้าไม่นอนหรอกครับ”แล้วทายาทซาโกร่า กาซิยาสลำดับที่สี่ก็เดินผิวปากออกไปจากห้องรับแขก มุ่งหน้าตรงไปยังรถสปอร์ตสีดำเงาวับของตัวเองอย่างอารมณ์ดีเป็นที่สุด“เข้าไม่ได้นะคะ ต้องรอให้ท่านประธานอนุญาตก่อนค่ะ”สุ่มเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นกังวลใจของเลขาหน้าแฉล้มของดีเลียนไม่สามารถหยุดยั้งการก้าวเท้าของมินรญาได้เลยสักนิด เพราะในที่สุดหล่อนก็สามารถเข้ามาหยุดอยู่กลางห้องทำงานกว้างขวางของเขาได้เป็นผลสำเ

ตอนที่ 23.เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังคงนั่งเฉย ดีเลียนที่ยังร้อนเป็นไฟเพราะแรงปรารถนาก็ก้าวยาวๆ เข้าไปกระชากร่างอรชรลงมาด้วยมือของตัวเองอย่างไม่ปรานี ร่างของมินรญายืนโงนเงนพิงกับโต๊ะทำงานไม้ด้วยท่าทางน่าเวทนา“ไปให้พ้นหน้าฉันได้แล้ว และห้ามเธอมาเหยียบที่นี่อีก จำเอาไว้มินรญา จำเอาไว้!”คนฟังน้ำตานองหน้า มองคนพูดอย่างเจ็บปวด “พี่ดีเลียนใจร้าย ญะญ๋าไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย พี่ดีเลียนต่างหากที่เป็นคนจูบญะญ๋า”“หุบปากเชียวนะ อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีก”“ทำไมคะ จูบกับญะญ๋ามันเสื่อมเสียตรงไหน ในเมื่อเราก็กำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้ว”คนตัวโตโกรธจนตัวสั่นเทา เขาก้าวเท้าเข้ามาหยุดตรงหน้าของหญิงสาว ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะขยุ้มลงบนต้นแขนกลมกลึงอย่างไม่ปรานี“มันเสื่อมเสียตรงที่ฉันไม่ได้รักเธอยังไงล่ะ จำเอาไว้นังแม่มด”“ไม่รัก งั้นก็ไม่ต้องแต่ง ญะญ๋าก็จะไม่ทนกับคนใจร้ายเยี่ยงมัจจุราชแบบพี่ดีเลียนอีกแล้ว” หญิงสาวกัดฟันตอบโต้ และพยุงตัวเองกำลังจะเดินหนีไป แต่ก็ถูกมือหนาอุ่นจัดคว้าเอาไว้พร้อมๆ กับกระชากให้กลับมาหยุดที่เดิมเสียก่อน“ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกัน และต้องแต่งกันให้เร็วที่สุดด้วย”“เหตุผลล่ะคะ ญะญ๋าขอเหตุผลหน่

ตอนที่ 25.ดิออน โกรเวอร์ ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้ม นัยน์ตาสีฟ้ากระจ่าง ยิ้มกว้างให้กับหล่อน ในขณะทรุดกายใหญ่โตลงนั่งบนขอบหินใกล้ๆ “ดีใจนะที่ได้พบกันอีกญะญ๋า”“ญะญ๋าก็ดีใจค่ะที่ได้พบพี่ดิออนอีก นึกว่าจะไม่ได้เจอกันซะแล้ว”แม้จะยังไม่คลายเศร้าจากสิ่งที่ดีเลียนกระทำ แต่มินรญาก็ระบายยิ้มบางๆ ออกมาเมื่อได้พบกับพี่ชายของ เกรตา โกรเวอร์ เพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของหล่อนนั่นเอง แต่ถ้าพูดตามความเป็นจริงหล่อนได้สนิทสนมอะไรกับเกรตานักหรอก เพราะเกรตาค่อนข้างจะเป็นคนก้าวร้าวและเหย่อหยิ่ง ไม่เหมือนกับ สมาไพร เด็กที่พ่อแม่ของดิออนกับเกรตาเก็บมาเลี้ยง รายนั้นน่ารักและนิสัยดีมาก นิสัยเหมือนนางฟ้าไม่ผิดกับหน้าตาเลยสักนิดเดียว“เราต้องได้เจอกันสิญะญ๋า เราอยู่ในประเทศเดียวกันนี่” ดิออนอมยิ้ม ก่อนจะจ้องหน้าของสาวน้อยที่เขาแอบรักอยู่ด้วยความแคลงใจ“ตอบพี่หน่อยได้ไหมว่าทำไมถึงมานั่งร้องไห้อยู่ริมฟุตบาทนี่คนเดียว เพื่อนฝูงไปไหนหมดล่ะ”คนถูกถามหน้าเศร้าสร้อยลงถนัดตา และก็ต้องใช้เวลานานหลายอึดใจนานหลายอึดใจกว่าจะสามารถตอบคำถามของดิออนได้“คือญะญ๋า...”“ใครรังแกหรือญะญ๋า? บอกพี่ได้ไหม”จะบอกไปได้ยังไงล่ะว่า