Masukด้วยพันธะสัญญาของบรรพบุรุษ ทำให้เขาต้องถูกเธอชี้นิ้วเลือกมาจากบรรดาพี่น้องทั้ง 5 คนและยัดเยียดหน้าที่สามีให้ ด้วยความรักที่มอบให้เขาตั้งแต่แรกเห็น ทำให้เธอยอมทำตามความต้องการของบรรพบุรุษด้วยความเต็มใจ เมื่อคนหนึ่งแสนจะเต็มใจ แต่อีกคนหนึ่งกลับเต็มไปด้วยความเกลียดชัง นรกบนดินจึงอุบัติขึ้น...!
Lihat lebih banyakตอนที่ 25.ดิออน โกรเวอร์ ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้ม นัยน์ตาสีฟ้ากระจ่าง ยิ้มกว้างให้กับหล่อน ในขณะทรุดกายใหญ่โตลงนั่งบนขอบหินใกล้ๆ “ดีใจนะที่ได้พบกันอีกญะญ๋า”“ญะญ๋าก็ดีใจค่ะที่ได้พบพี่ดิออนอีก นึกว่าจะไม่ได้เจอกันซะแล้ว”แม้จะยังไม่คลายเศร้าจากสิ่งที่ดีเลียนกระทำ แต่มินรญาก็ระบายยิ้มบางๆ ออกมาเมื่อได้พบกับพี่ชายของ เกรตา โกรเวอร์ เพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของหล่อนนั่นเอง แต่ถ้าพูดตามความเป็นจริงหล่อนได้สนิทสนมอะไรกับเกรตานักหรอก เพราะเกรตาค่อนข้างจะเป็นคนก้าวร้าวและเหย่อหยิ่ง ไม่เหมือนกับ สมาไพร เด็กที่พ่อแม่ของดิออนกับเกรตาเก็บมาเลี้ยง รายนั้นน่ารักและนิสัยดีมาก นิสัยเหมือนนางฟ้าไม่ผิดกับหน้าตาเลยสักนิดเดียว“เราต้องได้เจอกันสิญะญ๋า เราอยู่ในประเทศเดียวกันนี่” ดิออนอมยิ้ม ก่อนจะจ้องหน้าของสาวน้อยที่เขาแอบรักอยู่ด้วยความแคลงใจ“ตอบพี่หน่อยได้ไหมว่าทำไมถึงมานั่งร้องไห้อยู่ริมฟุตบาทนี่คนเดียว เพื่อนฝูงไปไหนหมดล่ะ”คนถูกถามหน้าเศร้าสร้อยลงถนัดตา และก็ต้องใช้เวลานานหลายอึดใจนานหลายอึดใจกว่าจะสามารถตอบคำถามของดิออนได้“คือญะญ๋า...”“ใครรังแกหรือญะญ๋า? บอกพี่ได้ไหม”จะบอกไปได้ยังไงล่ะว่า
ตอนที่ 24.ดีเลียนกระแทกลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นยืนประสานสายตากับน้องชายอย่างไม่สะทกสะท้าน“แล้วยายแม่มดบอกอะไรนายบ้างมั้งล่ะ”“ถ้าญะญ๋าบอกผม ผมก็คงไม่ต้องเข้ามาถามพี่ดีเลียนแบบนี้หรอกครับ” เจอรัลด์จ้องหน้าพี่ชายใหญ่ของตัวเองด้วยจับผิดดีเลียนยิ้มบางๆ ไหวไหล่กว้างทรงพลังของตัวเองน้อยๆ ก่อนจะตอบออกมา“ก็ถ้าแม่นั่นไม่ได้บอกอะไรกับนาย มันก็เท่ากับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นน่ะสิ”“ไม่จริงหรอก!”“นี่เจอรัลด์อย่ามาขึ้นเสียงกับพี่เชียวนะ”ดีเลียนเอ็ดตะโรน้องชายเสียงเดือดดาล และนั่นก็ทำให้เจอรัลด์ได้สติ“ผมขอโทษครับ แต่ผมเห็นสภาพของญะญ๋าแล้ว เห็นปากของเธอ ผมเผ้าของเธอ ผมก็รู้แล้วล่ะว่าพี่ดีเลียนทำอะไรกับญะญ๋า”แม้จะไม่อยากยอมรับนัก แต่ดีเลียนก็รู้ดีว่าไม่สามารถหลบเลี่ยงได้อีกแล้ว “มันก็เป็นเรื่องปกติที่คู่รักจะทำแบบนี้กันไม่ใช่หรือ”“แต่พี่ดีเลียนบอกว่าไม่ได้รักญะญ๋า...”ผู้เป็นพี่ชายหรี่ตามองหน้าน้องชายด้วยดวงตาแข็งกร้าว ก่อนจะเค้นเสียงแผ่วเบาแต่กระด้างน่ากลัวออกไป“ถ้ามันจะทำให้นายสบายใจ และเลิกโวยวายสักที พี่ไม่ได้รังเกียจอะไรยายนั่น”คำนี้แหละที่เขาอยากได้ยิน ในที่สุดดีเลียนก็ยอมพูดออ
ตอนที่ 23.เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังคงนั่งเฉย ดีเลียนที่ยังร้อนเป็นไฟเพราะแรงปรารถนาก็ก้าวยาวๆ เข้าไปกระชากร่างอรชรลงมาด้วยมือของตัวเองอย่างไม่ปรานี ร่างของมินรญายืนโงนเงนพิงกับโต๊ะทำงานไม้ด้วยท่าทางน่าเวทนา“ไปให้พ้นหน้าฉันได้แล้ว และห้ามเธอมาเหยียบที่นี่อีก จำเอาไว้มินรญา จำเอาไว้!”คนฟังน้ำตานองหน้า มองคนพูดอย่างเจ็บปวด “พี่ดีเลียนใจร้าย ญะญ๋าไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย พี่ดีเลียนต่างหากที่เป็นคนจูบญะญ๋า”“หุบปากเชียวนะ อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีก”“ทำไมคะ จูบกับญะญ๋ามันเสื่อมเสียตรงไหน ในเมื่อเราก็กำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้ว”คนตัวโตโกรธจนตัวสั่นเทา เขาก้าวเท้าเข้ามาหยุดตรงหน้าของหญิงสาว ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะขยุ้มลงบนต้นแขนกลมกลึงอย่างไม่ปรานี“มันเสื่อมเสียตรงที่ฉันไม่ได้รักเธอยังไงล่ะ จำเอาไว้นังแม่มด”“ไม่รัก งั้นก็ไม่ต้องแต่ง ญะญ๋าก็จะไม่ทนกับคนใจร้ายเยี่ยงมัจจุราชแบบพี่ดีเลียนอีกแล้ว” หญิงสาวกัดฟันตอบโต้ และพยุงตัวเองกำลังจะเดินหนีไป แต่ก็ถูกมือหนาอุ่นจัดคว้าเอาไว้พร้อมๆ กับกระชากให้กลับมาหยุดที่เดิมเสียก่อน“ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกัน และต้องแต่งกันให้เร็วที่สุดด้วย”“เหตุผลล่ะคะ ญะญ๋าขอเหตุผลหน่
ตอนที่ 22.คนที่หันหลังให้อยู่หมุนตัวกลับมา แสงแดดที่ส่องเข้ามากระทบกับด้านหลังของเขาช่วยทำให้ชายหนุ่มดูเหมือนมัจจุราชจากขุมนรกไม่มีผิดเพี้ยน หญิงสาวมองอย่างหวาดกลัว หัวใจเต้นระรัวเมื่อสบตากับนัยน์ตาคมกริบสีน้ำเงินเข้มของผู้ชายตรงหน้า“เพราะ... เพราะ...”“คงไม่ได้คิดว่าฉันจะพิศวาสเธอหรอกใช่ไหม”คำเหยาะเย้ยจากดีเลียนทำให้มินรญาน้ำตาทะลักลงมาอาบแก้มอีก มือบางรีบป้ายมันทิ้ง ก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆ ความขมขื่นอัดแน่นอยู่ภายในอก“ญะญ๋าไม่เคยคิดอาจเอื้อมว่าพี่ดีเลียนจะมารักญะญ๋าหรอกค่ะ” พูดออกไปด้วยความน้อยใจคนฟังแสยะยิ้ม พลางเดินมาหยุดตรงหน้า และด้วยความสูงที่แตกต่างกันมากทำให้มินรญากลายเป็นคนแคระไปในทันที“ฝันยังไม่เคยเลย...” พูดแล้วก็กำลังจะก้าวเท้าถอยหลังหนี แต่ก็ถูกมือหนาอุ่นจัดของดีเลียนตวัดรอบเอวคอดเอาไว้เสียก่อน“จะถอยไปไหนล่ะ”“ปล่อยญะญ๋านะคะ เกลียดกันนักก็ไม่ต้องมาแตะต้อง”ดีเลียนระบายยิ้มเลือดเย็น พลางก้มหน้าลงไปหาในระยะกระชั้นชิด “ถึงจะเกลียด ถึงจะขยะแขยงแค่ไหน แต่ฉันก็ต้องเกลือกกลั้วกับเธอไม่ใช่หรือมินรญา...” ปากของเขาต่ำลงมาอีก แทบจะชิดกับกลีบปากอิ่มสีเชอรี่สุกของหล่อนอยู่แล้ว“ดั
ตอนที่ 21.เฮย์เดนหรี่ตามองน้องชายอย่างไม่เชื่อ “เสือผู้หญิงอย่างนายเคยปล่อยให้ผู้หญิงสวยๆ หุ่นๆ ดีหลุดมือไปสักคนทีไหนกันล่ะ อุ้มพระมาทั้งโบสถ์พี่ก็ไม่เชื่อหรอก” เฮย์เดนลุกขึ้นยืนและขอตัวจะขึ้นห้องไปพักผ่อน“แต่ผมไม่ได้มีอะไรกับแม่นางแบบนั้นจริงๆ นะครับ พี่ซานเซสเชื่อผมนะ”ผู้เป็นพี่ชายคนที่สามส่าย
ตอนที่ 20.เฮย์เดนเห็นซานเซสน้องชายของตัวเองตอบไม่ทันใจจึงชิงพูดขึ้นซะเอง “คืออย่างนี้ครับพี่ดีเลียน พวกเรามานั่งปรึกษากันแล้วว่าหากพี่ดีเลียนไม่ชอบแม่ญะญ๋าอะไรนั่นจริงๆ และทนอยู่ใกล้ๆ ได้นานไม่เกินหนึ่งวินาที พวกเราก็คิดว่าพี่ดีเลียนก็ควรจะบอกเรื่องนี้กับคุณอาอะเดลไปตรงๆ และบอกให้ท่านเปลี่ยนตัวเจ้
ตอนที่ 19.“แกเห็นมันดีกว่าฉันใช่ไหมนังญาดา ใช่ไหม?!”อินทุอรทรุดตัวนั่งลงบนส้นเท้าของตัวเอง มือจิกผมของน้องสาวอีกครั้ง“พี่อิน... พี่อินพูดเรื่องอะไร ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ...”ญาดามินทร์ร่ำไห้ วิงวอนพี่สาวให้เลิกกระทำรุนแรงกับตัวเอง แต่ไม่มีหยาดหยดแห่งความเมตตาจากอินทุอรราดรดลงมาบนหัวใจของหล่อนเลยแม
ตอนที่ 18.“ญะญ๋า... พ่อไม่เคยเลี้ยงลูกสาวของตัวเองให้พูดปดนะ”ทั้งบิดาทั้งมารดาไม่มีใครที่แสดงท่าทางว่าจะเชื่อในคำพูดของหล่อนสักคน มินรญาเม้มปากแน่น รู้สึกเจ็บปวดนักที่คนหน้าซื่อใจคดอย่างอินทุอรกลายคนเป็นดีในสายตาของทุกคน ในขณะที่หล่อนกลายเป็นนางมาร เป็นนังแม่มด“สักวันคุณพ่อกับคุณแม่จะรู้ว่าญะญ๋า





