ฝาแฝดเอวดุ のすべてのチャプター: チャプター 161 - チャプター 170

ช่วงนี้พาฝันค่อนข้างแปลกใจกับอาการของสายฟ้าที่วันๆเอาแต่นั่งดูรูปเด็กน่ารักๆในมือถือทุกครั้งที่ว่าง แถมยังชอบเอามาอวดให้เธอดูด้วยอีกต่างหาก อย่างเช่นตอนนี้ก็เหมือนกัน“น่ารักจังเลยว่ามั้ยครับ”สายฟ้ายื่นหน้าจอมือถือที่โชว์รูปเด็กชายหญิงที่นั่งยิ้มถูกจับแต่งตัวด้วยชุดสัตว์แสนน่ารัก พาฝันเพียงก้มดูแล้วตอบรับเหมือนทุกครั้ง“น่ารักค่ะ”แต่เหมือนคำตอบนั้นจะไม่เป็นที่พอใจคุณเค้าเท่าไหร่ เพราะเมื่อเธอตอบกลับไปสายฟ้าก็หน้ามุ่ยแล้วดึงมือถือกลับไปดูต่อทันทีจนพาฝันงง ถ้าจะไม่พอใจอะไรก็น่าจะบอกกันสักนิดไม่ใช่เหรอไง แบบนี้พาฝันก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันนะ“นุ่มนิ่มน่ารักไปหมดเลย ถ้าพูดได้พ่อแม่คงหลงน่าดูเลยเนอะ”แล้วก็เหมือนเดิมที่พอผ่านไปสักพัก คนหล่อที่เข้าใจยากก็พูดประเด็นใหม่ขึ้นมาอีกครั้งให้คาดเดาความคิดเล่นๆ ทีเมื่อกี้เหมือนจะงอนแต่แป้บเดียวก็กลับมาถามความเห็นใหม่แบบนี้ ช่างรับมือยากจริงๆพ่อคุณ“ค่ะ”พาฝันที่ไม่เคยเข้าใจว่าสายฟ้าต้องการอะไรจากเธอถึงได้ตอบรับด้วยรอยยิ้มแห้งๆกลับไปให้เจ้าตัวถอนหายใจใส่อีกหน “แล้วพอเดินได้วิ่งได้คงต้องไล่จับจนเหนื่อยแน่ๆเลย”ทำหน้ามุ่ยกับพาฝันเสร็จก็หันกลับไ

สายฟ้าที่ได้ยินถึงกับถามซ้ำอย่างไม่เชื่อหู เพราะเคยเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนก็ได้คำตอบว่าสายฟ้าใจร้อนเกินไปทั้งนั้น อายุยังไม่มากควรรีบเก็บประสบการณ์ทำงานเอาไว้เยอะๆ สายฟ้าถึงได้ตัดใจชั่วคราวไปก่อนรอให้พาฝันทำงานอีกสักพักค่อยคุยกันใหม่ไม่คิดว่าวันนี้จะได้ยินเรื่องน่าดีใจขนาดนี้ได้ ขนาดที่ยิ้มกว้างจนหุบยิ้มไม่ได้เลย“ถ้าอยากมีก็ได้ค่ะ แต่ว่าต้องช่วยฝันเลี้ยงนะคะ”พาฝันบอกพลางเบี่ยงหน้าหลบคนที่ดีใจจนออกนอกหน้าแล้วฟัดกันไม่หยุด ทั้งจูบทั้งหอมไปทั่วจนร้อนวูบไปหมด แต่เพราะติดอยู่ในอ้อมกอดแข็งแรงนี่ถึงได้หลบไปไหนไม่ได้เลย“แน่นอนครับ พี่ฟ้าจะเลี้ยงเองไม่ให้หนูลำบากเลย ขอบคุณนะครับ”สายฟ้ารีบยืนยันออกมาพร้อมยิ้มสว่างสดใสจนพาฝันตาพร่าไปหมด คนที่เหมือนมีเวทมนต์ให้ลุ่มหลงตลอดเวลาขนาดนี้ยังไงก็อันตรายกับใจจริงๆ เพราะไม่ว่าจะอยู่ด้วยกันมานานแค่ไหนสายฟ้าก็ยังทำให้พาฝันเผลอลืมตัวคล้อยตามได้ตลอดเวลาเหมือนเดิมเลย“ค่ะ อื้อ จะทำอะไรคะ”พาฝันรีบดันคนที่ขึ้นมาคร่อมร่างเธอเอาไว้ทันทีอย่างตกใจ สายตาที่เป็นประกายระยิบระยับนั่นดูยังไงก็ไม่น่าไว้ใจเอาซะเลย“ก็รีบทำให้ลูกเกิดมาไงครับ”สายฟ้าตอบด้วยรอยย

พาฝันตอบกลับพร้อมโอบกอดคนตัวโตเอาไว้แน่น คนที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านมาเท่าไหร่ก็ยังรักเธอเหมือนวันแรกที่ขอเป็นแฟน ดูแลเธอมากขึ้นทุกวันโดยไม่ต้องร้องขอ คนที่ยิ่งรู้จักก็ยิ่งรักมากขึ้นแบบไม่ต้องกลัวจะเสียใจเลย ไม่เคยเสียใจที่ได้รักสายฟ้าคนนี้เลย“พี่ฟ้ารักหนูมากเลยครับ รักลูกมากๆด้วย”สายฟ้าหอมลงบนผมนุ่มก่อนบอกคำรักที่พูดบ่อยๆอย่างไร้ความเคอะเขิน เพราะสายฟ้าไม่รู้อนาคต วันนี้ที่ยังบอกได้ก็จะพูดออกมาให้รู้ทุกวันว่ารักมาแค่ไหน“ฝันก็รักพี่ฟ้ามากค่ะ คุณพ่อคนเก่ง”พาฝันบอกรักกลับพร้อมยิ้มกว้างอย่างชื่นใจ แรกๆเธอเขินมากจนไม่กล้าพูดคำนี้ออกมา แต่พออยู่ด้วยกันนานขึ้นและเห็นว่าสายฟ้ามั่นคงจริงใจขนาดไหน ถึงอยากตอบแทนความน่ารักนี้กลับไปให้สายฟ้าบ้างก็เท่านั้น “รีบไปบอกพ่อกับแม่บัวดีกว่า ต้องดีใจจนเป็นลมแน่ๆเลย”สายฟ้าที่ยังไม่หายตื่นเต้นรีบพูดออกมาทันทีเมื่อนึกถึงอีกสองคนในบ้านที่เฝ้ารอข่าวดีไม่ต่างกัน แค่คิดก็สนุกรอแล้ว“อย่าแกล้งคนอื่นสิคะ”พาฝันรีบปรามคนที่ตาเป็นประกายอย่างรู้ทัน นอกจากน่ารักมากๆ เวลาแกล้งคนอื่นก็น่าตีมากๆเช่นกัน“ไปด้วยกันดีกว่า มาครับ ค่อยๆเดินนะ หรือว่าให้พี่ฟ้าอุ้มดี”สายฟ้า

พาฝันถอนหายใจเบาๆอยู่ภายในบ้านที่จัดเตรียมโต๊ะสำหรับทานอาหารเย็นเสร็จแล้ว เพราะจนป่านนี้คนที่ใช้ให้ไปตามลูกกลับมากินข้าวเย็นก็ไม่มีวี่แววจะกลับมา กลายเป็นว่าหายไปทั้งคู่เหมือนทุกๆครั้งอย่างน่าอ่อนใจ รู้แบบนี้ไปตามเองก็คงได้กินข้าวกันไปแล้วเสียงเล่นน้ำและเสียงหัวเราะดังแข่งกันอย่างสนุกสนานจนต้องยิ้มตามอย่างอดไม่ได้ เพราะสายฟ้าได้วันหยุดยาว ถึงได้ถือโอกาสพาลูกมาเที่ยวบ้านพักริมทะเลของพาฝันอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้มานานแล้ว ม่านฟ้าที่เพิ่งเคยเห็นทะเลครั้งแรกถึงได้ตื่นเต้นดีใจเล่นน้ำไม่ยอมหยุดอยู่แบบนี้“พี่ฟ้าคะพาลูกเข้าบ้านได้แล้วค่ะ”พาฝันที่หยุดยืนดูอยู่ไม่ไกลส่งเสียงดุๆออกไปให้รู้ว่าควรพากันเลิกเล่นได้แล้ว สายฟ้าที่ได้ยินนั้นชะงักก่อนจะหันมายิ้มแห้งทันที เพราะกลัวว่าจะโดนคุณแม่คนสวยโกรธที่ตัวเองมาตามลูกแต่กลับมาเล่นกับลูกต่อแบบนี้ ถึงจะโดนมาหลายครั้งแล้วก็เถอะนะ“อีกแป้บนึงค้าบแม่ฝัน”เป็นม่านฟ้าตัวน้อยแสนร่าเริงที่ตะโกนตอบกลับมาต่อรอง เพราะยังไม่อยากเลิกเล่น แถมมีพ่อมาให้ขี่คอเล่นแบบนี้อีกก็ยิ่งสนุกไปใหญ่“จะมืดแล้วนะคะ เดี๋ยวไม่สบายค่ะ”พาฝันที่เข้าใจว่าลูกอยากเล่นต่อ แต่

“พี่ม่านฉีดน้ำใส่พี่ฟ้านะครับ พี่ฟ้าไม่ได้จะเล่นกับลูกเลย สาบานได้”คำแก้ตัวที่โยนความผิดให้ม่านฟ้าทันทีนั่นทำเอาเจ้าตัวเล็กข้างหลังสะดุ้ง ก่อนจะรีบออกมาแก้ตัวโดยเร็วเมื่อเห็นว่าพ่อน่าจะไม่ช่วยซะแล้ว“แต่พ่อฟ้าก็ฉีดน้ำคืนพี่ม่านเหมือนกันครับ พี่ม่านไม่ได้ตั้งใจให้แม่ฝันเปียกนะครับ พี่ม่านขอโทษ…”“พี่ฟ้าก็ไม่ได้ตั้งใจนะครับ พี่ฟ้าขอโทษ”สองพ่อลูกที่ก้มหน้าพากันขอโทษด้วยท่าทางหงอยๆทำเอาพาฝันถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ ก็เป็นแบบนี้ใครจะไปดุลงอีกได้ น่าตีทั้งคู่เหลือเกิน“เฮ้อ...แล้วเปียกกันหมดแบบนี้จะได้กินข้าวตอนไหนคะ กลับไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ทั้งคู่ค่ะ ถ้ายังไม่ไปก็ไม่ต้องกินข้าวแล้ว”พาฝันยื่นคำขาดก่อนเดินหนีกลับบ้านไป“ไปเดี๋ยวนี้เลยครับ พี่ม่านไปอาบน้ำกับพ่อฟ้าครับ”สายฟ้าที่เห็นว่ารอดจากการโดนดุแล้วก็รับคำอย่างแข็งขัน ก่อนหันไปหาตัวแสบต้นเรื่องแล้วยื่นมือไปจับมือเล็กทันที“รับทราบครับ”ม่านฟ้าที่โล่งใจไม่ต่างกันรีบรับคำพ่อด้วยเสียงดังฟังชัด ก่อนเดินตามไปอย่างว่าง่ายทันทีพาฝันเดินมาเปิดประตูห้องนอนเล็กของลูกชายที่ยังมีแสงไฟลอดออกมา เพราะสายฟ้าเป็นคนรับปากจะพาลูกเข้านอน แต่เธอรอจนดึกเจ้