All Chapters of ฝาแฝดเอวดุ: Chapter 211 - Chapter 214

“ตั้งใจจะส่งการ์ดให้อยู่แล้วล่ะครับ ใจร้อนจริงๆ”พอร์ชบ่นออกมาไม่จริงจังนัก และนั่นก็สร้างรอยยิ้มบางๆขึ้นมาบนใบหน้าของคนเป็นพ่อได้ไม่ยาก เพราะจากท่าทางตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ถูกต่อต้านอีกแล้ว บรรยากาศที่เคยอึดอัดจางหายไปเหลือแค่ความอบอุ่นบางๆที่โอบล้อมเอาไว้อย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมานานมาก และนั่นก็สร้างความสุขให้ทั้งสองคนได้ไม่ยากแม้ไม่มีใครพูดความรู้สึกในใจออกมาก็ตาม“ถ้าเค้าสะดวกใจเมื่อไหร่ก็พาไปหาพ่อบ้าง อยากขอบคุณที่อุตส่าห์เก็บแกมาเลี้ยงต่อ”“ถ้าพูดขนาดนั้น อยู่กินข้าวเย็นฝีมือลูกสะไภ้หน่อยเป็นไงครับ”พอร์ชบอกอย่างตั้งใจอวดว่าที่ภรรยาเต็มที่ จนคนเป็นพ่อขำออกมากับความคลั่งรักนั่น แต่ก็ยอมพยักหน้าตกลงด้วยรอยยิ้มที่ยังไม่หายไปจากใบหน้า“หึ เอาสิฉันไม่ได้รีบกลับอยู่แล้ว”-------------------------------“ยินดีด้วยนะมึง” หมอคินเดินเข้ามาอวยพรเพื่อนอีกครั้งในงานเลี้ยงตอนเย็น งานช่วงเช้าผ่านไปอย่างราบรื่นและอบอุ่นเกินกว่าที่คาดไว้มาก อาจเพราะปัญหาทุกอย่างถูกพอร์ชคลี่คลายไปตั้งแต่ก่อนแต่งงานหมดแล้ว แถมยังคืนดีกับพ่อตัวเองจนได้มาร่วมงานได้อย่างชื่นมื่นอีกด้วย แม้ทั้งสองคนจะไม่อยากเชิญคน

“พอร์ช พี่บอกว่าเดี๋ยวไปตรวจกับหมอผู้หญิงไง”พายยื้อตัวเมื่อถูกลากเข้ามาในห้องที่มีเตียงตรวจ และมันคือห้องเดิมที่หมอพอร์ชเคยทำอะไรๆกับเธอไปในตอนนั้น เพราะตอนนี้เราย้ายกลับมาทำงานที่โรงพยาบาลเดิมที่พอร์ชรับช่วงต่อจากพ่อเรียบร้อยแล้ว และก็เป็นช่วงที่ต้องตรวจร่างกายประจำปีอีกเหมือนเคย มันคงจะไม่ยุ่งยากอะไรเลยถ้าหมอพอร์ชยอมให้เธอไปตรวจกับหมอผู้หญิงคนอื่น ไม่ใช่พามาตรวจเองทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้ตรวจภายในมานานแล้วด้วยซ้ำ “จะใครพอร์ชก็หวงครับ ขึ้นไปเลย” “ไม่เอา” “พี่พาย หรืออยากให้บังคับเหรอ” พอร์ชมองคนตัวเล็กแล้วดุออกมาเสียงเข้ม ปกติก็ไม่บังคับอะไรหรอก แล้วก็เลิกใจร้ายใส่มาตั้งแต่คบกันแล้วด้วย แต่พอเป็นเรื่องแบบนี้ทีไรพอร์ชก็เริ่มสวมวิญญาณตัวร้ายอีกครั้ง ส่วนพายก็ดื้อขึ้นมาอย่างที่ปกติไม่เคยทำเหมือนกัน “พอร์ช ไม่เอา” “กลัวโดนเอาคาเตียงตรวจเหมือนตอนนั้นเหรอครับ” “พอร์ช!” พายดุคนตัวโตเสียงดังก่อนจะตีไปที่แขนแกร่งแรงๆที่พูดอะไรน่าอายออกมา หมอพอร์ชยกนิ้วขึ้นมาทำท่าให้เงียบทั้งที่ข้างนอกก็ไม่ค่อยมีคนอยู่แล้วเนื่องจากเป็นเวลาของเวรบ่าย และทำให้ไม่ได้กลับบ้านกันสักทีก็เพราะมัวแต่เถียงกันอยู่