“หนูกำลังไม่สบายใจอยู่เหรอลูก”เสียงด้านหลังฉุดพาฝันที่กำลังเหม่อลอยให้หันกลับมามอง ถึงเห็นว่าเจ้าของบ้านมายืนมองเธออยู่“คุณพ่อ รู้ได้ยังไงคะ”พาฝันเอ่ยเรียกด้วยสรรพนามที่ไม่คุ้นเคยอย่างเขินๆ แต่เพราะคนตรงหน้าเป็นคนต้องการให้เธอเรียกแบบนี้จึงไม่กล้าขัด สายฟ้าที่ดีใจนักหนาถึงได้ยิ้มหน้าบานไม่หุบและแอบขอบคุณพ่อตัวเองในใจไปหลายครั้ง“หนูยิ้มก็จริง แต่ตาหนูเศร้ามาก ไม่สบายใจอะไรก็บอกพ่อได้นะลูก เรื่องพี่ฟ้ารึเปล่า”ก้องฟ้ายิ้มอย่างใจดี ก่อนเดินมานั่งลงข้างๆแล้วมองออกไปที่สวนโดยไม่ได้กดดันอะไร พาฝันยิ้มออกมากับความใส่ใจที่เผื่อแผ่มาถึงเธอทั้งที่เพิ่งรู้จัก นอกจากไม่สนใจจะถามอะไรให้เธอต้องอึดอัดแล้ว ยังใจดีกับเธอมากๆจนหายเกร็งในเวลาไม่นาน พอได้เจอกับพ่อของหมอฟ้าวันนี้ เธอรู้ได้ทันทีว่าทำไมหมอฟ้าถึงแสนดีได้ขนาดนั้น แบบที่ไม่เหลือความแคลงใจอีกต่อไป “ไม่ใช่ค่ะ พี่ฟ้าดีกับฝันมาก มากแบบที่คงไม่เจอคนแบบนี้อีกแล้ว”พาฝันรีบตอบออกมาอย่างจริงใจและเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักยามพูดถึงสายฟ้าจนคนเป็นพ่อยิ้มบางทันทีที่ได้ยิน แบบนี้คงไม่ต้องกลัวว่าลูกชายจะเจ็บปวดเพราะความรักอีกแล้ว“พ่อดีใจที่ได้ยินแบ
Read more