เจ้าของส่วนสูงร้อยแปดสิบหกในชุดกาวน์สีขาวสะอาด พาตัวเองมายืนเท้าแขนตรงเค้าน์เตอร์แล้วยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าหล่อเหลาภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงไม่ได้ทำให้หมอพอร์ชดูเฉิ่มแม้แต่น้อย กลับกันที่กลายเป็นคนฮ็อตมากซะจนแค่ยิ้มก็ทำให้คนรอบข้างแทบละลายลงไปได้กับเสน่ห์ล้นเหลือนั่น “ตายจริง หมอพอร์ชหูดีมากเลยนะคะเนี่ย กำลังชมว่าหล่อมากจนสาวๆมาต่อแถวทุกวันอยู่เลยค่ะ”“ใช่เลยค่ะ ฮ่าๆ”“อะไรกันครับ ชมแบบนี้หมอเขินแย่เลยนะ”หมอพอร์ชที่ถูกชมยิ้มเขินพลางขยับแว่นสายตาด้วยความเคยชิน ก่อนที่สายตาคมกริบคู่นั้นจะมองเลยไปหาพายที่นั่งเงียบราวไม่ได้มีส่วนร่วมในบทสนทนานั้น และนั่นก็ทำให้ความไม่พอใจเล็กๆของคนมองก่อเกิดขึ้นมาเพราะถูกเมิน“เรื่องจริงทั้งนั้นค่ะ”“งั้นสาวๆแถวนี้มีใครสนใจต่อแถวด้วยรึเปล่าครับเนี่ย”หมอพอร์ชแสร้งพูดด้วยรอยยิ้มขำก่อนจะปรายตาไปทางรุ่นพี่คนสวยอีกครั้ง และครั้งนี้พายก็ยังคงจ้องมองที่หน้าจอคอมเหมือนมันสำคัญนักหนาเช่นเคย“โอ้ย ใครจะกล้าล่ะคะในเมื่อตัวจริงของหมอเพอร์เฟคกว่าสาวทุกคนรวมกันซะอีก”“ตัวจริงเหรอครับ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย”“แหม่ อย่าแกล้งไม่รู้เรื่องเลยค่ะหมอคนอื่นเค้ารู้กันหม
続きを読む
