หนึ่งเดือนต่อมา พายุและเด็กน้อยของเขาไปไหนก็ไปด้วยกันตลอดตั้งแต่นิชาหายดีจากที่ถูกรถเฉี่ยวในครั้งนั้น เวลาที่นิชาจะไปไหน หากไม่มีพายุตามติดไปด้วย ก็จะมีชานหรือกวินตามนิชาไปด้วย เรียกได้ว่า เธอไม่เคยคาดสายตาเขาหรือคนของเขาได้เลย “ เฮีย นิชาอยากกินชานมร้านนั้นค่ะ ” อีกไม่กี่วันมหาวิทยาลัยที่นิชาเรียนต่อก็จะเปิดเรียนแล้ว พายุเลยพาเด็กน้อยของเขา มาที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อที่จะเลือกซื้อของใช้และชุดนักศึกษา “ ไปสิ ” เขามองไปยังร้านนั้น ที่นิชาชี้บอก แล้วตอบรับคำบอกของเธอ นิชาเลยเดินนำหน้าพายุไป เพื่อที่จะสั่งน้ำที่เธอนั้นต้องการ เพียงไม่นาน แก้วชานมก็มาอยู่บนมือของนิชา โดยพายุนั้นเป็นคนจ่าย จากนั้นทั้งสองคนก็เดินพากันไปยังร้านเสื้อผ้านักศึกษาทันที “ เฮียนิชาฝากถือแก้วหน่อย ได้มั้ยคะ ” พอเข้ามาในร้านแล้ว นิชาเดินเลือกชุดนักศึกษาที่พอดีกับเธอ แต่มันก็ต้องลองอยู่ดี ทำให้แก้วชานมที่อยู่ในมือของนิชาต้องฝากไว้กับพายุ หลังจากฝากเเก้วไว้เเล้ว นิชาก็หยิบชุดนักศึกษาเข้าไปลองในห้องลองชุดทันที ชุดที่นิชาเลือกมันพอดีกับตัวเธอเลย เพราะนิชาเป็นคนร่างเล็กแต่อกตูม พอเสื้อนักศึกษาที่เธอสวม
Terakhir Diperbarui : 2026-01-03 Baca selengkapnya