Semua Bab พายุร้ายพ่ายเมีย: Bab 51 - Bab 60

“ ไปครับ ” พอได้รับคำชมจากปากของเฮียพายุนิชาก็ยิ้มหวานออกมาให้กับเขาพายุที่เห็นความน่ารักของคนเป็นน้องเขาก็อด ใจไม่ไหวจนต้องก้มไปหอมที่แก้มเนียนใสของคนเป็นแฟนสาวฟอดใหญ่ๆ แล้วพูดกับเธอพร้อมกับโอบเอวบางของคนน้องแล้วพาเดินออกมาจากห้องของตัวเองเพื่อที่จะลงไปยังชั้นล่างของเพนท์เฮาส์และไปยังผับของกลุ่มเพื่อนของเขา The crown pub รถตู้คันหรูขับเข้ามาจอดที่บริเวณด้านหน้าของผับใหญ่ ที่เป็นหนึ่งในธุรกิจของเพื่อนรักของเขา อย่าง คราวน์ นานๆทีพายุจะมาที่นี้สักที เขาไม่ใช่คนชอบเที่ยวชอบดื่มเลยไม่ได้มาบ่อยนัก ต่างจากเพื่อนอีกคนของเขาอย่างไซราส เพราะสองคนนี้เจ้าชู้และเป็นเสือผู้หญิงเหมือนกัน “ จับมือเฮียเอาไว้ ที่นี้คนเยอะ ” พอลงมาจากรถพายุก็จับมือของคนตัวเล็กไว้แน่น เพื่อที่จะแสดงความเป็นเจ้าของเธอ เวลาเดินเข้าไปในผับด้วยกัน หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่จะได้ไม่กล้ามายุ่งอะไรกับคนของเขา “ ค่ะ ” แล้วทั้งสองคนก็เดินเข้าไปภายในผับด้วยกัน ซึ่งตลอดการเดินเข้าไป มีนักท่องเที่ยวทั้งชายเเละหญิงมองมาที่ทั้งคู่ เพราะความสวยความหล่อของทั้งสองคนที่โด่ดเด่น พายุพานิชามาจนถึงชั้นบนที่เป็นพื้นที่ของห้อง VIP แล้

” อืม เธอเป็นคนแรกทุกอย่างของเฮีย “ เพราะว่านิชาเป็นทั้งแฟนนคนแรกแล้วก็เมียคนแรกของเขา และก็จะไม่ใช่แค่คนแรกแต่เขาจะให้เธอเป็นคนสุดท้ายด้วย “ เฮียก็เป็นคนเเรกของทุกอย่างเหมือนกันค่ะ “ นิชาเองก็มีพายุเป็นทั้งแฟนและสามีคนแรกของเธอเหมือนกัน คำพูดของนิชาทำให้พายุอดที่จะจับหัวเธอซบลงมาที่ไหล่ของเขา เธอเองก็ทำตามความต้องการของพายุเช่นกัน แล้วเฮียพายุก็หันไปพูดคุยกับเพื่อนๆของเขาต่อ จนกระทั่งพายุมองนาฬิกาข้อมือก็เห็นว่าเริ่มดึกแล้ว เขาเลยถามความต้องการของน้อง “ ง่วงรึป่าว อยากกลับรึยัง ” เสียงทุ้มเอ่ยถามคนตัวเล็ก เพราะตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว อีกทั้งพรุ่งนี้นิชาก็มีเรียนด้วย เลยไม่อยากให้เธอนอนดึก “ แล้วแต่เฮียเลยค่ะ ” เธอยังไงก็ได้ แล้วแต่เขา “ งั้นเฮียพาเรากลับเลยดีกว่า นิชาจะได้พักผ่อน ” กว่าจะถึงเพ้นท์เฮ้าส์ก็เที่ยงคืนกว่า ถ้ากลับดึกกว่านี้ นิชาอาจจะได้พักผ่อนน้อย และนอนไม่เพียงพอ พายุเอ่ยบอกแฟนสาวของเขา แล้วก็หันไปพูดกับเพื่อนๆของเขา ที่ตอนนี้มันกำลังดื่มดำกับสาวๆข้างกายของมันทั้งสองคนอยู่ “ กูจะพานิชากลับแล้ว พรุ่งนี้นิชาเรียนเช้า แล้วพวกมึงอย่าลืมไปคุยงานกับกูด้

“ เฮียพายุเป็นนักธุรกิจหนะ เราสองคนห่างกันมาก ทั้งอายุ ฐานะ ทุกๆอย่าง ” นิชาพูดบอกกับเพื่อนของเธออย่างที่ไม่ได้ปกปิดอะไรเพราะเธอเองก็ไม่ได้เป็นคนที่ร่ำรวยแถมความสัมพันธ์ของเธอกับพายุยังเป็นความสัมพันธ์ที่เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขาอีกด้วยแต่เรื่องนี้นิชาไม่ได้พูดบอกกับเพื่อนๆ ของเธอ “ อ๋อฉันถึงว่าก็อาจจะเจอตามงานแต่เพียงแค่ไม่รู้ว่าเขาเป็นแฟนของเธอ แต่ก็ดีนะคบคนที่มีอายุมากกว่าเขามีความเป็นผู้นำดี ” ยูนีฟ พยักหน้าและพูดกับเพื่อนของเธอแล้วทั้งหมดก็เปลี่ยนเรื่องคุยกันจนกระทั่งได้เวลาเข้าเรียนก็พากันไปเรียนตามปกติและมาถึงช่วงบ่าย แต่ดูเหมือนว่าช่วงบ่ายที่จะเป็นการเรียกรวม ของรุ่นน้องปีหนึ่งเพื่อนของเธอคนหนึ่งจะดูดี๊ด๊า เป็นอย่างมากนั่นก็คือ นินนี่ นั่นเอง สี่คนเดินมายังจุดรวมที่รุ่นพี่ทำเอาไว้นั่นก็คือใต้อาคารเรียนของตึกคณะบริหารพอมาถึงก็นั่งประจำที่และต่อแถวกับ กลุ่มเพื่อนโดยนิชาเธอก็นั่งอยู่ด้านหลังของมิลิน เพราะสองคนนี้จะค่อนข้างที่ สนิทกันมากๆ ก็นะทั้งนิชาและมิลินดูจะเรียบร้อยสุดของกลุ่ม “ น้องๆ ที่มาถึงแล้วนั่งประจำที่กันได้เลยค่ะ ” เสียงของรุ่นพี่พูดบอกกับน้องปีหนึ่งที่เพิ่ง

“ คิดว่าน่าจะเป็นพี่นะคะ ” รุ่นน้องปีหนึ่งพี่มีใบหน้าสวยพูดกับรุ่นพี่ที่ถามคำถามนี้กับเธอ คำพูดที่ดูใส่ซื่อไม่ต่างจากกิริยาท่าทางของคนตัวเล็ก ทำให้ประธานคณะหนุ่มคนหล่อต้องอดยิ้มออกมา “ ถ้าเราคิด ถ้าพี่เป็นพี่รหัสของเรางั้นก็ใช่ครับ ” เพราะว่าคณะของเขาเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ก็ไม่มีพิธีรีตองอะไรที่จะลีลาหากน้องรหัสหาพี่รหัสเจอแล้วเพื่อไม่ให้เป็นการยุ่งยากจนเกินไปของรุ่นน้อง ทางคณะบริหารเลยเป็นแบบนี้มาตั้งตั้งแต่สมัยรุ่นแรกๆแล้ว “ หนูชื่อ นิชานะคะ ” พอพี่เขาตอบว่าใช่พี่รหัสของเธอ นิชาก็แนะนำตัวกับรุ่นพี่คนนี้ทันที “ นิชา ชื่อเพราะดี พี่ชื่อ ซันเป็นพี่รหัสของเรา ยินดีที่ได้เป็นพี่รหัสน้องรหัสกันนะ “ รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อของรุ่นพี่ที่พูดกับนิชา ไม่ได้เเสดงสีหน้าเจ้าชู้ใส่เธอหรือเจ้าเล่ห์อะไร เป็นรอยยิ้มปกติที่รุ่นพี่ยิ้มให้กับรุ่นน้อง ” ค่ะ “ คนตัวเล็กที่ยืนอยู่เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะต้องพูดหรือทำยังไงต่อ นิชาเลยยิ้มบางๆให้รุ่นพี่คนนี้ ซันที่เห็นน้องรหัสคนสวยของตัวเอง ยืนทำตัวไม่ถูก เขาเลยพูดขึ้น ” เอา ไลน์ของเรามา เป็นพี่รหัสน้องรหัสกัน ต้องมีไลน์กัน พี่จะได้ดึงเข้าสาย

“ แล้วเฮียรักนิชามั้ยคะ ” ในเมื่อเขาชมเธอน่ารัก เธอเองก็อยากจะถามเขาว่า เขารักคนน่ารักแบบเธอมั้ย ถึงแม้จะรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่นิชาก็อยากได้ยินพายุบอกกับบเธอทุกวัน “ รักมากๆครับ อยากกลับเพ้นท์เฮ้าส์รึยัง ” ความน่ารักน่าเอ็นดูของนิชา ทำให้พายุผู้ไม่เคยสนใจใส่ใจใคร ยังต้องหลงรักเธอซ้ำๆ “ ค่ะ งั้นเรากลับกัน เฮียหิวมั้ย นิชาซื้อขนมมาให้ด้วย กินรองท้องงไปก่อนได้นะคะ ” “ เฮียยังไม่หิวครับ แค่เห็นหน้าเมียตัวเล็กของเฮีย เฮียก็หายเหนื่อยแล้ว ” แล้วทั้งสองคนก็พากันกลับเพ้นท์เฮ้าส์ไปด้วยกัน ช่วงดึก หลายวันมานี้ตั้งแต่ที่นิชาเปิดเทอมและก็ก่อนที่เธอจะเปิดเทอมเป็นอาทิตย์ พายุและนิชาไม่ได้ทำเรื่องบนเตียงกันเลย เพราะพายุเห็นว่า เมียตัวเล็กของเขานั้นยุ่งมาก เลยไม่อยากกวนนิชา แต่พอมาวันนี้ เขาเริ่มคิดถึงน้ำหวานของเธอ ในตอนนี้ที่ทั้งสองคนนอนอยู่ด้วยกันบนเตียงกว้าง และก็นอนกอดกันเหมือนทุกคืน นิชาอยู่ในอ้อมกอดของพายุ แล้วมือหนาก็เริ่มที่จะลูบเเขนเล็กของนิชาปอยๆ คนตัวเล็กที่ยังไม่ทันหลับ เลยมองขึ้นมาที่ใบหน้าของเขา “ เฮีย ต้องการเหรอคะ ” ไม่รู้อะไรดลใจให้นิชาคิดแบบนั้น อาจเป็นเพราะเธอรู้ส