جميع فصول : الفصل -الفصل 190

Buong lakas na binuhat ni David si Arniya pabalik sa kanilang silid—hindi man lang siya hinihingal o namumula. Pagkababa niya kay Arniya sa kama, napakunot siya ng noo habang sinipat ito."Ano bang karaniwang kinakain mo? Bakit ang gaan-gaan mo?""Inuumaga tayong magkasalo kumain, hindi mo ba alam kung anong kinakain ko?" Angal ni Arniya habang nakasiksik pa sa mga bisig nito. Kanina pa niya iniiyuko ang ulo niya, at ang pisngi niya ay pulang-pula—kasing-ganda ng bulaklak ng mansanilya.Napaisip si David at lalo pang lumalim ang kunot sa kanyang noo.Maliit lang talaga ang kain ni Arniya. Parang pusa—konti lang sa bawat kain. Kaya siguro napakapayat niya. Ang baywang nito ay kasinlaki lang halos ng palad niya."Kumain ka na nang mas marami simula ngayon." sabi niya habang dahan-dahang inilalapag si Arniya sa kama at yumuko para tingnan siya.Nagliliwanag ang mga mata niyang parang batong obsidian. May bahagyang ngiti sa gilid ng kanyang labi, at bahagya ring paos ang kanyang boses. "H

Pagkabukas ng pinto, ang agad na bumungad ay ang maputla at payat na mukha ni Lia.Gabi na, at sa ilalim ng madilim na ilaw ng pasilyo, mukha siyang multo—isang babaeng multo na gumagala sa dilim.Kumunot ang noo ni David.“Bakit ka nandito?”Hindi sumagot si Lia. Sa halip, nakatitig siya sa leeg ni David.May makikitang pulang galos doon—malinaw na sariwa pa at hindi pa tuluyang naghihilom.Katatapos lang niyang makipagtalik sa ibang babae!Nang mapagtanto ito, sumiklab agad ang galit sa puso ni Lia, sinundan ng hinanakit, inggit, at matinding selos.Naghalo-halo ang lahat ng emosyon. Kumibot-kibot ang mga mata niya, namumula ito sa galit, at kitang-kita ang pagkabaliw sa anyo ng kanyang mukha.Itinulak niya si David at dali-daling pumasok sa loob ng kwarto, sabay sigaw:“Nasaan ang malanding ‘yon? Nandiyan pa ba siya?!”Hindi inasahan ni David ang biglaang kilos ni Lia. Sandali siyang natigilan at huli na nang makagalaw siya—nakapasok na ito sa kwarto.Bukás ang mga bintana, pero ra

Sa mismong sandaling hinalikan siya ni Arniya, biglang lumaki ang mga mata ni Lia. Napangiwi ang kanyang mukha at para bang gusto niyang patayin si Arniya sa galit.Sa gilid ng kanyang paningin, napansin ni Arniya ang reaksiyon ni Lia. Napangiti siya ng bahagya, saka humarap dito."Nakita mo ba nang malinaw?" tanong niya, may halong ngiti sa mga labi.Halos manginig sa matinding galit si Lia. Nanlilisik ang pulang-pulang mga mata nito habang nakatingin kay David."Kuya David, alam niyang gusto kita pero hinalikan ka niya sa harap ko! Sadya niya akong pinapahiya. Pabayaan mo na lang ba siyang gawin 'yon sa akin?" sigaw niya, parang isang inaping bata.Nagmistulang kawawang-kawawa ang ekspresyon ni Lia, para bang tinadtad ng matinding kawalan ng hustisya.Tahimik lang na tumingin si David sa kanya at malamig na sinabi:"Alam mong kuwarto namin ito pero basta ka na lang pumasok at tumayo rito. Sino ngayon ang may kasalanan?"Natigilan si Lia. Hindi siya agad nakasagot.Napangiti si Arniy

Pakiramdam ni Lawrence, may pinagdadaanan nang malalim si Lia—parang may iniindang sikolohikal na problema. Sobrang pagkahumaling kay kuya David.Pagkatapos ng kaunting pag-aayos, naalala ni Lia ang lahat ng pinagdaanan niya buong araw. Lalong bumigat ang loob niya. At dahil sa bigat ng nararamdaman, mas gusto niyang ilabas ang inis.Alam niyang si Lawrence lang ang maaaring umintindi sa kanya ngayon, kaya hindi siya nagdalawang-isip."Lawrence, sino ang babaeng 'yon sa kuwarto? Anong pangalan niya? Anong trabaho niya? Paano niya nakilala si Kuya David? Gaano na sila katagal? Sabihin mo sa akin lahat."Sunod-sunod ang tanong ni Lia. Halos hindi makahinga si Lawrence sa dami ng tanong na sunod-sunod. Para siyang kinukuryente sa dibdib.Ngayon lang niya talaga naintindihan kung bakit kanina pa galit na galit si Irvin. At ngayon, siya na rin ay gusto nang sumigaw."Pasensya na, pero personal na buhay ni Brother David 'yan. Hindi ko puwedeng sabihin sa iyo."Matapos ang sagot niyang iyon,

“Mauna ka na sa Calderon family para mapunta sa’yo ang atensyon. Sasabay na lang ako sa kaguluhan para hindi agad mahalata.”Ngumiti si David na may misteryosong itsura, niyakap ang balikat ni Arniya at inakay siya palapit sa kalapit na hotel. “Tulog muna tayo. Magpahinga ka muna nang maayos, saka tayo bumalik.”Sa mga araw na magkasama sila, unti-unti nang nakilala ni Arniya si David.Hindi siya gumagalaw nang walang tiwala sa sarili. Dahil kalmado ito ngayon, tiyak na may plano na siya.Napabuntong-hininga siya, sumandal sa dibdib ni David, at hayaan na lang itong akayin siya papasok sa hotel. Para siyang bata na nakadama ng tiwala at kapanatagan.Tumingin si David sa kanyang kandungan. Napangiti ito, hinaplos ang kanyang ulo—pero agad naman siyang sinampal ni Arniya.“Huwag mo akong kinukusot. Nakakakiliti.”Tumawa si David, napakagaan ng tunog ng kanyang halakhak, at habang sinasagap ang malamig na simoy ng gabi, bigla siyang nagtanong, “No’ng sinabi kong espesyal si Lia, nagselo