Semua Bab Win Me Back, My CEO Husband!: Bab 1031 - Bab 1040

Tahimik na pinakinggan ni Jessica ang buong kwento bago siya tuluyang nagsalita.“Ngayong narinig ko na ang lahat, masasabi ko na talagang napakalaking pagkakataon ng pagkakaligtas ni Isabella sa 'yo. Nagkataon na nasa panganib ka noong gabing iyon nang dumating siya at iniligtas ka. Pagkatapos no'n, pareho kayong nag-aral sa Ateneo De Manila at naging matalik na magkaibigan. Hanggang sa ipinakilala mo rin siya sa akin.”Tinitigan siya ni Ivy, bahagyang nalilito sa sinabi niya.“Jessica, ano ang ibig mong sabihin? Nagdudududa ka ba na sinadya ni Isabella na lumapit sa akin matapos niya akong iligtas?”Bahagyang nagtaas ng maselang kilay si Jessica.“Wala naman akong sinabing ganoon.”Sandaling nag-isip si Ivy bago muling nagsalita.“Jessica, nakita mo naman mismo ang kalagayan ng pamilya ni Isabella. Talagang nakakaawa siya. Nagkaroon siya ng ama na sugarol at mapang-abuso, at siya rin ang umaako sa responsibilidad na kumita para sa buong pamilya nila. Para sa akin, isa siyang s

At dahil doon, nakaramdam si Craige ng lubos na kasiyahan.Gaano man siya kaabala sa labas, palaging may isang ilaw na naghihintay sa kanya sa tuwing umuuwi siya. Naroon ang kanyang asawa, at naroon din ang kanyang anak. Sa sandaling ito, tila nasa kanyang mga kamay na ang lahat ng kaligayahang maaari niyang hilingin.Marahil, iyon na nga ang lahat ng maaaring hilingin ng isang tao sa buong buhay niya.Mahigpit na niyakap ni Craige si Jessica at marahang inilagay ang malaking kamay sa umbok nitong tiyan. Ramdam niya ang init ng kanyang asawa at ang munting buhay na lumalaki sa loob nito. Sa simpleng sandaling iyon, napuno ng kapanatagan ang kanyang puso.“Halos anim na buwan ka nang buntis ngayon. Mahirap ang yugtong ito, kaya simula ngayon, matulog ka nang mas maaga. Susubukan kong umuwi nang mas maaga.”Alas-otso pa lamang nang gabing iyon nang makauwi siya, kaya hindi naman talaga iyon ganoon ka-late. Karaniwan, alas-sais pa lamang ay nasa bahay na siya upang magluto ng hapunan

Nanginginig ang mga pilikmata ni Jessica. Sa totoo lang, mahigpit siyang nagtitiwala kay Craige. Kung hindi, hinding-hindi niya magagawang dalhin si Isabella sa kanilang bahay.Gayunpaman, nang makita niyang napakasama na ng kalagayan ni Isabella, hindi niya maiwasang sandaling matigilan. Sa pagkakataong ito, mukhang totoong galit na galit si Craige.Wala namang naramdamang awa si Jessica para kay Isabella. Marahil, ito ang parusa at kapalit na nararapat matanggap ng isang babae na pilit sumusubok na sirain ang pamilya ng iba.Ngunit kahit ganoon, kailangan pa rin niyang magkunwari. Gusto niyang malaman kung sino talaga si Isabella at kung ano ang totoo nitong balak. Kaya nagkunwari siyang nagulat.“Ah, Isabella!”Mabilis na lumapit si Jessica sa kanya.“Isabella, ano ang nangyari sa ’yo?”Hinawakan ni Isabella ang duguan niyang mukha. Dahil sa matinding sakit at pagkahilo, tuluyan nang nawala sa isip niya ang anumang romantikong pag-iisip tungkol kay Craige.“Jessica, s-sinakt

'Si Isabella nga ba talaga si Crizza?'Sa sandaling iyon, malinaw na ang sagot sa isip ni Jessica.Si Isabella ay si Crizza!Kaya pala pamilyar sa kanya si Isabella. Isa pala itong taong mula sa kanyang nakaraan. Binago nito ang mukha nito at sadyang lumapit sa kanya.Talagang nakakatuwa.Gayunpaman, mukhang wala ring napala si Isabella sa pagpunta rito. Sa halip, nauwi pa ito sa ospital matapos tamaan ni Craige.“Doc, salamat po,” magalang na sabi ni Jessica.“Walang anuman, Miss Pablo. Napakagalang mo naman,” nakangiting sagot ng doktor.Tumango si Jessica bago lumabas ng silid.Sakto namang nakita niya ang matangkad at maringal na katawan ni Craige na papalapit sa kanya. Malamig at seryoso ang ekspresyon nito, ngunit halata sa mga mata nitong kanina pa ito naghihintay sa kanya.“Bakit ka pumunta rito?”Ngumiti si Jessica at bahagyang kinurba ang mga labi.“Pumunta ako para alamin kung ano ang lagay ng mga sugat ni Isabella.”Biglang dumilim ang mukha ni Craige. Mariing

Tumango si Jessica at kaswal na nagsalita.“Mabuti naman. Hayaan mong makapagpahinga nang maayos si Isabella para gumaling siya.”Kumunot ang noo ni Ivy sa malamig na pakikitungo ni Jessica. Nang maalala niya ang mga sinabi ni Isabella, lalo siyang nainis.“Jessica, may hindi ka ba pagkakaunawaan kay Isabella?”“Hindi ba sinabi na sa ’yo ni Isabella ang lahat ng nangyari kagabi?” tanong ni Jessica.“Oo, sinabi niya,” sagot ni Ivy, sabay tango. “Pumunta si Isabella sa kwarto mo para hanapin ka, pero wala ka roon. Nagkataon lang na nakita niya ang fiancée mo. Isa lamang iyong pagkakataon. Hindi mo naman iniisip na sinadya ni Isabella na akitin ang fiancé mo, hindi ba?”“Sinadya man niyang akitin ang fiancé ko o hindi, siya mismo ang higit na nakakaalam niyan.”“Jessica, paano mo nasasabi iyan?” bahagyang tumaas ang boses ni Ivy. “Maaaring mahirap ang pamilya ni Isabella, pero mabuti ang ugali niya. Ilang beses pa nga niya akong buong tapang na iniligtas noong nasa panganib ako. Hi