Agad na itinago ni Isabella ang malungkot at walang-kumpiyansang ekspresyon sa kanyang mukha. Sa isang iglap, napalitan iyon ng isang nakakasilaw na ngiti.“Jessica, napakabuti mong tao!”Iniabot niya ang kamay at nakipagkamay kay Jessica.“Jessica, mula ngayon, magiging mabuti na tayong magkaibigan!”Masaya namang inilagay ni Ivy ang kanyang kamay sa ibabaw ng magkahawak nilang kamay.“Jessica, Isa, mula ngayon, tayong tatlo na ang laging magkakasama!”Tumango si Jessica at ngumiti.“Sige.”Sa sandaling iyon, isang matangkad at mukhang mabait na lalaki naman ang pumasok sa silid-aralan.Si Paolo iyon.Nang makita niya si Jessica, agad siyang tumingin sa kanyang direksyon.“Jessica.”Ngumiti si Jessica at magalang siyang binati.“Professor Carteciano, magandang araw po.”Ngumiti rin si Paolo.“Jessica, ikalawang araw mo pa lang sa klase. Nasanay ka na ba sa lahat?”Tumango si Jessica.“Mabuti naman po ako. Salamat sa pag-aalala mo, Professor Carteciano.”“Wow, Jessica
더 보기