All Chapters of Win Me Back, My CEO Husband!: Chapter 521 - Chapter 530

Sa sandaling ito, hindi na nagpapanggap si Monica. Totoo na kumakabog ang kanyang puso. Malalaking patak ng malamig na pawis ang dahan-dahang gumugulong mula sa kanyang noo, waring sinasalamin ang takot na unti-unting lumalamon sa kanyang isipan.Ngunit ni isang sulyap ay hindi siya pinagkalooban ni Shawn. Sa puntong iyon, para na siyang isang batang tuluyang itinaboy. Walang pansin, walang awa, at ganap na iniwan.Lumapit si Maxine, ang kanyang tindig ay tuwid at malamig. Mula sa mas mataas na posisyon, tumingin siya pababa kay Monica, ang mga mata niya ay puno ng galit.“Monica,” wika niya nang mababa ngunit matalim. “Tigilan mo na ang mga panaginip mo. Wala namang operasyon mula pa sa simula.”Parang tinamaan ng kidlat si Monica. Agad siyang napasigaw, nanginginig sa galit at takot.“Ngayon ko lang naintindihan. Lahat nang ito ay plano mo! Alam mo sa simula pa lang na nagpapanggap ako bilang ikaw. Nagkunwari kang pumayag sa operasyon, pero sa totoo lang, dinala mo si Aljun rito

“Ano'ng paraan? Nasa kamay ngayon ni Mr. Velasco si Monica, at nariyan pa si Maxine. Ano'ng klaseng paraan ang meron ka para mailigtas siya?”Nagtatakang nagtanong si Amanda, habang nanatiling tahimik naman si Wilbert.Lumapit si Amanda at sinabi, “Kung may paraan ka, gamitin mo na agad. Ano pa ba ang pinag-aalanganan mo?”Matapos ang mahabang katahimikan, wala pa ring sinabi si Wilbert. Tahimik lang siyang tumalikod at naglakad palayo.Agad namang humabol si Nora sa kanya.“Honey!”Gusto sanang sumunod ni Amanda, ngunit pinigilan siya ni Marivic. “Amanda, huwag kang sumunod doon.”Natigilan si Amanda at takang nagtanong.“Lola, bakit hindi ako pwedeng sumunod?”Habang nagsasalita, tumingin siya kay Marivic, Gregorio, at Katie. “Bakit parang may alam kayo? May itinatago ba kayo sa akin?”“Amanda, tigilan mo na ang pagtatanong. Ang usaping ito ay may kinalaman sa pinagmulan ni Monica,” sagot ni Gregorio.Natigilan si Amanda sa kanyang narinig.“Pinagmulan? Ano'ng pinagmu

Napangisi si Althea, may bahid ng pangungutya sa tinig nang magsalita.“Nasaan si Mr. Velasco dati? Ngayon, bigla na lang siyang nagmamadaling pumunta rito.”Gayunman, hindi niya ipinilit ang sarili niyang opinyon. Sa halip, maingat niyang iginalang ang damdamin ni Maxine.“Maxine, nasa sa 'yo ang desisyon. Gusto mo ba siyang makita o hindi?” tanong ni Althea.Dahan-dahang inilagay ni Maxine ang kamay sa kanyang tiyan, tila sinisiguro ang presensya ng munting buhay sa loob niya. Mahina ngunit matatag ang kanyang tinig nang magsalita.“Ang nangyari noon ay malinaw na sa pagitan namin. Wala nang dapat pag-usapan pa. Ayokong makita siya. Sabihin mo sa kanya na umuwi na siya.”Tumango si Jessica at sumang-ayon, “Sige.”Muling binuksan ni Jessica ang pinto ng condo. Sa labas, nakatayo si Shawn sa tuwid na tindig ngunit mabigat ang aura.“Mr. Velasco,” malamig ngunit magalang niya sambit ni Jessica. “Umuwi ka na. Ayaw kayong makita ni Maxine.”Bahagyang bumaba ang mga mata ni Shawn.

Tumabi si Maxine at marahang binuksan ang pinto.“Pumasok ka.”Tahimik na pumasok si Shawn sa loob.Nagkaharap silang dalawa sa loob ng sala. Walang ibang tunog kung hindi ang mabagal na paghinga nila. Kalmadong nagtanong si Maxine, ang tinig niya ay walang bakas ng emosyon.“Mr. Velasco, may sadya ba kayo sa pagpunta rito?”Ang isang tawag na iyon ay parang matalim na guhit na iginuhit sa pagitan nila, malinaw at malamig, mahigpit na itinatakda ang distansyang hindi na maaaring tawirin.Lumapit si Shawn, bahagyang nanginginig ang mga daliri.“Maxine, p-pwede ba na huwag kang maging ganyan kalamig sa 'kin? Sa lahat ng taong iyon, hindi ko alam na ikaw pala. Hinanap kita. Hinanap kita sa buong panahong iyon.”Bahagyang tumango si Maxine, tila tanggap na ang lahat.“Alam ko. Alam ko na ang lahat ngayon.”Biglang inabot ni Shawn ang balikat niya at mariing hinawakan, parang natatakot siyang muling mawala ito sa isang iglap.“Maxine, pwede mo ba akong bigyan ng isa pang pagkakat

Isa lamang siyang anino ni Maxine.Sa katunayan, matagal na itong alam ni Monica, ngunit buong tapang niya iyong itinanggi. Sa kanyang isipan, siya ang paboritong anak ng langit. Siya ang itinakdang mamukod-tangi.Si Maxine? Isa lamang hamak na probinsyana. Isang taong hindi karapat-dapat banggitin sa parehong hininga at iyon ang iniisip ni Monica.“A-Ako ang paboritong anak ng l-langit,” nanginginig ngunit may halong pagmamataas ang tinig ni Monica. “Si Maxine ay isa lang hamak na probinsyana. Ano ba ang karapatan niyang ikumpara ang sarili niya sa akin?”Biglang tumalim ang tingin ni Shawn. Ang hanging kanina tahimik ay tila nagyelo sa isang iglap.“Sino ang nagbigay sa ’yo ng pahintulot na insultuhin si Maxine?” malamig na sambit ni Shawn.Bago pa man makasagot si Monica, isang bodyguard na nakaitim ang lumapit at mariing sinampal ang kanyang mukha.Pak!Umalingawngaw ang matinis na tunog sa buong silid. Napalingon ang ulo ni Monica sa lakas ng hampas, kumislap ang luha sa k