جميع فصول : الفصل -الفصل 550

Gusto ni Roberto na ipaalam sa buong mundo na ang matagal na niyang nawawalang anak, ang anak ng isang tycoon ay nakabalik na.Samantala, puno naman ng labis na kagalakan ang puso ni Monica. Pakiramdam niya, ang lahat nang ito ay parang panaginip. Parang siya ay naipit sa isang magandang pangarap.Napakaganda nito. Sobrang ganda.Agad-agad naman na tumango si Monica at nagsalita.“Yes, Daddy. Gusto kong bumalik kasama kayo. Gusto kong umuwi!”Sa sandaling iyon, nagsalita naman si Marivic.“Mr. Aguilar, dadalhin niyo na ba si Monica pabalik agad? Sa lahat ng mga taon na ito, nasa pangangalaga siya ng pamilya Garcia. Tinuring ko siyang isang mahalagang perlas, hinihawakan nang maingat, takot na baka mahulog, pinapalapit sa sarili, takot na baka mawala. Hindi ba’t ganoon, Monica?”Tumingin si Marivic kay Monica, ang kanyang ekspresyon ay labis na mapagpakumbaba. Wala nang sama ng loob na nais ipakita, kahit bahagya lamang.Lubos na natuwa si Monica. Noong nakaraan, pinagsikapan ni

Tumingin si Nora kay Wilbert, at dahan-dahang umusbong sa kanyang puso ang isang malamig na ngiti.Sa totoo lang, mahal niya at galit siya rito nang sabay.Si Nora ay isang tipikal na beauty queen mula sa kabilang siyudad. Banayad ang kanyang mukha, may romantikong puso. Ngunit isinilang siya sa kahirapan. Nang makilala niya ang mayamang negosyanteng si Louie, pinili niyang pakasalan ito kahit wala siyang pagmamahal, basta upang masiguro ang buhay bilang isang mayamang maybahay.Dinadala siya ni Louie sa lahat ng bagay, ibinigay ang bawat kagustuhan niya. Ngunit kahit ganoon, hindi pa rin siya masaya, hanggang sa araw na makita niyang umuwi si Wilbert bilang isang mag-aaral sa isang unibersidad.Si Wilbert ay isang pambihirang genius ng kanyang panahon, maayos at romantiko. Perpektong kinatawan niya ang lahat ng gusto ni Nora. Umibig siya sa unang tingin, lubos na nabighani at nahulog sa pagkahumaling.Ngunit hindi siya minahal ni Wilbert.Para sa kanya, isa lamang siyang hamak n

Mahigpit na ikinuyom ni Maxine ang kanyang mga kamao, hanggang sa bumaon at halos mabali ang kanyang mga kuko sa laman ng kanyang mga palad. Ang hapdi ay wala nang saysay. Ni hindi nito natabunan ang nag-aalab na sakit sa kanyang dibdib.Ang dati niyang malinaw at matalim na mga mata ay namula, puno ng galit at dalamhati. Pagkabigla, poot, hinagpis, at matinding kirot ang sabay-sabay na sumiklab sa kanyang kalooban, isang bigat na halos dumurog sa kanyang paghinga.Matagal na niyang pinaghihinalaan ang katotohanang ito. Noon pa man, may kutob na siya. Isang hinalang tahimik na kumakain sa kanyang puso. Ngunit ang marinig ito mismo, malinaw at walang pag-aalinlangan ay parang isang mabagsik na suntok na tumama sa kanya nang buong lakas.Hindi pa rin niya halos mapaniwalaan.Ang pamilya Garcia.Silang lahat.Sila ang magkakasamang pumatay sa kanyang ama.Ang mga taong ito, ano ba sila sa ama niya?Ang kanyang asawa. Ang ikalawa at ikatlong kapatid. Ang mga hipag. At maging si Mar

Tumingin si Shawn kay Roberto at mariing nagsalita.“Uncle Roberto, uulitin ko. Hindi ko papakasalan ang anak ninyo na si Monica. Ang taong mahal ko ay si Maxine.”Agad na napuno ng sakit at hinanakit ang mukha ni Monica nang marinig 'yon.“Shawn!”Bigla namang hinila ni Shawn si Maxine, tuluyang inaalis ito mula sa pagkakahawak ni Roberto.Bumagsak ang marupok na katawan ni Maxine sa mainit na dibdib ni Shawn. Inakap niya ito sa baywang gamit ang malalakas niyang bisig at marahang nagtanong.“Are you alright?”Bahagyang tumango si Maxine at sinabi, “Ayos lang ako.”“Tara na,” sabi ni Shawn.Tumango si Maxine bilang tugon.“Sige.”Sinubukan niyang maglakad mag-isa, ngunit yumuko si Shawn at agad siyang binuhat, pahiga sa kanyang mga bisig. Bahagyang nanginig si Maxine sa init at tibay ng pagkakakarga.“Yumakap ka sa leeg ko,” utos ni Shawn.Ipinalibot ni Maxine ang kanyang mga braso sa leeg ng lalaki, at walang pag-aalinlangan siyang dinala palayo.Tumingin naman si Jessi

Biglang sumikip ang dibdib ni Shawn nang marinig ang pangalan ni Maxine.“Ma…” ani Shawn, ang boses niya ay halos bulong na.Tahimik ngunit malamig ang sagot ni Mrs. Velasco sa kabilang linya. “Shawn, nasabi ko na sa ’yo dati na maaari kong balewalain ang mga babaeng nakapaligid sa ’yo, pero hindi mo dapat hayaang maapektuhan ang puso mo. Ngayon, personal akong tinawagan ni Mr. Aguilar. Sinabi niya na tinatanggihan mo ang pagpapakasal sa anak ng pamilya Aguilar dahil sa Maxine na ito. Totoo ba 'yon?”Tapat nanan na sumagot si Shawn.“Totoo. Si Maxine ang mahal ko. Wala nang iba akong pakakasalan pa.”“Hangal!” matalim na sagot ni Mrs. Velasco “Shawn, sa tingin ko ay tuluyan ka nang nabihah ng Maxine na 'yan. Kailangang tuparin ang kasunduan ng kasal sa pagitan ng mga Velasco at Aguilar. Ngayon na nakabalik na ang anak ng pamilya Aguilar, ihanda mo ang sarili mo at pakasalan mo siya agad.”Napakamot ng noo si Shawn, at sinabi, “Ma…”“Shawn, inayos ko na ang pribadong eroplano.