Ngumiti si Cassandra habang bakas sa kanyang mga mata ang malalim na pag-asa at tuwa. Dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ni Shawn at ipinatong iyon sa kamay ni Maxine.“Maxine, para kay Akisha, bigyan mo pa ng isa pang pagkakataon si Shawn. Kapag muli ka niyang nasaktan, ako ang unang kakalaban sa kanya!”Natigilan si Shawn.“Mom, hindi ba’t anak mo ako?!” protesta niya, ngunit may halong inis at hiya.Ngumiti naman nang bahagya si Maxine. Hindi malinaw kung iyon ba ay ngiti ng pagod, pagtanggap, o unti-unting pagluwag ng pusong matagal nang kinuyom.Tahimik siyang napatingin kay Shawn. At sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, siya ang nagsalita.“Maxine, pakasalan mo ako. Magpakasal tayo.”Sandaling nanahimik ang paligid. Parang huminto ang oras sa pagitan nilang dalawa.Hanggang sa wakas, lumambot ang mga mata ni Maxine. Sa totoo lang, pagod na siyang kumapit sa nakaraan, sa sakit, at sa mga bagay na hindi na maibabalik. Kung patuloy siyang mabubuhay sa anino
続きを読む