Dahil nasabi na ni Maxine ang kanyang desisyon, tahimik na lamang itong iginalang ng lahat. Walang nagtangkang pumilit pa, kahit na bakas sa mga mata nila ang pag-aalala.“Okay,” mahinahong tugon ng ilan.Pagkatapos no'n, unti-unting naghiwa-hiwalay ang lahat.Lumabas si Maxine ng ospital, dala ang mabigat ngunit tahimik na damdamin sa dibdib. Kasabay niya si Jessica, na kasama si Thalia.Huminto si Jessica sa may labas at bahagyang ngumiti. “Maxine, ihahatid ko muna si Thalia sa bahay. Magkita na lang tayo ulit sa susunod.”Tumango si Maxine at sinabi, “Sige.”Lumingon naman si Thalia kay Maxine, bakas ang pagiging magalang at malambing, saka sinabi, “Ate Maxine, paalam po.”Bahagyang gumalaw ang labi ni Maxine, isang banayad na ngiting hindi umaabot sa kanyang mga mata ang kanyang pinakawalan.“Paalam, Thalia.”Pagkaalis nila, tahimik naman na sumabay si Jessica kay Thalia papunta sa kotse.Habang nasa biyahe, hindi napigilan ni Jessica ang magtanong.“Thalia, pagkatapos
Read more