Todos os capítulos de Win Me Back, My CEO Husband!: Capítulo 881 - Capítulo 890

Mahigpit na hawak ni Jessica ang kanyang telepono, tila hindi niya ito mabitawan.Ayaw rin niyang makipaghiwalay kay Craige, ngunit higit pa roon, gusto niya itong iligtas.Hindi niya kayang makita ang lalaking ito na habang-buhay na lang mabubuhay sa kadiliman.Umaasa siya na balang araw, makakalabas din ito roon at tunay na mabubuhay sa ilalim ng liwanag ng araw.Ang dating Raven ay nawalan ng ama sa murang edad. Sa buong paligid niya, ang tanging naririnig ay ang mga bulong na siya raw ay anak ng isang drug dealer. Lumaki siyang pasan ang bigat ng mga paratang na iyon, tila ba habambuhay siyang ikinadena ng kadiliman.At kahit pa namatay ang kanyang ina at aksidente siyang mahulog sa bangin, hindi pa rin siya nakawala sa anino ng nakaraan.Ngayon, siya na si Craige Montero. Nakarating na siya sa hangganan ng liwanag. Isang hakbang na lamang ang kulang para tuluyang makalabas. Gusto niyang mabuhay ito sa ilalim ng araw.Mahigpit pa ring nakahawak si Jessica sa telepono nang ma

Nang magising si Craige, nakahiga na siya sa isang hospital bed. Bumabalot sa buong silid ang matapang at malamig na amoy ng disinfectant, habang ang suwero ay tahimik na nakasaksak sa kanyang kamay.Bahagya siyang kumilos at paos na tinig ang lumabas sa kanyang lalamunan.“Jessica…”Mabilis na lumapit si George, halatang gulat ngunit may halong ginhawa. “Boss, gising na po kayo. Halos ikamatay ko na po sa takot. Nahimatay po kayo sa gitna ng malakas na ulan. Alam n’yo po ba iyon? Sabi ng doktor, masyado raw pong hindi stable ang emosyon ninyo. Dahil sa matinding galit at lamig na pumasok sa katawan ninyo, nawalan po kayo ng malay.”Sinubukan ni Craige na bumangon, ngunit agad niyang naramdaman ang bigat at panghihina ng kanyang buong katawan. Umiikot pa rin ang kanyang paningin, parang hindi pa lubusang nagigising ang kanyang kamalayan.Agad siyang inalalayan at pinigilan ni George.“Boss, huwag po muna kayong bumangon. Sabi ng doktor kailangan ninyo ng mahabang pahinga. Hindi

Sa sandaling iyon, tumawag ang doktor mula sa labas.“George, pumunta ka rito sandali at kunin mo ang test report.”“Opo, papunta na.”Agad na lumabas si George.Sa loob ng hospital room, si Craige na lamang ang natira, nakahiga sa kama na walang malay.Sandaling katahimikan ang bumalot sa silid. Pagkatapos ay kasabay ng mahinang tunog, bumukas ang pinto at may pumasok.Si Jessica iyon. Dumating siya.Tahimik siyang lumapit sa tabi ng kama at tumitig kay Craige na hindi pa rin nagigising.Maputla ang mukha nito. Ilang araw na rin itong hindi nakapag-ahit kaya may manipis nang balbas sa panga nito, dahilan para mas lalong magmukhang pagod at pinahina ng sakit.Noon, si Craige ay isang mahirap na binatang matuwid, gwapo, at puno ng sigla ng kabataan.Sa paglipas ng panahon, naging isa itong tanyag na personalidad sa mundo ng negosyo, hinahangaan ng marami, tinitingala, at halos hindi maabot.Ngunit hindi pa kailanman nakita ni Jessica si Craige na ganito. Wala itong lakas, wal

Sa nakalipas na isang buwan, si Jessica ay namuhay na parang walang direksyon. Para bang naiwan siya sa gitna ng isang bagyong hindi niya alam kung kailan matatapos. Puno ang kanyang isipan ng mga alaala at pag-iisip tungkol kay Craige, hanggang sa tuluyan niyang nakalimutang darating na pala ang kanyang regla.Palagi siyang regular noon, ngunit ngayon ay isang buong buwan na itong delayed.Unti-unting bumalik sa kanyang alaala ang ilang gabi at sandaling magkasama sila ni Craige. Sa mga panahong iyon, hindi sila gumamit ng kahit anong kontraseptibo. Lagi nitong sinasabi na gusto nitong magpakasal at magkaanak, at siya rin ay hindi rin naman siya tumututol.Parang pareho nilang hinayaan ang lahat na mangyari nang natural, na para bang iyon ang tamang direksyon ng kanilang tadhana.'Posible kayang buntis ako?' tanong pa niya sa isipan.Hindi niya ito magawang sabihin sa kanyang ina. Natatakot siyang mag-alala ito, kaya pinilit niyang itago sa normal na anyo ang sarili.“Mom, wala

Walang sinabi si Jessica. Sa totoo lang, hindi rin niya alam kung ano pa ang dapat niyang sabihin.Sa sandaling iyon, malamig at walang emosyon naman na nagsalita si Craige.“Let's go.”Tumango si Alicia bilang pagsang-ayon.“Sige.”Pagkatapos ay tiningnan ni Craige si Maxine saka nagsalita.“Doctor Garcia, mauna na kami.”“Paalam, Mr. Montero,” mahinahong sagot ni Maxine.Walang sinabi si Craige. Kaagad niyang inihudyat ang pag-alis, at umalis na siya kasama sina Alicia, Alex, at ang iba pa.Pinanood na lamang ni Jessica ang papalayong likod ni Craige.Parang may kung anong matulis na bagay na paulit-ulit na tumutusok sa kanyang dibdid. Hindi isang beses, kung hindi sunod-sunod, hanggang sa ang sakit ay maging tuloy-tuloy at hindi na maipaliwanag.Tahimik lamang siyang nakatayo, hindi makagalaw.Samantala, tumingin naman si Maxine sa kanya na may halong pag-aalala.“Jessica, ayos ka lang ba?” Tumango si Jessica at nagsalita.“Ayos lang ako, Maxine.”Ngunit kahit ang s