Library

Maghanap

Home / Romance / Win Me Back, My CEO Husband! / Kabanata 881 - Kabanata 890

Lahat ng Kabanata ng Win Me Back, My CEO Husband!: Kabanata 881 - Kabanata 890

931 Kabanata

Kabanata 881

Mahigpit na hawak ni Jessica ang kanyang telepono, tila hindi niya ito mabitawan.Ayaw rin niyang makipaghiwalay kay Craige, ngunit higit pa roon, gusto niya itong iligtas.Hindi niya kayang makita ang lalaking ito na habang-buhay na lang mabubuhay sa kadiliman.Umaasa siya na balang araw, makakalabas din ito roon at tunay na mabubuhay sa ilalim ng liwanag ng araw.Ang dating Raven ay nawalan ng ama sa murang edad. Sa buong paligid niya, ang tanging naririnig ay ang mga bulong na siya raw ay anak ng isang drug dealer. Lumaki siyang pasan ang bigat ng mga paratang na iyon, tila ba habambuhay siyang ikinadena ng kadiliman.At kahit pa namatay ang kanyang ina at aksidente siyang mahulog sa bangin, hindi pa rin siya nakawala sa anino ng nakaraan.Ngayon, siya na si Craige Montero. Nakarating na siya sa hangganan ng liwanag. Isang hakbang na lamang ang kulang para tuluyang makalabas. Gusto niyang mabuhay ito sa ilalim ng araw.Mahigpit pa ring nakahawak si Jessica sa telepono nang ma

Kabanata 882

Tiningnan siya ni Jessica nang malamig, at sa mga mata nito ay malinaw ang pagkainip at pagkasuklam.Mariing pinagdikit ni Craige ang kanyang manipis na labi, pilit na kinokontrol ang sariling emosyon.“Jessica, puwede kang magalit sa akin, pwede kang magtampo,” aniya sa mababang tinig. “Pero ang pakikipaghiwalay ay hindi dapat biro. Hindi ako makikipaghiwalay sa ’yo.”“Craige, bakit napakatigas ng ulo mo?” malamig na sagot ni Jessica. “Hindi mo ba talaga naiintindihan ang sinasabi ko? Sinabi ko na sa ’yo na gusto kong makipaghiwalay!”Humigpit ang tingin ni Craige at sinabi, “Bakit? Kahapon ay maayos pa tayo. Kagabi, magkasama pa tayo. Nagkasundo pa nga tayong magpapakasal pagbalik natin.”Habang nagsasalita siya, hinawakan niya ang magkabilang balikat ni Jessica, parang natatakot na bigla itong maglaho.“Jessica, kailangan ko ng dahilan. Sabihin mo sa akin kung bakit. May nangyari ba? Maaari mong sabihin sa akin—”Ngunit agad siyang pinutol ni Jessica.“Oo. May nangyari nga.”

Kabanata 883

Nang magising si Craige, nakahiga na siya sa isang hospital bed. Bumabalot sa buong silid ang matapang at malamig na amoy ng disinfectant, habang ang suwero ay tahimik na nakasaksak sa kanyang kamay.Bahagya siyang kumilos at paos na tinig ang lumabas sa kanyang lalamunan.“Jessica…”Mabilis na lumapit si George, halatang gulat ngunit may halong ginhawa. “Boss, gising na po kayo. Halos ikamatay ko na po sa takot. Nahimatay po kayo sa gitna ng malakas na ulan. Alam n’yo po ba iyon? Sabi ng doktor, masyado raw pong hindi stable ang emosyon ninyo. Dahil sa matinding galit at lamig na pumasok sa katawan ninyo, nawalan po kayo ng malay.”Sinubukan ni Craige na bumangon, ngunit agad niyang naramdaman ang bigat at panghihina ng kanyang buong katawan. Umiikot pa rin ang kanyang paningin, parang hindi pa lubusang nagigising ang kanyang kamalayan.Agad siyang inalalayan at pinigilan ni George.“Boss, huwag po muna kayong bumangon. Sabi ng doktor kailangan ninyo ng mahabang pahinga. Hindi

Kabanata 884

Sa mga sandaling iyon, tuluyang gumaan ang loob ni Jessica, hindi dahil sa saya, kung hindi dahil sa mapait na pagtanggap.Dahil sa desisyon niya kagabi, hindi na siya pag-aari ni Craige. At marahil, hindi na rin siya nito gustong makita pa.“Maxine, alam kong naging abala ka nitong mga nakaraang araw. Sige na, asikasuhin mo na ang trabaho mo.”“Sige.”Natapos na ang tawag. Saglit na napahinga si Jessica nang malalim. Kahit paano, gumaan ang bigat sa dibdib niya. Ang tanging hiling niya ngayon ay ang mabilis na paggaling ni Craige kahit wala na siya sa tabi nito.Sa sandaling iyon, muling tumunog ang kanyang cellphone. Isang malamyos ngunit biglaang ringtone ang pumunit sa katahimikan ng silid.Sandaling natigilan si Jessica bago sinagot ang tawag.“Hello?” malamig ngunit kinakabahang sagot niya.“Hello, Miss Pablo. Ako po ito, Si George, ang assistanr ni Mr. Montero.”Agad na nag-iba ang ekspresyon niya.“George, bakit ka tumatawag?”“Miss Pablo, pakiusap, pumunta po kayo a

Kabanata 885

Sa sandaling iyon, tumawag ang doktor mula sa labas.“George, pumunta ka rito sandali at kunin mo ang test report.”“Opo, papunta na.”Agad na lumabas si George.Sa loob ng hospital room, si Craige na lamang ang natira, nakahiga sa kama na walang malay.Sandaling katahimikan ang bumalot sa silid. Pagkatapos ay kasabay ng mahinang tunog, bumukas ang pinto at may pumasok.Si Jessica iyon. Dumating siya.Tahimik siyang lumapit sa tabi ng kama at tumitig kay Craige na hindi pa rin nagigising.Maputla ang mukha nito. Ilang araw na rin itong hindi nakapag-ahit kaya may manipis nang balbas sa panga nito, dahilan para mas lalong magmukhang pagod at pinahina ng sakit.Noon, si Craige ay isang mahirap na binatang matuwid, gwapo, at puno ng sigla ng kabataan.Sa paglipas ng panahon, naging isa itong tanyag na personalidad sa mundo ng negosyo, hinahangaan ng marami, tinitingala, at halos hindi maabot.Ngunit hindi pa kailanman nakita ni Jessica si Craige na ganito. Wala itong lakas, wal

Kabanata 886

Tinawag siya ni Craige mula sa likuran. Ngunit hindi lumingon si Jessica.Sa sandaling iyon, unti-unting nanlabo ang paningin ni Craige. Muli niyang naramdaman ang bigat sa kanyang katawan hanggang sa tuluyan siyang mawalan ng malay.Kasabay ng malakas na tunog, bumagsak si Craige sa malamig na sahig.Nang marinig ni Jessica ang ingay, mabilis siyang napalingon. Nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat.“Craige!”Akmang tatakbo siya palapit dito, ngunit sa mismong sandaling iyon, isang pamilyar na pigura ang mabilis na dumating. Si Alicia. Agad itong tumakbo papunta kay Craige.“Craige? Craige!” paulit-ulit nitong tawag, puno ng pag-aalala ang kanyang boses.Natigilan si Jessica sa kanyang hakbang. Parang biglang may humawak sa kanyang dibdib at pumigil sa kanya.Naalala niya ang kasunduan nila ni Alicia. Kapag iniwan niya si Craige, ibibigay nito ang Calophyllum Inophyllum.“Boss!” Dumating rin si George sa eksena, hingal na hingal. “Dok, bilisan ninyo!”Ilang sandali pa ay dum

Kabanata 887

Sa nakalipas na isang buwan, si Jessica ay namuhay na parang walang direksyon. Para bang naiwan siya sa gitna ng isang bagyong hindi niya alam kung kailan matatapos. Puno ang kanyang isipan ng mga alaala at pag-iisip tungkol kay Craige, hanggang sa tuluyan niyang nakalimutang darating na pala ang kanyang regla.Palagi siyang regular noon, ngunit ngayon ay isang buong buwan na itong delayed.Unti-unting bumalik sa kanyang alaala ang ilang gabi at sandaling magkasama sila ni Craige. Sa mga panahong iyon, hindi sila gumamit ng kahit anong kontraseptibo. Lagi nitong sinasabi na gusto nitong magpakasal at magkaanak, at siya rin ay hindi rin naman siya tumututol.Parang pareho nilang hinayaan ang lahat na mangyari nang natural, na para bang iyon ang tamang direksyon ng kanilang tadhana.'Posible kayang buntis ako?' tanong pa niya sa isipan.Hindi niya ito magawang sabihin sa kanyang ina. Natatakot siyang mag-alala ito, kaya pinilit niyang itago sa normal na anyo ang sarili.“Mom, wala

Kabanata 888

Sa sandaling iyon, bigla namang lumapit si Paolo sa kanila.“Jessica, ang tadhana nga naman. Nagkita na naman tayo.”Para kay Jessica, talagang nagkataon lamang iyon. Noong huling beses siyang kumain sa isang private restaurant, nakasalubong din niya si Paolo.Ngumiti nang marahan si Jessica bago nagsalita.“Paolo, hello. May ipapakilala ako sa 'yo. Ito nga pala ang best friend ko, si Maxine Garcia.”Magalang naman na tumango si Paolo kay Maxine.“Miss Garcia, hello.”“Hello,” maikling tugon ni Maxine.“Paolo, narito ka rin ba para mag-dinner?” tanong ni Jessica.Tumango si Paolo.“Oo.”Sa sandaling iyon, bahagyang hinila ni Maxine ang manggas ni Jessica, ang boses niya ay mahina ngunit may halong pagkamangha nang magsalita siya.“Jessica, narito si Mr. Montero.”Dumating si Craige. Sa sandaling marinig ni Jessica ang pangalang iyon, biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso.Isang buong buwan na niyang hindi nakikita si Craige.Lumingon siya. At doon, sa may entrada, na

Kabanata 889

Walang sinabi si Jessica. Sa totoo lang, hindi rin niya alam kung ano pa ang dapat niyang sabihin.Sa sandaling iyon, malamig at walang emosyon naman na nagsalita si Craige.“Let's go.”Tumango si Alicia bilang pagsang-ayon.“Sige.”Pagkatapos ay tiningnan ni Craige si Maxine saka nagsalita.“Doctor Garcia, mauna na kami.”“Paalam, Mr. Montero,” mahinahong sagot ni Maxine.Walang sinabi si Craige. Kaagad niyang inihudyat ang pag-alis, at umalis na siya kasama sina Alicia, Alex, at ang iba pa.Pinanood na lamang ni Jessica ang papalayong likod ni Craige.Parang may kung anong matulis na bagay na paulit-ulit na tumutusok sa kanyang dibdid. Hindi isang beses, kung hindi sunod-sunod, hanggang sa ang sakit ay maging tuloy-tuloy at hindi na maipaliwanag.Tahimik lamang siyang nakatayo, hindi makagalaw.Samantala, tumingin naman si Maxine sa kanya na may halong pag-aalala.“Jessica, ayos ka lang ba?” Tumango si Jessica at nagsalita.“Ayos lang ako, Maxine.”Ngunit kahit ang s

Kabanata 890

Mula noong kanilang pribadong kasunduan, hindi na muling nagkita sina Jessica at Alicia. Hanggang sa araw na iyon.Ngumiti si Alicia, ang ngiting tila may kasamang kumpiyansa at tahimik na pagmamataas.“Talagang matalino ang isang si Miss Pablo,” wika niya. “Sinadya talata kitang puntahan. Magaling na magaling na ang mukha niCraige ngayon, at magkasama na kami.”Magkasama sina Alicia at Craige. Matagal nang naisip ni Jessica na maaaring darating ang araw na iyon. Na baka sa huli, ang lalaking iyon ay mapunta rin sa iba.Ngunit kahit alam niya iyon noon pa, nang mangyari na talaga, para bang may matalim na bagay na biglang bumaon sa kanyang dibdib.Masakit.Tahimik lang siyang nanatili, ngunit sa loob niya ay parang unti-unting gumuguho ang kung anong matagal niyang kinimkim.Nagpatuloy si Alicia, mas lalo pang lumalim ang ngiti sa kanyang labi.“Masaya kami ni Craige ngayon. Malamang ikakasal na kami agad. Sigurado akong ibibigay ni Miss Pablo ang basbas niya, tama ba?”Ikakas

PREV

...

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status