All Chapters of A night with the Ruthless Mr. Andreev: Chapter 261 - Chapter 270

ISANG LINGGO pagkabalik nila sa Manila, bumalik sa dati ang lahat. She became his secretary while studying. Hindi niya na rin nakikita si Evans at ganoon din si Callum. He’s busier than he was before their vacation. Sa pagkakaalam niya nga ay sa ospital na ito natutulog tuwing free time nito.And right now, she’s in school. Kung boring sa loob ng office, mas boring dito. Napipikon na siya sa mukha ng mga kaklase ng kapatid, at mas napipikon na siya sa pagmumukha ng lalaking nakaupo sa kaharap niyang silya.“It’s sad to eat alone,” wika nito at ngumisi. “Mind if I join you?”“Stop pestering me, Drake.” Bagot siyang nag-angat ng tingin dito. “Kung ayaw mong ibalibag kita.”There’s no use of acting like a soft lady. Barumbado siya makipag-usap. Ganito siya sa pasyente niyang masarap batukan dahil sobrang nakakapikon din. At kung susubukan nito ang pagtitimpi niya, baka masipa niya rin ito.Sa halip na matakot, natawa na lang ito at mahinang napailing. “You know what, I love your behavior

NANG MATAPOS siyang magluto ay inutusan niya si Ate Tina na tawagin si Callum. Pero bumalik ito na bagsak ang mga balikat at nakasimangot. Kumunot naman ang kanyang noo dahil sa facial expression nito.“What’s wrong, Ate Tinang?” Tumingin siya sa likuran nito, nagbabakasakali na kasunod nito si Callum. Ngunit wala siyang nakita. “Where’s Callum?”“Busog pa raw po siya, Miss Venice,” sagot nito.Bahagya siyang napangiwi at humugot ng malalim na hininga. She then nodded her head and forced a smile. “Pwede po bang pakibantayan na lang dito sa kusina? Pakihain na lang din po ng mga pagkain. Pipilitin ko po si Callum na kumain.”Tumango ito. “Sige, hija. Ako na bahala rito. Kailangan niyong dalawa na kumain dahil panay kayo trabaho. Hindi niyo na inaalagaan ang sarili niyo.”She bit her lower lip and nodded her head.Agad na siyang nagtungo sa kanilang silid para hagilapin ang asawa. Hindi naman kasi siya tanga para hindi mapansin na dahil sa nangyari kanina kaya nawala sa mood ang binata.

NANG MAGISING siya ay hindi na niya mahigalap ang kanyang asawa sa tabi. Dahan-dahan niyang dinilat ang kanyang mga mata at naglibot ng paningin. No one’s in sight. Nilingon niya ang kanyang tabi at nakitang mayroon pa rin itong bakas ng nangyari kagabi.A small smile appeared from his lips. Hindi niya maintindihan kung bakit. But remembering what happened last night is making him happy. Masaya siya sa kung ano ang nangyari and this is not what he expected to happen once they come back in Manila.Masasabi niyang nagiging mas malapit sila ng dalaga. He learned a lot of things about her that just make sense to him. Marami siyang natutunan tungkol dito. At sa isang linggong duty niya sa ospital, he could only stare at her using his spy cam. Pinapanood niya bawat galaw nito, bawat ngiti sa tuwing nagsasagot ng tawag, at bawat kunot ng noo na para bang hindi natutuwa. And he loves watching her.Yes, he said it right. He loves watching her while she’s busy doing all the paperworks for him.

“SO YOU were the one who told them to give them money monthly,” aniya. “But isn’t your allowance enough? Magkano ba ang allowance mo? Bakit hindi mo ‘yan sinasabi sa ‘kin?”“I only have thirty thousand per fifteen days,” sagot ng kambal.“That’s basically sixty thousand in a month.” Napahugot siya ng malalim na hininga. “How can you be so naïve and let our parents manipulate you like that?”Yumuko ito. “I’m sorry.”She couldn’t see the expression her twin has. Nakasuot kasi ito ng mask. Ngunit kitang-kita niya ang pagbakas ng guilt sa mga mata nito. Napahugot na lamang siya ng malalim na hininga at hinilot ang sintido.“You don’t have to worry a thing now,” usal niya. “Hindi mo kargo ang mga magulang natin.”“What do you mean, Veronica?” kunot noong tanong nito.Sumimsim siya sa kanyang hawak na cold coffee at prenteng sinagot ang kambal, “Callum, your husband, gave our parents two million. In exchange, they would stop bothering yon. Hindi ka na nila aabalahin pa, Venice. Rest assured

NAGISING si Veronica nang maramdaman niyang may kunng sinong humahaplos sa kanyang pisngi. Dahan-dahan niyang dinilat ang kanyang mga mata at ang unang bumungad sa kanya ang mukha ni Callum.And then she smelled the alcohol. Doon niya lamang napagtanto na nakainom ito. Agad siyang bumangon at napatingin sa orasan sa pader.“It’s already two. Bakit ngayon ka lang? Did something happen? Why are drunk?”Hindi ito umimik. He was just staring at her in the eyes.There are emotions in his eyes that is very hard for her to decipher. Hindi niya alam kung ano ang kanyang dapat na sabihin. She wanted to ask question but… her mind suddenly went blank.“Callum,” she called. “What’s wrong? May problema ka ba na hindi sinasabi sa ‘kin?”Mahina itong umiling at tipid na ngumiti sa kanya at humugot ng malalim na hininga. “Why did you still wait for me even after not replying to your messages?”“Alam kong busy ka,” sagot niya habang seryoso pa ring nakatingin sa mga mata nito. “Callum, may hindi ka ba