Alle Kapitel von Hiding My Sons From My Heartless Husband : Kapitel 281 – Kapitel 290

Chapter 274"K-Kio? Ano ba! Bitawan mo nga ako! Baka may makakita sa atin!" Pigil ko sa kanya pero patuloy pa rin ang paghatak niya sa akin hanggang sa makarating kami sa kwarto niya. "Uuwi na ako! Ano ba ang kailangan mo?" inis na tanong ko sa kanya.Rinig ko ang pagsara niya ng pinto bago ako harapin. "Ask me. Ask me everything you want and I will answer you honestly," aniya na lalong nagpainis sa akin."Para saan pa? Hindi mo ba narinig ang sinabi ko? Maghiwalay na tayo—""Did I agree? No. So we're not breaking up," pagmamatigas niya. "Kung ano man ang nakita mo sa amin ni Darla kagabi ay ginawa ko lang iyon para lubayan ka nila," paliwanag niya.Lubayan?"Hindi mo kailangang magpaliwanag—""Of course, I need to. You're my girlfriend and I'm not gonna let you misunderstand what you saw last night," aniya pa. "Darla is a crazy girl who's been obsessed with me since we were kids." Panimulang kwento niya. "Nakatakas lang ako mula sa kanya nang lumayo kami mula sa Manila. But I didn't e

Chapter 276Ilang oras na akong nakatitig sa telepono ko. Pero kahit anong tingin ko doon ay walang naging tugon si Kio sa mga mensaheng ipinadala ko.Ilang araw na ang nakalipas nang umalis sila. Pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin siya ma-contact. Ilang beses ko na siyang tinawagan pero hindi nagriring ang cellphone niya.Nakiusap ako kay Hilda kung magagawa niya bang itanong kay Drey kung nasaan si Kio, pero mismong kaibigan niya ay hindi alam kung saan sila nagpunta.Bukas ay magsisimula na ang pasukan pero hindi ko man lang magawang ayusin ang mga gamit ko dahil nag-aalala ako kay Kio.Ilang beses na akong nagpabalik-balik sa hacienda para magtanong sa mga kasambahay pero hindi rin nila alam kung nasaan sila.Kahit si Senyor ay wala sa mansiyon kaya hindi rin ako makapagtanong.Tamad akong lumabas ng bahay, makikipagkita kasi ako kay Hilda. Ang sabi niya ay nakausap niya daw si Drey kanina at mukhang may balita siya."Oh? Bakit namumutla ka? Para kang namatayan," ani ni Hilda

Chapter 278Isa, dalawa, tatlo, apat... lima? Hindi ko alam! Bakit ba kasi hilig kong bilangin kung ilang taon na ang nagdaan? Kahit ilang bilang ko ata, hindi na talaga siya babalik.Inis kong kinuskos ng brush ang panty ko. Nakailang kusot at brush na ako pero hindi pa rin natatanggal ang mantsa ng dugo! Bakit ba kasi puting panty pa ang sinuot ko kagabi? Nakakainis!"Oh? Bakit nakasibangot ang maganda kong girlfriend? Ang aga-aga, wala ka na sa mood," rinig kong sabi ni Wayne bago ako halikan sa pisngi."Kasi naman! Kung kailan puti na panty yung sinuot ko kagabi, saka pa ako nagkaroon ng buwanang dalaw! Nakakainis!" inis na sabi ko sa kanya."Gusto mo ba ako na ang magkusot ng panty mo?" nakangising sabi niya. Agad ko naman siyang tinulak palayo."Heh! Kadiri! Ang dumi-dumi nito tapos hahawakan mo?" hasik ko."Ano naman? Hindi ko naman ikakamatay kung ipaglaba ko ang girlfriend ko," aniya kaya lihim akong napangiti."Ayos lang, malapit na rin naman itong matanggal at saka isang pan

Chapter 280"Miss? Didn't you hear me? I said I need cold water and a lemon," ulit nito. Ramdam ko ang pamamawis ng mukha ko nang muli kong marinig ang boses niya.Parang lalabas ang puso ko mula sa katawan ko nang marinig ko ang yapak niya papalapit sa gawi ko. Naipikit ko na lang ang mga mata ko para hintayin ang sunod na mangyayari."Sir!" rinig kong sigaw ni Hilda. Napahinto naman siya sa paglapit sa gawi ko."What?" iritang sabi nito."A-Ano... yung tubig po andoon na..." hinihingal na sabi niya rito."Tss," hasik niya bago siya naglakad papalayo. Doon lang ako nakahinga nang maluwag nang tuluyan siyang umalis."Ayos ka lang ba?" nag-aalalang tanong sa akin ni Hilda nang makalapit siya sa akin. Tahimik naman akong tumango."Umuwi na lang tayo, please," pilit ko sa kanya."Sige, kukunin ko lang ang gamit ko," dali-dali niyang paalam.Napaupo na lang ako sa sahig dahil sa panghihina. Akala ko ay matapos ang ilang taon na nakalipas ay may lakas ng loob na akong harapin siya. Pero hin

Chapter 282Kinabukasan, dahil Sabado at wala akong pasok, umaga pa lang ay nasa hacienda na ako para alagaan ang senyor. Buti na lang ay hindi pa umuuwi si Kio. Ang sabi ni Ate Didi ay nasa Manila pa rin daw siya hanggang ngayon.Habang naghahanda ng makakain ng senyor ay tumunog ang telepono ko. Nang tingnan ko iyon ay nakita kong nagpadala ng mensahe si Wayne.Wayne:'Sorry, love, kung hindi muna tayo makakapagkita, super dami naming group projects ngayon :(' malungkot na sabi niya sa mensahe.Napangiti na lang ako nang mabasa ang mensahe niya.Maria:'Ayos lang, pero kailangan mong bumawi sa akin pagkatapos ng projects niyo. Galingan mo, okay? ヽ(●´ε｀●)ノ'Nang wala akong nakuhang sagot ay muli kong ibinalik ang cellphone sa bulsa.Naiintindihan ko naman kung abala si Wayne, lalo na at nasa kolehiyo na siya at kasisimula pa lang ng second semester nila."Maria, ayos na ba ang pagkain ng senyor?" tanong ni Ate Dainty sa akin."Ayos na po, Ate. Pupuntahan ko na lang po ang senyor sa ku