Lahat ng Kabanata ng เหมยฮวาฤดูหนาว: Kabanata 81 - Kabanata 90

เป่ยลั่วเหยียนพลันสะอึกในอก นางเห็นสายตาตำหนิจากรอบข้างก็ให้รู้สึกอึดอัดในใจยิ่งนัก แต่ก็มิอาจจะแก้ตัวอะไรออกไปได้ ได้แต่พยายามคิดหาคำแก้ต่างให้ตนเอง จ้าวเหมยฮวากลับไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้เอ่ยต่อ หญิงสาวค่อยๆ กล่าววาจาต่อไปด้วยน้ำเสียงเสนาะหูน่าฟัง ทว่ากรีดแหลมยิ่งนักในความรู้สึก“ท่านบอกว่าข้าไร้

จ้าวเหมยฮวากับจางฟงหันมาสบตากัน ใบหน้าทั้งคู่มีรอยยิ้มยินดีบังเกิดขึ้น ลูกกลอนสะกดสำนึกนั้นแม้ผู้ใดถูกฤทธิ์ผู้นั้นจะสูญสิ้นสติสัมปชัญญะของตน ไร้ซึ่งความคิดใด บอกหนึ่งไม่มีสอง บอกตายมิมีเป็น ไม่มีทางที่เรียกแล้วจะแสดงอาการใดๆ หากผู้ควบคุมมิสั่งการทว่ายามบุตรีเอ่ยปากเรียก แม้จะเพียงแค่สองคำ จ้าวหมิงห

เมื่อนางกับอาจารย์ตาทราบข่าวก็ได้หารือกันก่อนแล้ว โดยเฉพาะท่านอาจารย์ตานั้น มั่นใจเต็มร้อยเลยทีเดียวว่าบิดาต้องถูกลูกกลอนสะกดสำนึกของแคว้นต้าเป่ย ใบหน้างดงามยิ่งมีรอยยิ้มกว้างขึ้น เมื่อนึกถึงคนที่ปากพร่ำด่า แต่กลับเป็นคนแรกที่เชื่อมั่นจากหัวใจว่าบิดาไม่มีวันทรยศต่อนางกับมารดา“เฮอะ อย่างไอ้เด็กโง่นั

ณ แคว้นต้าเป่ย“ฮูหยินขอรับ ยามนี้ในแคว้นต้าเป่ยมีแต่มือสังหารดักอยู่ พวกเราไม่อาจลอบออกไปได้เลย ยิ่งสภาพร่างกายของท่านในยามนี้แล้วด้วย”จงหยางเอ่ยบอกสตรีผู้เป็นนาย ใบหน้าผู้คุ้มกันมีร่องรอยแห่งความอ่อนล้าปรากฏอยู่ในที ดวงตาฉายแวววิตกต่อความปลอดภัยของคนตรงหน้าอย่างยิ่งผู้เป็นนายแสดงท่าทางบ่งบอกว่าเ

ณ จวนไร้พ่ายร่างอวบอิ่มขององค์หญิงจากต่างแคว้นเวลานี้นั่งสงบนิ่งอยู่บนเตียงไม้เนื้อแข็ง ทว่าใบหน้างามยวนใจนั้นปรากฏริ้วรอยของความร้อนรน ดวงตาทรงเสน่ห์ประหนึ่งมีเปลวไฟคุโชน นางตวัดสายตาเคียดแค้นใส่จางฟงอย่างเปิดเผย ก่อนเงาร่างในชุดสีชมพูอ่อนจะค่อยๆ เข้ามาในสายตา เจ้าของเงาร่างนั้นก็คือคุณหนูตระกูลจ้