บททั้งหมดของ A Taste of Temptation : บทที่ 1 - บทที่ 10

MAXINE POV I am Maxine Avrielle Griego Perez—a chef, a CEO, and a woman who built her empire from scratch. Galing ako sa mayamang pamilya, pero hindi ako umaasa sa kanila. I earned my first billion at the age of 20, not because of privilege, but because I worked my way through it. While studying in Italy, I climbed my way up—dishwasher, prep cook, server. I chose that life. I needed to feel the fire of the kitchen, not just flaunt a diploma. Grit over glamour, always. Ngayon, naka balik na ako sa Pilipinas para sa huling hakbang ko—ang certification ko sa culinary school na pagmamay-ari ng kaibigan ni Dad. I’m finally back, and on my way to Uncle Royce’s culinary school. •PHONE RINGS• “Hello, Dad.” Sagot ko habang binubuksan ang car window. “Hi, sweetheart. Hindi mo man lang sinabi na uuwi ka na. Sana napasundo ka namin ng mga kuya mo.” may halong pag-aalalang sabi ni Dad. “Don’t worry, Dad. Busy sila kuya, and I’m already a grown woman. 25 na ako, kaya chill lang.” Sagot ko

MAXINE POV Two weeks have passed. And honestly? Nakakapagod.Kusina sa umaga, training buong araw, tapos gabi—review for my certification exam. Pero at least ngayon… Sunday. Finally, pahinga. Well, konti. I still had things to do. After church, balak kong bisitahin ang mga kumpanya ko. Surprise inspection ‘ika nga. Kasi kung kailan wala ang CEO, dun lumalabas ang mga nagfi-feeling boss. On top of that, may product launch din today. Tatlong bagong items. And the face of that campaign? Si Sandra. She’s more than just a pretty face. She’s kind, graceful, and may charm na hindi pilit. Parang siya yung tipo ng babae na effortless ang dating. The total opposite of me, maybe. Pero okay lang. I like being the bossy sometimes, when needed, specially. I finished getting ready early and decided to ride alone. Gusto ko ng tahimik na biyahe. Kaya habang nasa kotse, I called Jewel, my secretary-slash-P.A.-slash-life-saver. Five rings. “Hello, Ma’am Rielle. Sorry it took a bit. Anything u

MAXINE POV Finally, last week ko na 'to! After weeks na parang araw-araw akong kinukulam sa ugali ng anak ni Tito Royce. Buti na lang talaga at magagaling ang mga tauhan ko—hindi ko na kailangan mag-alala sa mga business ko. Today, I wore my usual pang-work outfit—plain shirt, jeans, and rubber shoes. Wala munang pa-boss outfit, trabaho mode tayo ngayon. Nag-drive na ako papunta sa Moonlight kahit sobrang aga pa. Like, 6AM pa lang, besh. Pero sabi ko nga, gusto ko ng less stress this week. Pagdating ko sa resto, sa backdoor na ako dumaan. May ilaw na kasi sa loob, so I figured may tao na. “Ahhh… yes!” sigaw ng babae. Napahinto ako sa pagbukas ng pinto. What the hell? Tama ba 'yung narinig ko? Ungol ba 'yon ng babae?! Ang aga-aga, may ganap na agad? Tahimik akong sumilip sa likod ng kusina. Narinig ko ulit. “Harder! More!” WTF. Confirmed. Hala ka, dzai. Mali ata ang oras ng punta ko. Sinundan ko ang tunog. Galing sa office ni Kuya Timothy?! Pagkasilip ko sa siwang ng gla

MAXINE POV“Tell me when you’re ready for the thrill.” Bulong niya ‘yon sa tenga ko—mababa, punong-puno ng pagnanasa pero may kakaibang lambing na parang gusto kong malunod. Shit. Ramdam ko 'yung kilabot na dumaloy sa batok ko pababa. Hindi ko na alam kung ano bang mas mabilis—yung tibok ng puso ko o yung pag-iinit ng buong katawan ko.Hindi ko siya sinagot. Kasi ano pa bang sasabihin ko kung mismong katawan ko na ang sumisigaw ng "Oo"? Lasing ako, oo. Pero hindi ako tanga. Alam ko kung anong gusto ko ngayong gabi. At siya ‘yon. Si Timothy.Kinagat ko ang labi ko, nagpigil pa kunwari. Pero sa totoo lang, gusto ko na lang siyang sungaban ng halik at hindi na bitawan. Kaya nang hawakan ko ang batok niya, hinalikan ko siya. Madiin. Matagal. Mapusok.Parang lahat ng galit ko sa kanya, lahat ng inis, lahat ng tanong—naubos sa halik na ‘yon.Ipinasok niya ang daliri niya sa loob ko. Naramdaman ko ang pag-galaw ng daliri niya sa loob ko—mainit,

MAXINE POVNagising ako na tulog pa si Timothy sa tabi ko. Tahimik, parang anghel, pero alam ko sa sarili kong hindi ako pwede masanay sa ganito. Dahan-dahan akong umalis sa kama, pilit hindi gumawa ang kahit anong ingay. Kinuha ko ang mga damit ko at dumiretso sa gilid ng kama kung saan nakita ko ang digital watch sa nightstand— 5:09 PM na pala. Ang bilis ng oras.Sinuot ko na agad ang mga damit ko kahit dama ko pa rin ang hapdi sa pagitan ng mga hita ko.Pakiramdam ko, bawat hakbang ko, may paalala sa akin ng ginawa naming kasalanan... o kalandian, whichever fits better.Lumabas ako ng bahay niya na hindi na siya ginising. I booked a Grab mula sa telephone niya, dahil nasa kotse ko ang phone ko—wala rin akong balak pang magtagal. Nasa restaurant niya pa rin ang sasakyan ko, kaya doon ako dumiretso.Pagdating ko sa Moonlight kitchenette, kinuha ko ang susi ng kotse ko sa staff. Nagpasalamat ako kay Ella at sinabi kong