Lahat ng Kabanata ng Wala Kasing KATULAD: Kabanata 851 - Kabanata 860

Kahit na napaatras ni James sina Sylvester at ang Thunderstorm Sect, nanatili siyang alerto. Alam niyang may isa pang Grandmaster mula sa Shalvis family na hindi pa nagpapakita.Tatlo silang sabay na umatake kanina… nasaan ang pangatlo?Biglang— “James!” Sigaw ni Jasmine mula sa likuran.Agad siyang umikot, inihampas ang Dragonslayer Sword— ngunit huli na.Ang Martial Arts Grandmaster ng Shalvis family ay nakatayo na roon, hawak si Jasmine sa isang kamay at si Lizbeth sa kabila. Para bang dalawang manika lang silang dinampot.Bago pa makagalaw si James, tumalon ang Grandmaster at lumapag sa tabi ni Kristoff, hawak pa rin ang dalawang babae na parang wala silang bigat.Kahit anong pagpupumiglas nina Jasmine at Lizbeth, hindi sila makawala. At kahit gusto nilang tapusin ang sariling buhay, alam nilang hindi sila makakagalaw sa bakal na pagkakahawak ng Grandmaster.“HAYAAN MO SILA!” Kulog ang boses ni James, at ang kanyang mamamatay-taong aura ay kumalat, bumalot sa buong Shalvis family.

Bumuhos ang dugo mula sa kasukasuan kung saan dating nakakabit ang kaliwang braso ni Kristoff. Kahit naputol na, ang kamay ay nakakapit pa rin kay Lizbeth—isang huling paghihiganti ng demonyo.Mabilis na gumulong si Lizbeth palayo, sinamantala ang pagkagambala. Nakawala siya sa pagkakahawak ng putol na braso, hingal at nanginginig.Sa gitna ng sakit at galit, sumigaw si Kristoff, at sa isang bugso ng poot, sinipa niya ang puting lobo nang buong lakas—isang sipa na nagpasabog ng bato sa likuran nito.Ngunit ang puting lobo ay dumulas lang nang ilang talampakan, bago muling tumayo, walang bakas ng pinsala. Sa lakas ni Kristoff—isang antas na halos katumbas ng isang Great Grandmaster—ang sipa niyang iyon ay dapat nakamamatay.Pero ang puting lobo ay hindi ordinaryong hayop. Sa lakas nito, katumbas ito ng isang Martial Arts Grandmaster.Ang mga sigaw ni Kristoff ay agad na nakakuha ng atensyon ng kanyang mga tauhan. Iniwan nila ang labanan laban sa Thunderstorm Sect at nagmadaling tumakbo

Naramdaman nina Kristoff at Kenneth na may mali nang makita nila ang pagbabago sa ekspresyon ni Leviathan—isang malamig, gutom‑sa‑kapangyarihang tingin na lalo pang nagpaalab sa kanilang sariling pagnanasa sa draconic essence.Dalawang hakbang pa lang ang layo ni James, ngunit ramdam niya ang nakakabinging bigat ng tingin ni Leviathan. Para siyang tinutusok ng libong karayom sa bawat segundo.“Totoo ba ’yan? Kinain mo na ba ’yan?” tanong ni Leviathan, malamig at walang emosyon.Tahimik na tumango si James.“Kaibigan ko sila, Papa! Si James lang—”“KATAHIMIKAN.”Isang matalim na putol sa salita ni Colin. Agad na lumapit ang dalawang master mula sa Shadow Estate, hinawakan siya sa magkabilang braso, at itinulak palayo, parang wala siyang halaga.Pagkaalis ni Colin, iniunat ni Leviathan ang kamay kay James.“Isuko mo ang draconic essence, at palalayain kitang buhay.”“Mr. Zare,” singit ni Kristoff, pilit na kalmado, “nilamon na niya ang draconic essence ilang oras na ang nakalipas. Malam

“D*nm ito!” Pinilit ni Kristoff na tumayo, pinupunasan ang dugo sa sulok ng kanyang bibig. “Halika! Kailangan nating bumalik agad at sabihin sa ama ko na lumitaw ang draconic essence—pero kinain ni James! Breaking news ’yan!*”Nang makita ni Kenneth na umalis na si Kristoff, agad din siyang sumunod kasama ang kanyang entourage. Wala nang dahilan para manatili—lalo na’t wala na silang makukuha.Samantala, sina James, Jasmine, at Lizbeth ay tahimik na sumunod kay Leviathan patungo sa dalampasigan. Sa di-kalayuan, sumusunod ang puting lobo, parang bantay na hindi na maiiwan.Lubos ang pasasalamat ni James sa nilalang na iyon—ito ang nagligtas kina Jasmine at Lizbeth. Ngunit alam niyang hindi niya ito maaaring pilitin na umalis sa Dragon Island… o iyon ang akala niya.Nang makita nina Jasmine at Lizbeth ang puting lobo, yumuko sila at tinawag ito nang may lambing.At sa gulat nila, lumapit ang lobo, hinagod sila sa pisngi, parang isang masunuring alagang lobo kaysa isang nilalang na kayan

Hindi nagtagal matapos umalis sina James at Leviathan, dumating sina Kristoff, Sylvester, at Kenneth sa dalampasigan.Nang makita ni Godrick ang malubhang nasugatan na si Kristoff, agad siyang napakunot-noo, halatang naguguluhan.“Mr. Shalvis, sino ang naglakas-loob na saktan ka nang ganyan sa isla na ito?”Huminga nang malalim si Kristoff, pilit pinapakalma ang sarili. “Nakatagpo ako ng isang mabangis na hayop, Mr. Deragon. Sa laban namin ko nakuha ang mga pinsalang ito.”Hindi niya kailanman sasabihin ang totoo. Mas kaunting tao ang nakakaalam tungkol sa draconic essence, mas mabuti. Kung malaman ng pamilya Deragon na si James ang kumain nito, wala nang pag-asa ang Shalvis family.Ngumisi si Godrick—isang mapanuyang smirk.“Isang mabangis na hayop? Halatang pinutol ang kamay mo. At napakalinis ng hiwa. Sa tingin mo ba maniniwala akong gawa ’yan ng hayop? Para mo akong ginagawang tatlong taong gulang.”Hindi nakasagot si Kristoff. Ibinaba niya ang ulo, hindi alam kung paano ipapaliwa