All Chapters of Fake Friend เพื่อนเล่น (ต้อง) เล่นเพื่อน: Chapter 11 - Chapter 20

อลินดาไม่อยากต่อล้อต่อเถียงเขาอีก กระทั่งเธอทาครีมบำรุงเสร็จ เธอทิ้งตัวลงบนที่นอนพร้อมเข้าสู่นิทราเพียงไม่นานธาวินออกจากห้องน้ำ เห็นเธอนอนหลับไปแล้ว ก็รีบใส่กางเกงบ็อกเซอร์ แล้วกระโดดขึ้นเตียงไปนอนกอดเธอ“อื้อ” อลินดาถูกเขาก่อกวน ธาวินใช้ท่อนแขนกระชับกอดเอวเธอไว้แนบชิดกับตัว แล้วใช้จมูกกดที่ซอกคอไล้จนถึงพวงแก้มใส“จะนอน” น้ำเสียงอู้อี้ปนความหงุดหงิด อลินดาสะบัดสะบิ้งกระเถิบตัวหนี ธาวินก็ขยับตามไปกอดแต่คราวนี้เขายกศีรษะเธอขึ้นแล้วใช้แขนตัวเองเป็นหมอมหนุนให้กับเธอ เหมือนที่ทำทุกวันตั้งแต่เธอได้มาอยู่ที่ห้องเขา (ถาวร)เช้าของวันต่อมาทั้งสองกำลังเดินทางไปมหาวิทยาลัย วันนี้อลินดามีเรียนเช้า ส่วนธาวินเรียนช่วงบ่าย และแน่นอนว่าธาวินคือคนขับรถส่วนตัว เขาไม่ปล่อยให้เธอขับรถไปมหาวิทยาลัยคนเดียวนับตั้งแต่ที่อลินดาได้ขนย้ายข้าวของส่วนตัวบางส่วนมาอยู่ที่ห้องเขาขณะที่ไฟจราจรยังไม่เปลี่ยนสี ธาวินใช้ช่วงจังหวะที่รถกำลังติด เขาเอื้อมไปหยิบสิ่งของสิ่งหนึ่งบนเบาะหลัง“อะไร”“ที่อยากได้” อลินดารับมางง ๆ แต่พอเห็นตัวหนังสือบนหน้าซองว่าคืออะไร เธอก็ร้องดีใจ หอมแก้มเขาเป็นการขอบคุณ“รู้ได้ไง”“พูดทุกวัน

ธาวินกระแทกจานลงบนโต๊ะ พร้อมกับดึงคอเสื้อเจโรมให้ลุกจากที่นั่ง นี่มันที่ของเขา ใครเสือกให้มันมานั่งตรงนี้ “กิน” ธาวินสั่งอลินดา ไม่อยากให้เธอไปสนใจมันมาก “พี่ขอโทษแทนเพื่อนพี่ด้วยนะเจโรม” อลินดาขอโทษแทนธาวิน เขาทำกิริยาไม่ดีใส่ เมื่ออีกฝ่ายยังไม่ได้ทำอะไร เพียงแค่นั่งที่เก้าอี้เขาเท่านั้น “ทำไมต้องขอโทษ” ธาวินถามเธอเสียงเข้ม ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วหนัก“อย่างน้อยก็ควรจะบอกกันดี ๆ ” เจโรมพูดกับธาวินอย่างใจเย็น แต่อีกฝ่ายกลับไม่มองหน้า ส่วนโอปอลเธอยืนอยู่เฉย ๆ ไม่ได้พูดเข้าข้างใคร มองสมรภูมิที่เพิ่งจะเริ่มแล้วมันรู้สึกสะใจ “เพื่อน แกขอโทษน้องเขาเถอะ แกผิดที่ไปดึงเสื้อน้องแบบนั้น”“ใครใช้ให้มานั่ง” “เพื่อน”อลินดาส่งสายตาคาดโทษคนผิดเต็มประตู ธาวินพ่นลมหายใจอย่างเบื่อหน่ายอย่างจำยอม “ขอโทษ” “ครับ ผมไม่ถือสา พี่รักครับตอนเย็นเจอกัน” เจโรมยอมรับคำขอโทษ เขากล่าวลาอลินดาแล้วเดินออกไป ใบหน้าหล่อหันมองโอปอล ผู้หญิงคนนี้คือตัวต้นเหตุของทั้งหมด “ไปไหน” สุ้มเสียงธาวินแข็งกร้าว ดวงตาคมเข้มปราศจากความอ่อนโยน เขากำลังมองเธออย่างคาดคั้นเอาคำตอบ นี่เธอจะไปไหนกับไอ้หน้าปลาลิ้นหมานั่น “นี่แกนัดน้องไป

เสียงดูดกลืนทำเอาคนฟังมวลท้องน้อย มันเสียวซ่านจนอยากจะปล่อยน้ำใส่เขาอีกหลายรอบ“ปล่อยออกมาอีก อื้ม”“เพื่อน อ๊า~เร็ว ๆ”ก้านนิ้วยาวนิ้วที่สองถูกขยับเข้ามาในกายเธอจนสุด ธาวินควานนิ้วเร็วในช่องทางคับแคบ มองสีหน้าอลินดาดูทุรนทุรายนิ้วร้ายบดคลึงเนื้อในโพรงสาว ปลายนิ้วครูดผนังเนื้อสีชมพูนุ่ม เสียงกระเส่าครางออกจากปากอลินดา ปากหยักประดับรอยยิ้มบนใบหน้า เมื่อเขากำลังจะพาเธอไปถึงเส้นขอบฟ้าเสียงน้ำเฉอะแฉะในรูสาว ถูกธาวินจ้วงเร็ว ๆ ในครั้งสุดท้าย นิ้วโบ้งบี้บดกระสันที่ด้านนอก“อ๊าง เพื่อน~” เพียงไม่กี่อึดใจ อลินดาเกร็งกระตุกแรง ฉีดน้ำสีหวานใส่เต็มเรียวนิ้ว เธอหอบหายใจกระชั้น เนื้อตัวอ่อนระทวยธาวินจับถอดกางเกงชั้นในของตัวเองออก แล้วจับคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นนั่ง อลินดารู้หน้าที่ใช้มือรูดความเป็นชายที่ขยับขยายพองชี้หน้าเธอเป็นเส้นตรง“ซี๊ด” เพียงแค่สัมผัส ความอุ่นร้อนบนเส้นเลือดปูดโปนกระตุกดิ้น มือบางนุ่มนิ่มกำรูดไปเรื่อย ๆ เรียวลิ้นเล็กแตะลงบนปลายหัวบานมีน้ำสีใสติดอยู่รอบ ๆ“รักครับ รัก...” ธาวินครางกระเส่าเป็นชื่อเธอ เขาก้มมองเธอที่กำลังใช้ปากครอบแก่นกายใหญ่ ดวงตาหวานช้อนมองเห็นเขากัดริมฝีปาก เส

EP.13 รถยนต์ยุโรปคันหรูขับเคลื่อนจอดในลานจอดหลังตึกคณะวิศวะ ทันทีที่ชายหนุ่มก้าวลงจากรถ ตะวันเพื่อนร่วมคลาสเดินเข้ามาทักทันทีที่เห็นรถของเขาจอดอยู่ใกล้ ๆ“ตกลงจะเข้าไหมกิจกรรมรับน้อง สัปดาห์หน้าแล้วนะเว้ย” “น่าเบื่อ” “เข้าหน่อยน่า ชวนรักมาด้วยสิ” “เพื่อ” “เปิดตัวไง จะได้ไม่มีผู้ชายคนไหนกล้ายุ่ง” ทั้งที่เป็นคนปฏิเสธทุกกิจกรรมตั้งแต่ปีหนึ่งจวบจนถึงปีสี่ เขาไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบพบปะคนเยอะ ๆ ไม่ชอบเสียงดัง เอาเป็นว่าเขาไม่ชอบเหี้ยอะไรเลย แต่พอตะวันยกอลินดาขึ้นมาเป็นข้ออ้างให้เขาเข้าร่วมกิจกรรมในสาขา ธาวินก็เกิดความลังเลบนใบหน้า “หลายวันก่อนกูเห็นไอ้เชสเตอร์รุ่นน้องปีสองยืนคุยกับผู้หญิงของมึงอยู่ที่ตึกการบิน กูไม่รู้ว่าคุยอะไรกัน แต่ถ้าดูจากภาษากาย ไอ้เชสเตอร์มันคงบอกชอบรักนั่นแหละ แม่งเขินหน้าแดงจัดเลย” นั่นไง เธอแม่งฮอตสัส และนี่คือสิ่งที่ทำให้ธาวินหนุ่มหล่อประจำมหาวิทยาลัยยอมตกลงเข้าร่วมกิจกรรมในปีนี้เป็นปีแรก และเป็นปีสุดท้ายของการศึกษา“กูอยากเห็นหน้าไอ้ลอบสเตอร์”“เอาซะกูหิว น้องมันชื่อเชสเตอร์” “จะชื่อเหี้ยอะไรก็ช่าง พากูไป” น้ำเสียงเฉียบขาด ดวงตาคมขึ้นทอประกายอำมหิตวา

“อ่าวรัก นี่เธอควงผู้ชายสองคนเลยเหรอ” โอปอล เพื่อนสาวที่ห่างกันไปเอ่ยทักทายแล้วหยุดอยู่ตรงหน้าคนทั้งสาม“อย่าเอาความแรดของเธอมาเหมารวมถึงฉัน”“ไม่ต้องไปสนใจ ผู้หญิงร้อย...เลย” ธาวินวาดรูปปากสระอวย เป็นคำด่าอวัยวะเพศชาย ก่อนจะพาเธอเดินออกห่างจากชะนีที่ชอบทำตัวเหมือนสัมพเวสีตามติดไปทุกที่โอปอลยืนกำหมัด ดวงตาสวยเฉี่ยวฉายประกายคมกริบด้วยอารมณ์ขุ่นเคืองเมื่อเธอถูกธาวินด่าหยาบคาย ออกโรงปกป้องอลินดาอยากจะอ้วกเธอยืนแค่นหัวเราะในลำคอ มองพวกเขาเดินจับมือกันจนน่าหมั่นไส้ แถมยังมีผู้ชายอีกคนที่ดูแล้วก็คงจะชอบอลินดาด้วยเหมือนกัน รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตา เหมือนจะเป็นเพื่อนร่วมคลาส เพราะวิชาต่อไปเธอต้องเข้าเรียนด้วยเหมือนกันฉับพลันมีข้อความใครบางคนถูกส่งมา โอปอลกดเข้าไปดู เรียวปากสีแดงระบายยิ้มได้กว้างขึ้นเมื่อคู่นอนขาประจำส่งข้อความมาเธอจึงตอบกลับไปว่าเจอกันที่คอนโดของชายหนุ่มในช่วงเย็นหลังจากเลิกเรียน เมื่อพิมพ์ข้อความเสร็จนัดแนะกับอีกฝ่ายเรียบร้อย โอปอลถึงจะเดินขึ้นไปบนตึกเรียน เปิดประตูหลังห้อง เดินผ่านอลินดา ธาวิน และชายหนุ่มที่เธอเห็นว่าเขาก็เดินตามคนทั้งสองไปติด ๆเห็นว่ายังมีที่ว่างให้นั่งอ