Lahat ng Kabanata ng The Mafia Boss Ex : Kabanata 11 - Kabanata 20

“I don't know them, Clarke. Pero nagpasalamat ako kasi kung hindi dahil sa taong ‘yun. Siguro wala na ako dito ngayon.”Sambit naman ni Ariella. I guess wala nga talagang alam si Ariella. Maybe I should try to ask Tito Fidel Esteban about them. Hindi kasi talaga maalis sa isip ko ang taong iyon at kung babae ba siya or lalaki. At kung babae man siya ay gusto ko sanang makilala siya para personal na magpasalamat sa kanya. Napaigting naman ako ng biglang tapikin ni Ariella ang balikat ko. “Clarke, okay ka lang bakit bigla ka na tahimik diyan?” Ariella, asked. Sina Jax at Lance naman ay natawa sa naging reaksyon ko. Kaya kaagad ko silang pinandilatan ng mga mata ko na ikinatakot naman nilang dalawa. “Wala. May naalala lang ako, Ariella.” “Kung hindi ang taong nag ligtas sa atin ang iniisip mo. I'm sure si Ev….”Takte! Mabuti na lang at mabilis kong natakpan ng mga kamay ko ang bibig ni Jax, dahil sa kadaldalan niya. Dahil kung hindi I'm sure makikilala ni Ariella, si Ever

“Clarke, okay ka lang?”Nag-aalalang tanong ni Jax sakin. “May masakit ba sayo?”Sambit naman ni Lance, habang pinagmamasdan ang mga pasa ko sa katawan. “Ang sabi ng doctor minor injuries lang daw ang natamo mo. Sino ba ang mga taong nambugbug sayo Clarke?”Muling tanong ni Lance. Kita ko rin ang pag-aalala sa mga mata niya at sa mga mata rin ni Jax. “Hindi ko sila kilala Lance, Basta bigla na lang nila akong inabangan sa may parking lot ng bar. Tapos may mga dala pa silang baseball bat at mga pamalo na yari sa kahoy, kutsilyo. At ang Lider lang nila ang may hawak ng baril.”Pagsasalaysay ko sa mga nangyari. “Mabuti na lang may tumulong sakin at sumalo ng bala na tatama sana sa akin. Nandito ba siya?” Palinga-linga kong tanong kay Lance at Jax. “Kami lang ang kasama mo rito Clarke, nalaman lang din namin ni Lance, ang nangyari sayo dahil sa mensahe na natanggap ko sa isang unknown number.” Si Jax, nang ang sumagot pagkatapos ay naupo ito sa upuan na nasa gilid ko. Lumapit din

“Thank God, you're awake Everest.”Sambit ni Ynna. Halata rin sa mga mata nito na wala siyang tulog. As in silang lahat talaga mukhang puyat. Siguro ay dahil ‘yon sa palitan nilang pagbabantay sa akin. “What happened to you, bakit na baril ka sa Macau?”Nag-aalala na tanong naman ni Kelvin. Medyo na tawa nga rin ako sa itchura nya, para na kasi siyang panda dahil sa dilim ng eyebags nya. Pero bumagay naman ito sa singkit nyang mga mata. “Wag na lang siguro natin pag-usapan ang nangyari sa akin sa Macau.”Sambit ko. Ngunit sabay-sabay naman nila akong tinaasan ng mga kilay nila. “At bakit magkasama kayong dalawa ni Timothy sa Macau?”Ambria ask habang palipat-lipat ng tingin ang mga mata niya sa amin ni Timothy. “Sabihin nyo lang sa amin ang totoo, promise hindi kami magagalit.”Muling sambit ni Ambria. Humugot muna ako ng lakas ng loob bago ako nag-salita. Tumingin din ako kay Timothy at nang makita ko nga ang hudyat ng pagtango nya ay wala na nga akong nagawa kung hindi ang sa

Shit! I don't want him to see me cry, pero damn it! Kung bakit ba kasi sumakto rin ang pagbagsak ng mga luha ko sa mga mata, habang nagkatitigan kami ni Clarke. Kaya ito hindi ko tuloy mapigilang ang makaramdam ng inis dahil sa pagpapahamak sa akin ng mga luha kong ito, binigyan mo lang talaga si Clarke ng idea na mahal ko pa siya, at nasasaktan parin ako sa bawat titig niya. Ngunit nagising nalang ako habang tahimik na kinakausap ang isip ko ng biglang magsalita ang professor namin kaya halos lahat kami natuon ang atensyon sa kanya. “Hindi ako makakapagturo ngayon sa inyo, dahil may meeting kaming lahat ng mga professor. Pumarito lang ako sandali para ipaalam sa inyo na meron kayong hiking activity next week kaya aasahan ko na makakasama kayong lahat, dahil nakasalalay ang mga grades nyo dyan.” “Okay, all of you can go home now, drive safe everyone!”Pahabol pa na mensahe ng professor namin. Naghiyawan at nagtatalon naman ang mga classmate ko dahil sa inanunsyon ng professor nami

“Tse!”Mahinang bulong ni Charles, na narinig ko naman. Bubulong nanga lang sa sarili narinig ko pa. “Hays! Clarke, kahit galit ka at gusto mo akong patayin ay mahal parin kita at hindi ako mapapagod na ipagtanggol ka.” “Hindi ako nagbibiro Everest, kaya wag mong gawing joke ang sinasabi ko sayo!”Mariing nasambit ni Clarke. At sa tono pa lang ng boses niya’y talagang pinagbabantaan niya ako. Kaya tumahimik na lamang ako at ibinaling ang paningin ko sa labas ng bintana nang sasakyan. “Hays! Hanggang kailang ka ba ganyan sa akin Clarke? Kailan mo ba talaga ako pakikinggan? Hanggang kailan mo ba paniniwalaan ang lahat nang mga kasinungalingan sayo ni Don Roman? Mahal kita Clarke—pero Paano kung mapagod na akong mahalin ka?” “And now you're so quiet? Takot ka ba sa sinabi ko, pero bakit hindi ka na takot nang pinatay mo si Sam?"Sambit niya saka galit ako tinignan. Ako naman ay inirapan na lamang siya at tinuon ang atensyon ko sa cellphone ko. “If you would just let me ex