บททั้งหมดของ State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด: บทที่ 81 - บทที่ 90

“หมู่นี้เป็นไรเนี่ย ไม่สบายบ่อยชะมัด” เค้กมุ่ยหน้าใส่ทันทีที่เห็นฉันปรากฏตัวขึ้นที่มหาลัย ฉันถอนหายใจยาวพรืดไม่รู้จะอธิบายยังไงดีเหมือนกัน แต่ที่บอกว่าป่วยก็ไม่ได้โกหกนะ เมื่อวานที่หยุดไปก็เพราะไม่สบายจริงๆ นั่นแหละ เนี่ยก็ยังมีอาการเพลียๆ หลงเหลืออยู่นิดหน่อย ไม่รู้เพลียเพราะยังไม่สร่าง

ภาพเหตุการณ์ที่มีอะไรกันผุดขึ้นมาในหัว ฉันรีบส่ายหน้าไล่ความทรงจำเหล่านั้นทิ้งไป ส่งรอยยิ้มขอบคุณคลื่นที่มาส่งก่อนหันมาเปิดประตูลงจากรถฉันยืนมองส่งรถสีดำเรียบหรูสองประตูของคลื่นไปจนลับสายตา ก่อนหันกลับมามองบ้านตัวเองอย่างคิดถึง ไฟข้างในปิดหมดแล้ว มีเพียงโคมไฟหน้าประตูทางเข้าบ้านที่เปิดทิ้งไว้ กำลัง

ริมฝีปากร้อนจัดโน้มลงมาซุกที่ซอกคอโดยสะโพกก็เด้งใส่ไม่หยุด ฉันกลั้นเสียงครางไม่ไหวอีกต่อไป ทั้งนิ้วที่บีบคลึงอยู่บนยอดอก ทั้งปลายลิ้นที่ตวัดไล้เลียขบกัดซอกคอจนเจ็บจี๊ด ทั้งช่วงล่างที่ส่งเสียงกระแทกอย่างเมามัน ทำให้เกิดกระแสอารมณ์ที่ยากจะต้านทานพลุ่งพล่านไปทั่วทุกอณูร่างกาย กรีดเสียงร้องดังระงม บรรยา

ใต้ชายคาบังแดดมีรถสี่คันจอดอยู่... อยู่กันครบคนเลยสินะฉันสูดหายใจเข้าปอดลึกก้าวขายาวๆ อย่างมั่นคงเข้าไปในเซฟเฮาส์ แอร์เย็นฉ่ำพัดปะทะผิวหน้าทันทีที่เปิดประตูออก เสียงทีวีดังแซ่ด ใครบางคนกำลังนั่งอ่านนิตยสารพร้อมกับทานของว่างบนโต๊ะหน้าทีวีหันมามองทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตู“เฮียหมู....”“หืม”เฮียต

“.....”“ถ้าท้องจะได้ตั้งหลักกันทัน”“นี่! หยุดแช่งฉันสักทีได้ไหม”เพนนีขึ้นเสียงใส่ ดวงตามีน้ำใสๆ เอ่อคลอท่าทางโกรธและกลัวในเวลาเดียวกัน เห็นแล้วก็อดสังเวชใจไม่ได้ ปกติฉันไม่ใช่คนโผงผางแบบนี้ จะพูดหรือทำอะไรแต่ละครั้งก็จะคิดคำนึงก่อนเสมอว่าจะทำร้ายจิตใจคนรอบข้างหรือเปล่า แต่พอได้สัมผัสกับความน่ากลั