FAZER LOGINเธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น... ปัง!! ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
Ver mais“เมาหรือเปล่า?”ริกกี้เอ่ยถามระหว่างอยู่ในลิฟต์ มือโอบเอวบางเอาไว้หลวมๆ“หือ เปล่า นิ้งไม่ได้แตะเลย”“ไม่ได้ดื่มเหรอ”“ไม่สิ เนี่ยมีกลิ่นเหล้าที่ไหน”สาวเจ้าไม่พูดเปล่าแต่เขย่งเท้าขึ้นคว้าต้นคออีกฝ่ายลงมาประกบริมฝีปาก รสจูบที่เต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนทำคิ้วเข้มขมวดมุ่น ไหนว่าไม่ได้ดื่มไง ทำไมกลิ่
“เหมยไปเมืองนอกแล้วอ่า... สงสารหนูมีน”คะนิ้งพูดขึ้นมาระหว่างเดินเข้าสู่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยพร้อมกับเพื่อนๆ ในกลุ่ม เลโอซึ่งเป็นคู่สนทนาพยักหน้าอย่างเห็นด้วย“เทียน!”ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเทียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เพื่อนๆ ในกลุ่มที่กำลังฟังเรื่องเหมยจากคะนิ้งและเลโอหันไปมองเจ้าของเสียงทันที“พี
“อย่าพาภามมาที่นี่อีก ไม่งั้นฉันโกรธจริงๆ ด้วย”“เพนนี... ทำไม ฮาน...”คะนิ้งมองท่าทีโกรธกรุ่นของเพนนีด้วยความสับสน กำลังจะถามว่ามันเรื่องอะไร ทำไมต้องโกรธหนักแบบนั้น ร่างสูงของฮานก็เดินตามออกมาเฉลยข้อข้องใจของคะนิ้งทันทีฮานไม่พูดอะไร เพนนีก็เบือนหน้าไปทางอื่นด้วยท่าทางพะอืดพะอมทนหายใจร่วมกับอีกฝ่า
“ครับเฮีย ได้ครับ” ปริ๊นซ์พยักหน้าหงึกหงักแบบตั้งตัวไม่ทัน มองใบหน้าที่กำลังหลับสนิทของภามอย่างรู้สึกเอ็นดู “ถ้ามีอะไรก็โทรมานะปริ๊นซ์”คะนิ้งหยิบกระเป๋าขึ้นจะเดินตามริกกี้ออกไปก็ยังพะวักพะวนไม่หาย ฝากฝังโน่นนี่นั่นอยู่หลายคำราวกลับว่าไปไหนไกลทั้งที่ริกกี้จะพาไปร้านข้าวหน้าปา
“ตื่นแล้วเหรอ มานี่สิ ริกสั่งอาหารมารอแล้ว”“ริกทานข้าวหรือยัง” ฉันมองหน้าเขาอย่างสงสัย ริกกี้ส่ายหน้าทันควัน ตอบด้วยรอยยิ้มสดใสว่า“รอกินพร้อมกัน”“บ้า... รออะไรถ้าหิวก็กินก่อนเลย เกิดนิ้งตื่นเย็นริกไม่รอจนท้องกิ่วเลยเหรอ”ริกกี้ทำเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอเหมือนรู้ว่าฉันกำลังเขิน ทานข้าวเสร็จก็ออกมาเ
“นิ้งว่าเรากลับกันดีมั้ย” “อืม” ริกกี้พยักหน้าแล้วเดินเข้าไปหาเฮียหมู ถามหาแดน แต่เฮียกลับดึงแขนริกกี้ให้นั่งลงแล้วยัดเยียดแก้วเหล้าให้แบบไม่ฟังอะไรทั้งนั้น นั่นเมาแล้วแน่ๆ “เอ้านี่ จะรีบกลับไปไหน ชนก่อน เนี่ยน้องแยมมานั่งรอตั้งนาน คุยกับน้องเขาก่อนสิ” อ่าวเฮียหมู
ฉันออกมาจากห้องน้ำก็เจอร่างเน่าๆ ของริกกี้นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง เข้าไปดมใกล้ๆ กลิ่นเหล้ากับกลิ่นบุหรี่นี่คลุ้งเลย ไม่รู้อัดเข้าไปกี่มวน ความขุ่นข้องหมองใจที่ยังไม่ซาลงทำฉันไม่อยากยุ่งกับเขาแต่ก็อดไม่ได้จริงๆ สุดท้ายก็พ่ายแพ้ความห่วงใยที่ท่วมท้นอยู่ข้างในจับร่างสูงถอดชุดอย่างทุลักทุเล เวลาหลับนี่ตั
“นิ้ง!”ผมเสียวท้องวูบ ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างไม่ทันตั้งตัว คะนิ้งอ้าปากครอบน้องชายผมเข้าไปครึ่งลำ ผมอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกได้แต่อุทานชื่อคนตรงหน้าออกมาด้วยความตกใจ“อา... นิ้ง อึก”ถึงจะไม่เซียนในการใช้ปาก แต่แค่เธอรูดรั้งริมฝีปากกับท่อนเอ็นแข็งแกร่งก็ทำเอาผมขาสั่น เสียวกระสันไปถึงไขสันหลัง คะนิ้งรูดร












avaliações