LOGINเธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น... ปัง!! ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
View More“เมาหรือเปล่า?”ริกกี้เอ่ยถามระหว่างอยู่ในลิฟต์ มือโอบเอวบางเอาไว้หลวมๆ“หือ เปล่า นิ้งไม่ได้แตะเลย”“ไม่ได้ดื่มเหรอ”“ไม่สิ เนี่ยมีกลิ่นเหล้าที่ไหน”สาวเจ้าไม่พูดเปล่าแต่เขย่งเท้าขึ้นคว้าต้นคออีกฝ่ายลงมาประกบริมฝีปาก รสจูบที่เต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนทำคิ้วเข้มขมวดมุ่น ไหนว่าไม่ได้ดื่มไง ทำไมกลิ่
“เหมยไปเมืองนอกแล้วอ่า... สงสารหนูมีน”คะนิ้งพูดขึ้นมาระหว่างเดินเข้าสู่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยพร้อมกับเพื่อนๆ ในกลุ่ม เลโอซึ่งเป็นคู่สนทนาพยักหน้าอย่างเห็นด้วย“เทียน!”ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเทียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เพื่อนๆ ในกลุ่มที่กำลังฟังเรื่องเหมยจากคะนิ้งและเลโอหันไปมองเจ้าของเสียงทันที“พี
“อย่าพาภามมาที่นี่อีก ไม่งั้นฉันโกรธจริงๆ ด้วย”“เพนนี... ทำไม ฮาน...”คะนิ้งมองท่าทีโกรธกรุ่นของเพนนีด้วยความสับสน กำลังจะถามว่ามันเรื่องอะไร ทำไมต้องโกรธหนักแบบนั้น ร่างสูงของฮานก็เดินตามออกมาเฉลยข้อข้องใจของคะนิ้งทันทีฮานไม่พูดอะไร เพนนีก็เบือนหน้าไปทางอื่นด้วยท่าทางพะอืดพะอมทนหายใจร่วมกับอีกฝ่า
“ครับเฮีย ได้ครับ” ปริ๊นซ์พยักหน้าหงึกหงักแบบตั้งตัวไม่ทัน มองใบหน้าที่กำลังหลับสนิทของภามอย่างรู้สึกเอ็นดู “ถ้ามีอะไรก็โทรมานะปริ๊นซ์”คะนิ้งหยิบกระเป๋าขึ้นจะเดินตามริกกี้ออกไปก็ยังพะวักพะวนไม่หาย ฝากฝังโน่นนี่นั่นอยู่หลายคำราวกลับว่าไปไหนไกลทั้งที่ริกกี้จะพาไปร้านข้าวหน้าปา
“คะนิ้ง!” ระหว่างทางไปที่ตึกเรียนจู่ๆ ท่อนแขนฉันก็โดนกระชากจากด้านหลัง “เลโอ?” ฉันเลิกคิ้วมองคนตรงหน้าอย่างงุนงง สีหน้าเลโอดูร้อนรนและเครียดมาก เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่านะ ปกติเขาไม่เคยทำตัวหยาบคายแบบนี้กับฉันมาก่อน “รู้มั้ยคุณหนูอยู่ไหน ไม่สิ... เธอติดต่อคุณหนูบ้างหร
ริกกี้ยิ้มกว้างออกเขินนิดๆ เขาจับมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้ โน้มหน้าเข้ามากระซิบข้างใบหู ลมหายใจที่เป่ารดลงมาทำแก้มฉันร้อนผ่าว“อยากรู้เหรอ”ฉันพยักหน้า รู้สึกเขินแปลกๆ แต่ก็ไม่กล้าทึกทักเอาเอง ริกกี้ส่งสายตาไปยังกลุ่มหลอดไฟนีออนที่เรียงตัวอยู่บนทราย ฉันสบสายตาเขาอย่างงุนงง“มีอะไรเหรอ”“อยากรู้ก็เข
“แล้วเฮียก็แนะนำสาวให้ผมรู้จัก แต่เมียผมยืนกอดอกอยู่ด้านหลัง” “เฮ้ย! เฮียทำแบบนั้นเรอะ!” “อืม ผมชะล่าใจเองล่ะที่ไม่ปฏิเสธเด็กที่เฮียแนะนำให้แบบเด็ดขาด” “คะนิ้งก็เลยฟิวส์ขาดแทน”ไอ้ฮานแทรกขึ้น มันมองหน้าผมด้วยสายตาตำหนิ เหอะ! ช่างหัวมันสิ ใครแคร์วะ “ครา
ริกกี้นัดเอาไว้ตอนสี่ทุ่ม ฉันแต่งตัวเสร็จตั้งแต่สามทุ่มครึ่งแล้วแต่ว่ารู้สึกหมดอารมณ์ ก็เลยมาหาเพื่อนที่วิลล่าแก้เซ็ง พวกผู้ชายออกไปที่ชายหาดกันหมดเหลือก็แต่เพื่อนผู้หญิงที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จ“เธอปิดเบาไปนะฉันว่า น่าจะเอาให้นิ้วกระเด็นหลุดไปเลย” ยัยเทียนทำหน้าเสียดายหลังจากได้ยินเรื่องริตากับลูกตาล
reviews