LOGINเธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น... ปัง!! ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
View More“เมาหรือเปล่า?”ริกกี้เอ่ยถามระหว่างอยู่ในลิฟต์ มือโอบเอวบางเอาไว้หลวมๆ“หือ เปล่า นิ้งไม่ได้แตะเลย”“ไม่ได้ดื่มเหรอ”“ไม่สิ เนี่ยมีกลิ่นเหล้าที่ไหน”สาวเจ้าไม่พูดเปล่าแต่เขย่งเท้าขึ้นคว้าต้นคออีกฝ่ายลงมาประกบริมฝีปาก รสจูบที่เต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนทำคิ้วเข้มขมวดมุ่น ไหนว่าไม่ได้ดื่มไง ทำไมกลิ่
“เหมยไปเมืองนอกแล้วอ่า... สงสารหนูมีน”คะนิ้งพูดขึ้นมาระหว่างเดินเข้าสู่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยพร้อมกับเพื่อนๆ ในกลุ่ม เลโอซึ่งเป็นคู่สนทนาพยักหน้าอย่างเห็นด้วย“เทียน!”ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเทียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เพื่อนๆ ในกลุ่มที่กำลังฟังเรื่องเหมยจากคะนิ้งและเลโอหันไปมองเจ้าของเสียงทันที“พี
“อย่าพาภามมาที่นี่อีก ไม่งั้นฉันโกรธจริงๆ ด้วย”“เพนนี... ทำไม ฮาน...”คะนิ้งมองท่าทีโกรธกรุ่นของเพนนีด้วยความสับสน กำลังจะถามว่ามันเรื่องอะไร ทำไมต้องโกรธหนักแบบนั้น ร่างสูงของฮานก็เดินตามออกมาเฉลยข้อข้องใจของคะนิ้งทันทีฮานไม่พูดอะไร เพนนีก็เบือนหน้าไปทางอื่นด้วยท่าทางพะอืดพะอมทนหายใจร่วมกับอีกฝ่า
“ครับเฮีย ได้ครับ” ปริ๊นซ์พยักหน้าหงึกหงักแบบตั้งตัวไม่ทัน มองใบหน้าที่กำลังหลับสนิทของภามอย่างรู้สึกเอ็นดู “ถ้ามีอะไรก็โทรมานะปริ๊นซ์”คะนิ้งหยิบกระเป๋าขึ้นจะเดินตามริกกี้ออกไปก็ยังพะวักพะวนไม่หาย ฝากฝังโน่นนี่นั่นอยู่หลายคำราวกลับว่าไปไหนไกลทั้งที่ริกกี้จะพาไปร้านข้าวหน้าปา
“เปล่ายังไม่มี แต่ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ไม่นานก็คงจะมีคนมาเหมือนเดิม”“ผมบอกแล้วไงครับว่าผมจะดูแลให้...”คุณยายยกมือห้ามริกกี้ที่กำลังจะโวยวายทำให้คำพูดของเขาชะงักค้าง หลังจากนั้นคุณยายก็อธิบายเหตุผลของท่านต่อ“ฉันคิดแล้วคิดอีกเกี่ยวกับเรื่องที่ดินแปลงนี้ จนเมื่อเร็วๆ นี้ก็นึกได้ว่าทำไมฉันต้องมานั่งเสียเ
“บอกแล้วไงว่าฉันไม่เปลี่ยนใจ!” เสียงตะคอกดังมาจากในบ้าน ฉันกับริกกี้มองหน้ากันอย่างประหลาดใจ ไม่รู้คุณยายกำลังพูดอยู่กับใคร อีกอย่างมีรถคันหนึ่งจอดอยู่หน้าบ้านด้วย “เพราะอะไรครับ หรือว่าอยากให้เราเพิ่มราคา” “ไม่จำเป็น! ฉันไม่อยากได้เงิน แค่พวกนายไสหัวไปให้พ้น”
กระทั่งนิ้วแทรกผ่านชายตะเข็บเข้ามาสัมผัสกับเนื้อที่ชุ่มชื้นโดยตรง ฉันซี้ดปากสั้นๆ เสียวซ่านอย่างแปลกประหลาด“ระริก อย่าทำตรงนี้ คนเห็น”“ไม่มีใครมองหรอกน่า”“ตะแต่... แต่ว่าถ้ามีคนดูอยู่ล่ะ”“ใคร ภาพถ่ายดาวเทียมของกูเกิ้ลหรือไง”เขาทำเสียงเยาะเย้ยในลำคอ จับแก่นกายออกมาชนกับจุดอ่อนไหวของฉัน“อ๊ะ”ฉัน
“อือ... อื้อๆ อ๊ะ อือริก อือ...” คะนิ้งข่มกลั้นเสียงครางที่อยากจะร้องออกมาดังๆ เอาไว้ในลำคอเพราะกลัวคนอื่นได้ยิน ผมกระแทกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เชื่องช้า แต่ย้ำเข้าไปลึกทุกครั้งที่เข้าออก คะนิ้งคงรู้สึกเหมือนใจจะขาดเพราะด้านในกำลังบีบรัดผมแน่นราวกับจะกลืนกินผมเข้าไปจริงๆ ว่าไปแล้
reviews