All Chapters of The Billionaire’s Temporary Wife: Chapter 161 - Chapter 170

Pagpasok na pagpasok ni Levi sa bahay, agad siyang sinalubong ng tahimik na si Kiel habang nakaupo sa carpet at may hawak na laruang kotse. Napansin niya kung gaano kalungkot ang itsura ng anak kaya sumeryoso agad ang mukha niya.“Hey, champ,” bungad ni Levi habang nag-aalis ng sapatos. “Bakit ganyan ang mukha mo? Pagod ka ba? What did you do today?”Dahan-dahang tumayo si Kiel tapos lumapit kay Selene at hinawakan ang laylayan ng damit nito. “Mommy…”Tumingin si Selene kay Levi bago kay Kiel. “Hmm? Why, baby?”Lumunok si Kiel, “I heard po… that we’re not going with them.”Natigilan si Selene. Parang may kumurot sa dibdib niya.Napakunot naman ang noo ni Levi dahil hindi niya alam ang pinag-uusapan.“Sino’ng ‘them’?” tanong niya habang lumalapit sa mag-ina.“Daddy Zefron… Tita Aria… and Zia. They said they’re going back to America.”Parang may sumabog na kaba sa dibdib ni Levi. Hindi dahil sa pag-alis nina Zefron. Pero dahil sa posibilidad na… Sila ba? Sila ba ay gustong isama si Sele

“You’re a Thompson to me… both of you.”Bumilis nang sobra ang tibok ng puso ni Selene nang sabihin ni Levi iyon, halos marinig niya sa tenga niya mismo.Nagpapikit siya sandali bago siya tumikhim at pilit inaayos ang sarili. “A-ah… si Kiel. Oo. Oo naman. If gusto mo, pwede nating ayusin papers niya.” Pilit niyang inilayo ang tingin pero naramdaman niya pa ring nakatutok sa kanya si Levi.“Selene,” ulit nito na mas mariin na ngayon, “Hindi ko sinabing si Kiel lang.”Doon siya tuluyang napaawang ang labi. “Levi…”“I said he is a Thompson but you are too,” dagdag nito na walang pakundangan. Namula si Selene nang hindi niya mapigilan, ramdam niya ang init sa pisngi niya. Hindi niya alam kung saan ibabaling ang tingin kaya sa kamay niya nalang muna niya ito itinutok. Pero napatingin din siya ulit kay Levi at naabutan niya itong nakangiti nang bahagya. Mas lalo tuloy tumambol ang puso niya dahil sa itsura ng lalaki.“Levi, huwag kang ganyan,” bulong niya habang pilit kinakalma ang sar

Kanina pa kinakain ng kaba si Selene sa kwarto. Kanina pa rin umiikot sa utak niya ang mga salitang hindi niya malaman kung paano sisimulan. At pagkarinig niya ng mahinang pagbukas sara ng pinto tanda na nandoon na si Levi ay umangat ang tingin niya.Hindi na nakapagpigil si Selene.“Nasaan… nasaan ‘yung anak niyo ni Ava?”Diretso ang pagkakatanong niya at walang paligoy ligoy dahil gusto niya na ng sagot. Gulong-gulo na ang utak niya tungkol sa nakaraan niya. Akala niya kasi yun na yon… akala niya alam niya lahat dahil sa kwento ni Levi pero hindi pa pala.Ngayon isa na namang diskusyon ang nabuksan. Nabura agad ang pagod sa mukha ni Levi. Napahinto ang kamay niya sa gitna ng paghubad ng tie at ang tingin niya kay Selene ay parang gusto niyang alamin kung tama ba ang narinig niya.“What?” Mahina pero malinaw ang pagkabigla.Napalunok si Selene. Nanghihina ang tuhod niya pero pinilit niyang maging matatag kahit ang daming emosyon ang nag-uumpugang parang alon sa dibdib niya.“Nakita

Nag-freeze si Levi at Selene habang nakatingin sa anak na nakapameywang pa sa harap ni Levi.“Huh Daddy?Why did you make my mommy cry po? I thought you love us,” ulit pa ng bata.Mabilis na lumapit si Selene, halatang gulat at nahihiya. “Baby, hey, hindi gano’n. Don’t say that to Daddy.” Marahang hinawakan niya ang balikat ni Kiel at lumuhod para magkaharap sila.Ayaw niya namang mahtanim ng sama ng loob ang anak kay Levi. Problema lang nila ito at hindi na dapat pang madamay si Kiel. Gusto ni Selene na maging role model si Levi para kay Kiel.“But Mommy’s eyes were red, Mommy cried! And Daddy, you didn’t check on her… I thought you love us?”Napatingin si Levi kay Selene, halatang nahiya sa sinabi ng anak. Hindi siya nakapagsalita agad pero agad niyang lumuhod para pareho silang ka-level ni Kiel.“Kiel,” malumanay niyang simula, “Daddy didn’t mean to make Mommy sad. I promise you, hindi ko sinasadya. We were just talking about something important. Hindi kami nag-away. Okay?”Pero umi

Nagtagal ang halik nila at pareho silang naghihintay kung may aatras ba. Pero nang maramdaman ni Selene kung paanong dahan-dahang lumalalim ang halik ni Levi habang nakahawak ang mga palad nito sa magkabila niyang pisngi, nawala ang lahat ng duda at pag-aalinlangan niya. Hindi rin alam ni Selene kung paano nagsimula, pero ang mga kamay niyang dapat sana’y itutulak si Levi ay napahawak sa balikat nito. At sa bawat segundo, pakiramdam niya’y tumatalon ang puso niya, bumibilis nang bumibilis.Hinabol ni Levi ang hininga niya saka bahagyang lumayo, halos isang pulgada lang ang pagitan ng labi nila.“Selene…” bulong niya, “Please tell me to stop… kung ayaw mo.”Hindi agad nakasagot si Selene. Mabilis ang tibok ng puso niya at hindi niya matingnan si Levi nang diretso. Pero nang magtagpo ang mga mata nila, kitang-kita niya roon ang paghinto, ang tanong, ang paghingi ng permiso.At doon niya naramdaman na hindi siya pinipilit. Kaya marahan siyang tumango. Isang bahagyang tango pero sapat n