All Chapters of The Billionaire’s Temporary Wife: Chapter 181 - Chapter 190

.Napahawak si Selene sa ulo niya. Hindi niya alam kung saan niya ilalagay ang sakit. Parang sinasakal ang puso niya.“Mabait si Lala… mahal niya si Kiel… hindi—hindi niya gagawin ’yon sa anak ko…”Lumapit si Lola Fely at hinawakan ang balikat ni Selene. “Anak, hindi natin alam ang dahilan… pero—”“Pero bakit siya kakampi sa kalaban?!” biglang pumutok ang boses ni Selene. “Bakit niya dadalhin si Kiel kay Ava? Bakit niya ibibigay ang apo ninyo?!”Tahimik ang lahat. Kahit si Levi, hindi makapagsalita agad.Saka nagsalita ulit si Lourdes, mahina, parang may kinikimkim. “Ma’am… hindi ko rin alam kung bakit. Mabait po talaga si Lala. Kahit minsan, hindi ko po nakita na nagalit siya kay Kiel. Kahit sabihan mo siya ng kahit ano, tatahimik lang po ’yon. Pero… kanina… may kakaiba talaga sa kilos niya.”Napatitig si Levi. “Anong kakaiba?”“Para pong… takot,” sagot ni Lourdes. “Takot… at parang may mabigat na problema.”“Blackmail,” mabilis na sabi ni Levi, napalalim ang boses. “Sigurado.”“No…”

Nanginginig ang kamay ni Selene habang hawak ang cellphone, ramdam niya na halos mabura na ang mga fingerprint niya kakapiga sa sobrang takot. Kanina lang, halos hindi niya marinig ang sarili niyang paghinga habang nagsasalita si Ava sa kabilang linya.Yung pagtawa nito, yung pamimilosopo, yung panunuyang parang tinatadtad ang puso niya ng paulit-ulit. At higit sa lahat… yung boses ni Kiel.“Mommy… Mommy please…” sigaw-iyak ng bata, habol-hininga, parang hinahabol ang sariling takot.Doon tuluyang bumigay si Selene.Ngayon, habang nakaupo siya sa gilid ng sofa, umiiyak pa rin, nanginginig pa rin, kahit tapos na ang tawag, ay parang paulit-ulit pa ring pumapasok sa tenga niya ang hinaing ng anak nila.Si Levi naman, tahimik lang pero halatang pigil na pigil ang galit. Namumutla ang panga, naninigas ang mga kamao. Nakatayo siya sa harap ni Selene, pero ang titig niya ay parang nakatingin sa malayo—sa direksyon kung saan dinala si Kiel.“T-Tumango si Levi,” bulong ni Selene habang pinupu

Umalingawngaw ang malakas na putok sa loob ng lumang warehouse, parang kumayod ang hangin sa sobrang lakas, at bago pa man sila makagalaw, mabilis na hinaglit ni Ava si Kiel mula sa likod ng upuan. Napatili si Selene.“Kiel!” sigaw niya, napahakbang siya pero agad siyang pinigilan ni Levi at hinarangan ang katawan nito gamit ng kaniya.Nakatutok na ang malamig na dulo ng baril ni Ava sa sentido ni Kiel habang umiiyak ang bata, nanginginig at takot na takot. “Wag kayong gagalaw! Hindi kayo tumupad sa usapan!” sigaw ni Ava, nanginginig ang boses sa galit.“Wala kaming sinamang pulis!” balik ni Levi, ramdam ang pagbilis ng tibok ng puso. Kita niya sa mga mata ni Ava—parang sira na ang katinuan, puro galit at pagkasuklam.“Sinungaling!” bulyaw ni Ava. “May nagpapaputok kanina! Sinabi ko na walang ibang tao! Pag may sumunod pa, papatayin ko ‘tong bata!”“Please,” hingal ni Selene habang tumutulo ang luha. “Ava, huwag si Kiel. Ako nalang. Ako ang puntirya mo ‘di ba? Ako naman ang gusto mong

Ang mundo ni Selene ay parang tumigil sa pag-ikot sa sandaling napatingin siya kay Ava, na may baril pa ring nakatutok sa kanilang direksyon. Nandiyan din si Seth, hindi nag-aalangan sa paghawak ng baril, nakatingin kay Selene at Levi sabay-tutok sa anumang kilos nila. Halos namumula ang mukha ni Selene sa takot at galit—takot para kay Kiel, para kay Lala, at para sa kanila, pero galit din sa lahat ng nangyari. Alam niyang may pagkakataon pa rin para ayusin ang sitwasyon.“AVA, huminga ka muna,” wika ni Selene nang mahinahon hangga’t maaari, habang dahan-dahan niyang nilalapit ang sarili sa kapatid niya. “Alam kong galit ka, pero hindi natin dapat saktan ang isa’t isa. Kita mo naman, nandito kami para sa’yo.”Ngunit hindi pa rin tumatalikod si Ava, matigas ang kamay sa baril, ramdam ni Selene ang panginginig ng kapatid. Kasabay ng paglapit niya, si Levi ay mabilis na kumilos sa gilid, baril nasa kamay din, nakatutok sa Seth at Ava. “Selene, huwag ka masyadong lalapit,” babala ni Levi,

Bago tuluyang mawalan ng malay si Selene, ramdam ng lahat sa paligid ang bigat ng sitwasyon, ang tensyon na nagbabad sa bawat galaw ng katawan niya, at ang pangamba ni Levi at ng kanyang pamilya sa kalagayan niya. Si Ava, nakayuko at umiiyak, ramdam ang labis na pagsisisi at guilt sa sarili dahil sa lahat ng nangyari. Ngunit sa kabila ng galit, sa kabila ng sama ng loob at takot, may isang sandali ng katahimikan—isang sandali ng pag-unawa at pagpapatawad.Dahan-dahan, nilapitan ni Selene si Ava. “Ava… please… tigilan mo na ang galit mo sa akin,” ang tinig niya, puno ng pagod ngunit may lamig ng determinasyon. Si Ava, nanginginig, tinitingnan ang kapatid, at sa unang pagkakataon simula nang magsimula ang gulo, ramdam niya ang init ng pagmamahal na hindi niya matanggihan. “Kapatid ko… hindi ko… hindi ko sinasadya ang lahat ng nangyari…” mahina, umiiyak ang boses ni Ava, ramdam ang kabagalan ng puso at ang hirap ng damdamin.Huminga si Selene nang malalim, ramdam ang kirot sa katawan ngu