Lahat ng Kabanata ng Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย...อย่าท้าทายกัปตัน: Kabanata 231 - Kabanata 240

"ขอบคุณนะคะ พี่เวียร์พี่ไทม์.." ฉันยกมือไหว้ขอบคุณพี่ๆครั้งที่ร้อย เมื่อพี่เวียร์กับพี่ไทม์จัดการส่ง CEO เข้าไปข้างในที่จริงมันไม่ได้ยุ่งยากซับซ้อนอะไรเลย เพราะเท่าที่เห็น...คุณเต้ก็รู้จักกับพี่เวียร์เป็นการส่วนตัวอยู่แล้ว ฉันเห็นพี่เวียร์คุยกับคุณเต้ไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ คุณเต้ก็รีบรับปากเออๆ..แล้ว

"ไทเปเป็นไงบ้าง..^^" ฉันเปิดประตูห้องเข้ามาก็เห็นไทเปนั่งดูซีรี่ย์กับเชน สองคนนั้นหันมามองฉันแวบนึง ก่อนจะปิดทีวีแล้วลุกขึ้นยืนกันทั้งคู่"อ้าวพี่เจแปนมาไม่บอก...วันนี้ไปไหนมาคะแต่งตัวทางการเชียว^^""ไปสำนักงานมา พี่ได้ขึ้นFirst Class แล้วนะ^^" ไทเปเบิกตากว้างเอามือปิดปาก..แล้วเดินดุ่มๆมากอดฉันทันที

เมื่อฉันขอตัวกลับบอกตรงๆนะ..อยากไปตรวจเบาหวานที่โรงพยาบาลก่อน เพราะหมอธันวาน่ารักมาก!!! หนูอย่างงั้นหนูอย่างงี้.. ฉันที่นั่งปรึกษาเรื่องอารมณ์และสุขภาพจิตอยู่เนี่ย หมั่นไส้แทบจะเป็นบ้าไปจริงๆแต่ก็นะไม่ได้ไปตรวจเบาหวานหรอก...ตอนนี้ฉันมารับไคล์ที่สนามบิน ฉันวุ่นทั้งวัน..ขับรถไปมาๆทั้งเหยียบคันเร่งทั้

ฉันนั่งลงอีกครั้ง..อ่านไลน์ตัวเองที่ล็อคอินในคอมสามสี่รอบ เจ๊ปลายฟ้าคบกับพี่หมอนาวามาตั้งนาน...ทำไมเจ๊แกเพิ่งท้อง? ดูฉันสิเดือนเดียว..ท้องเลย หรือเจ๊ปลายฟ้าเพิ่งปล่อยหรือๆ..พี่หมอนาวาไม่มีน้ำยา?ช่างเถอะ...พ่อฉันได้เลี้ยงหลานสมใจจริงๆ แต่คงได้เลี้ยงแค่ลูกอิไม้ เพราะลูกเจ๊ปลายฟ้าอาบีมกับบ้านพี่หมอนา

เมื่อฉันส่งผู้โดยสารลงจากเครื่องหมด ก็รีบหาเสื้อคลุมกันหนาวมาใส่ ลอนดอนหนาวมาก..ฉันไม่อยากป่วยออดๆแอดๆทั้งที่ตัวเองมีไอ้ตัวเล็กอยู่ในท้องจนตอนนี้ความหนาว..ทำให้ฉันต้องรีบเดินออกจากงวงช้าง โดยที่มีกัปตันต้นไม้เขาอาสาลากกระเป๋าให้ รองเท้าส้นสูงก็ไม่ได้ใส่..มีโอกาสฉันก็เปลี่ยนรองเท้าหาอะไรสบายๆใส่ทันท