로그인‘ใบไม้’...ผู้ชายชื่อ ‘ไคล์’ เขาเกิดมาเพื่อเป็นของฉัน! ฉะนั้นไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีวันได้เขาไปเด็ดขาด! ‘เจแปน’...ความฝันสูงสุดคือการได้เป็นแอร์ชั้นเฟิร์สคลาส แต่ได้รูทบินต่างประเทศไม่ทันไร ก็ตกกระไดพลอยโจนใช้รหัสลับรหัสสวาทกับ ‘กัปตันต้นไม้’ เข้า และเขาก็ใช้รหัสนี้เพื่อขู่ให้เธอเป็นของเขา! _________________________ มือเล็กปัดป่ายตามผนังห้องน้ำพัลวัน เพราะกระโปรงทรงเอตัวสั้นกำลังถูกเขาถกขึ้นเหนือบั้นท้าย ยิ่งไปกว่านั้น..แอร์สาวเธอกำลังเจอกับแรงสั่นสะเทือนหลายริกเตอร์เกินจะต้านไหว เธอเกือบหลุดส่งเสียงออกไปอยู่หลายครั้ง "อย่าเสียงดัง!" ริมฝีปากบางปิดสนิททันทีเมื่อถูกสั่ง เธอได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างทรมาน จนผมเผ้าที่ถูกรวบตึงเป็นทางการนั้นเริ่มยุ่งเหยิง แรงดันอากาศที่ว่าน้อย กับเสียงเครื่องที่ดัง ไม่เท่ากับเสียงกระเส่าจากริมฝีปากบางๆของเธอ ไม่น่าหลุดพูดรหัสลับออกไปเลย ไม่น่าเลยจริงๆ!
더 보기"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
กัปตันมองฉัน ฉันมองกัปตัน และเสียงหัวใจที่เต้นตึกตัก...มันเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เมื่อเขาโน้มเข้ามากระซิบ"เมื่อกี้..ว่าไงนะ" คำถามที่แผ่วๆข้างหู ทำฉันกลั้นหายใจไปชั่วขณะ เพราะคำตอบที่เขาต้องการ..จะให้พูดอีก ฉันคงพูดได้ไม่เต็มปาก"ว่าอะไรคะ มะ..ไม่ค่่ะ เจแปนไม่ได้พูดอะไรนะ^\\^""จริงรึป่าว.." ฉันรีบเบื
"อะไร? ทำไม? จะทำอะไร? เพื่อ? เออ..." ฉันนั่ง งงกับบทสนทนาเขาไม่นาน เขาก็ยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน"พี่สาวฉันจะคุยด้วย-_-" พี่สาว..พี่ใบไม้เหรอ?! เรื่องพี่ฮาวายแน่เลย!! ฉันรีบดึงโทรศัพท์มาคุยทันที ใจเต้นตึกตักลุ้นยิ่งกว่าสอบเอนทรานซ์ ฉันจะได้เจอพี่ฮาวายแล้ว ต้องเป็นข่าวดีแน่เลย>สะ..สวัสดีค่ะพี่ใบไม้^^
จากนั้นมือกัปตันหนุ่มก็ลูบตามขาอ่อนฉันช้าๆ จนถึงจุดหมาย แล้วเขาก็ใช้นิ้วเกี่ยวดึงแพนตี้ฉันลงฟรึบ!"ถอดเก่งนะ แต่ฉันจะบอกว่าผัวได้ไง ในเมื่อเรายังไม่ได้แต่ง-_-""ยังไม่แต่ง..แต่ได้กันแล้ว" ไคล์พูดเบาๆและรูดซิปกางเกงลง ก่อนเขาจะโอบฉันเข้าใกล้..แล้วจับแก่นกายออกมาและไคล์ก็ถูมันเล่นช้าๆ เขาถูพลางจ้องต
มะ..เมียฉันหมุนตัวกลับ ทำเป็นจัดจานจัดช้อน จนช้อนส้อมที่วางผิดคู่มั่วไปหมดเมีย เมีย แบบไหน..ยังไม่ได้ขอแต่งงาน ยังไม่ขอเป็นแฟนด้วยซ้ำ ฉันควรเข้าใจยังไง! ขณะที่ฉันกำลังคิดไปสงสัยไป มือใหญ่...ก็สวมกอดจากด้านหลัง"แล้ว...ฉันล่ะเป็นอะไร" เสียงนุ่มกระซิบหลังหูแผ่วเบา จนมือฉันที่จับช้อนส้อม..ชะงักทันที



![ม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


리뷰