Mag-log in‘ใบไม้’...ผู้ชายชื่อ ‘ไคล์’ เขาเกิดมาเพื่อเป็นของฉัน! ฉะนั้นไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีวันได้เขาไปเด็ดขาด! ‘เจแปน’...ความฝันสูงสุดคือการได้เป็นแอร์ชั้นเฟิร์สคลาส แต่ได้รูทบินต่างประเทศไม่ทันไร ก็ตกกระไดพลอยโจนใช้รหัสลับรหัสสวาทกับ ‘กัปตันต้นไม้’ เข้า และเขาก็ใช้รหัสนี้เพื่อขู่ให้เธอเป็นของเขา! _________________________ มือเล็กปัดป่ายตามผนังห้องน้ำพัลวัน เพราะกระโปรงทรงเอตัวสั้นกำลังถูกเขาถกขึ้นเหนือบั้นท้าย ยิ่งไปกว่านั้น..แอร์สาวเธอกำลังเจอกับแรงสั่นสะเทือนหลายริกเตอร์เกินจะต้านไหว เธอเกือบหลุดส่งเสียงออกไปอยู่หลายครั้ง "อย่าเสียงดัง!" ริมฝีปากบางปิดสนิททันทีเมื่อถูกสั่ง เธอได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างทรมาน จนผมเผ้าที่ถูกรวบตึงเป็นทางการนั้นเริ่มยุ่งเหยิง แรงดันอากาศที่ว่าน้อย กับเสียงเครื่องที่ดัง ไม่เท่ากับเสียงกระเส่าจากริมฝีปากบางๆของเธอ ไม่น่าหลุดพูดรหัสลับออกไปเลย ไม่น่าเลยจริงๆ!
view more"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
"นายรู้จักเจแปนด้วยเหรอ? แสดงว่าสนิทกับต้นไม้ใช้ได้-_-""รู้ครับ รู้จักดีเลย..ผมเป็นแฟนเก่าเจแปน^^" เฮ้ย! ฉันละจากแฟ้มข้อมูลมองหน้าเชนทันที ก่อนที่จะรีบถามเขาไปตรงๆ"ต้นไม้ไม่ได้แย่งแฟนนายใช่ไหม?-_-" เชนดูตกใจ ที่ฉันถามอะไรโต้งๆแบบนั้น ก็น้องชายฉันมันเป็นคนไม่ดี มันขี้โกง ชอบข่มขู่คนไปทั่ว ฉันกลัวว่
ถึงเซ็กส์ในห้องน้ำจะเกรี้ยวกราด แต่กัปตันก็แลนด์ได้นิ่มมาก ไม่อยากจะเชื่อ..มีผู้โดยสารปรบมือชมเขาด้วยเรามาถึงตามเวลาท้องถิ่นก็เย็นพอดี หลังจากยืนไหว้และยิ้มส่งผู้โดยสารจนเหงือกแห้ง พี่นาเดียร์ก็ลงจากชั้นสองมาควงแขนฉันลากกระเป๋าออกไปส่วนกัปตันต้นไม้เขาก็เดินคุยกับนักบินผู้ช่วยมาห่างๆ ฉันเหลือบมองเข
ฉันนอนขดตัวเอามือกุมท้อง ลุกนั่งก็แล้วทำอะไรก็แล้วมันไม่ดีขึ้น เมนส์ฉันเพิ่งหายจะเป็นเมนส์อีกก็ไม่น่าใช่ แล้วอาการเวียนหัวจะอ้วกมันคืออะไร?"เป็นอะไร? ทำไมทำหน้าแบบนั้น" ฉันเม้มปากส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะยกมือที่กุมท้องมากุมขมับตัวเอง"เจแปนเหมือนจะอ้วก เหมือนจะปวดท้อง เหมือนจะปวดหัว"เขาวางโทรศัพท์เครื่
"ไม่ใช่ไม่ทัน แต่มันใจดีจนน่ารำคาญ-_-" พูดจบเขาก็กดโทรไลน์หากัปตันไคล์ ก่อนจะลุกขึ้นอีกครั้ง..แล้วเดินล้วงกระเป๋าไปยืนคุยที่ระเบียง ฉันจึงรีบวิ่งตามไป รีบกอดเขาจากด้านหลัง อารมณ์คือทั้งอยากอ้อน ทั้งอยากรู้อยากเห็น"เออ..มึงอยู่เยอรมันเหรอวะ? แอร์ชื่อกวางเข้าหามึงรึป่าว? เวรจริง..มึงออกห่างเลยนะ เจแป






Rebyu