Mag-log in"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
‘ครืน ครืน’ LINE | KAI | CALLING สงสัยกลับบ้านเจอแม่นางแล้ว นางจะโทรมาด่ากูอีก! “ใครโทรมาย๊ะ ถ้าไม่รับก็มาลองชุดนี้ก่อน ชุดนี้ปัง ๆ” ฉันรีบยกมือให้ก้านแก้วเงียบ “เงียบแป๊บ” พอก้านแก้วเงียบ ฉันก็รีบกดรับสาย รับโดยไม่ฮัลโหล ไม่พูดอะไรสักคำ ร
“อย่าคิดมาก... หลังจากนี้ฉันจะไม่วุ่นวายกับแอร์คนไหน เพราะฉันเจอสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว” “อะไรคือ... สิ่งที่ดีที่สุดคะ?” ฉันหันไปถามกัปตันต้นไม้ จนเขาเอาคางมาเกยไหล่ “เธอไง... ดีที่สุดที่เคยเจอ” เจอคำนี้เข้าไป อยู่ ๆ ฉันก็ใจเต้นตึกตักทำตัวไม่ถูก “เอ่อ... ถ้าเ
พอกัปตันต้นไม้พิมพ์มาแบบนั้นเขาก็หายไปเลย จนสองทุ่มกว่าๆเขาโทรไลน์มาเร่งฉัน แถมยังบ่นฉันยาวเหยียด จนฉันอธิบายไม่ทัน(เธอเป็นแอร์ได้ไง ไม่รู้จักเวลา..ถ้าฉันไล่ออกได้ ฉันไล่ออกไปแล้ว! ทำไมไม่ลงมารอ? เครื่องจะขึ้นแล้วนะ)"กัปตันขับเครื่องบินมาเหรอคะ? ว้าวววว ตื่นเต้นจัง^^" ฉันคุยโทรศัพท์ไปหากระเป๋าครัช
วันนี้หลังเคลียร์งานเสร็จ ฉันตัดสินใจกลับไปคอนโดที่่เคยอยู่กับเจ๊ปลายฟ้า ประเด็นคือ..ฉันต้องไปเสนอหน้าให้เจ๊แกเห็น และไปดูลาดเลาก่อน กันพลาด อีกอย่างฉันไม่แน่ใจสถานะเจ๊แกกับพี่หมอนาวาไม่รู้ว่ามันยังไงCalling ~P Plaifah ~(ไงใบไม้)"เจ๊ อยู่คอนโดป่ะ หนูจะเข้าไปเอาของ"(อยู่ มาสิ แต่ก่อนจะมา..โทรมาบอ




![เพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


